Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

ΚΟΝΤΟΝΙΑΔΑ - ΡΑΨΩΔΙΑ Ξ’ (Ο ΥΠΟ-ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΚΟΝΤΟΝΗΣ ΔΙΧΑΖΕΙ ΤΟΝ ΣΥ.ΡΙΖ.Α.)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

ΚΟΝΤΟΝΙΑΔΑ - ΡΑΨΩΔΙΑ Ξ’
(Ο ΥΠΟ-ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΚΟΝΤΟΝΗΣ ΔΙΧΑΖΕΙ ΤΟΝ ΣΥ.ΡΙΖ.Α.)

Είναι λίγοι (και συνήθως σπουδαίοι) οι άνδρες, που γενούν αντικρουόμενα συναισθήματα στους γύρω τους. Που δεν ξέρεις, πως πρέπει να τους συμπεριφερθείς. Αν πρέπει να τους ξεμπροστιάσεις ή να τους διαχειριστείς με «τακτ» (ευγένεια) και αβροφροσύνη. Συνηθέστερα, την απάντηση, στην παραπάνω απορία, δίνει η ίδια η πραγματικότητα και, συγκεκριμένα, η κάθε φορά υφιστάμενη συγκυρία. Έτσι, συνήθως, στο τέλος, οι σκοπιμότητες επικρατούν της προσωπικής διάθεσης των εμπλεκομένων.

Στη σημερινή συγκυρία και, ειδικά, στη σημερινή Κυβέρνηση, λίγα πρόσωπα έχουν προκαλέσει, στον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. -τόσο ως Κοινοβουλευτική Ομάδα, όσο και ως κόμμα- τέτοιον και τόσο διχασμό. Το προηγούμενο πρόσωπο, που θυμάμαι, είναι ο Γιάννης Πανούσης. Ο άλλος είναι ο (υπο)Υπουργός Αθλητισμού, Σταύρος Κοντονής, του οποίου η θητεία έχει διανθιστεί με πολλά επεισόδια, τα οποία διχάζουν τους συντρόφους τους στον ΣΥ.ΡΙΖ.Α.

Ο Σταύρος Κοντονής προέρχεται από το πρώην Κ.Κ.Ε. εσ. (έχει ενδιαφέρον, πως προέκυψε αυτό το όνομα και τι κρύβεται πίσω απ’ αυτό), το οποίο, μετά την διάσπασή του, το 1986, μετονομάζεται το 1991 σε Ανανεωτική Κομμουνιστική Οικολογική Αριστερά (Α.Κ.Ο.Α.) της οποίας «ηγέτης» θεωρείται ο Γιάννης Μπανιάς. Είναι δε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της (βλέπε εδώ). Δεδομένου, ότι ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. είναι, ουσιαστικά, «Συνασπισμός» - «πλατφόρμα» κομμάτων και αποκομμάτων, γίνεται κατανοητό, ότι πάσχει, από ανομοιογένεια, περισσότερο, από τα «αστικά κόμματα». Βέβαια -τουλάχιστον στη θεωρία- όλοι οι συμμετέχοντες στον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. δεσμεύονται, από τις συλλογικές αποφάσεις των οργάνων του, οι οποίες και πρέπει να καθοδηγούν τη δουλειά και τη δράση κάθε μέλους του.

Θεωρητικά, λοιπόν, κάθε μέλος του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. που αναλαμβάνει κυβερνητική θέση, πρέπει να έχει στο προσκεφάλι του τις θέσεις του κόμματος, για τον τομέα ευθύνης του, όπως είχαν οι Κινέζοι το «Κόκκινο Βιβλίο» του Μάο. Ακόμα καλύτερα, πρέπει να τις εφαρμόζει, αφού, με τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. στην εξουσία, οι θέσεις του μεταβλήθηκαν, σε Κυβερνητικό Πρόγραμμα. Με τον τρόπο αυτόν, κάθε στέλεχος θα κάνει αυτό που πρέπει και όχι του κεφαλιού του. Και, όπου προκύπτει διαφορά, μεταξύ της κομματικής θέσης/Κυβερνητικού Προγράμματος και εφαρμογής του, στην πράξη, η διαφορά αυτή πρέπει να συζητείται και να λύνεται εντός του κόμματος. Τουλάχιστον, έτσι λέει η λογική και η θεωρία.

Στην πράξη, όταν αναλαμβάνει κάποιος θέση ευθύνης, τείνει ν’ αποδίδει στον εαυτό του μεγαλύτερη αξία και σημασία, απ’ αυτή που πράγματι έχει. Αυτονομείται και κάνει ό,τι νομίζει αυτός «σωστό», δηλαδή, ασκεί «προσωπική πολιτική». Όταν τα πράγματα φτάνουν εκεί, αυτό που μετρά, είναι οι συσχετισμοί δυνάμεων και το ποιος και πόσο μεγάλο «δόντι» έχει, για να παραμείνει στη θέση του, συνεχίζοντας τη «δικτύωσή» του. Μια «δικτύωση», η οποία περιλαμβάνει, συχνά και τη «συναλλαγή» (συμβίωση ή ανοχή, όπως θέλετε πείτε το), μ’ αυτούς που έκαναν κουμάντο, μέχρι τώρα ή άλλους ισχυρούς παράγοντες, κυρίως «οικονομικούς» ακόμη και αν σε βάρος τους υπάρχουν υποψίες, ενδείξεις ή ακόμη και αποδείξεις, ότι «έχουν βουτήξει ή βουτάνε το δάχτυλο στο μέλι».      

Δυστυχώς, για όσους πίστευαν σε μια διαφορετικού ήθους διακυβέρνηση της «πρώτης φορά Αριστεράς», ο Σταύρος Κοντονής έχει δώσει πολλά δικαιώματα, σ’ όσους ήθελαν και θέλουν να τον «αποδομήσουν». Εκτός, όμως, από τα δικαιώματα που έχει δώσει, σχετικά με την ανοχή και τη συνεργασία, με άτομα και μηχανισμούς εντός της Γ.Γ.Α. (για τα οποία υπάρχουν ενδείξεις και υποψίες κακοδιαχείρισης), έχει καταφέρει να συσπειρώσει εναντίον του και την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.

Μια Κ.Ο. η οποία, παρά το γεγονός, ότι έχει αποδεχθεί το ρόλο της «γλάστρας», στις ψηφοφορίες, για τα «σημαντικά ζητήματα» (Μνημόνιο-3 και εφαρμοστικοί νόμοι), βρίσκουν την ευκαιρία, σ’ όλα τα υπόλοιπα νομοσχέδια, να «σηκώσουν κεφάλι», ελέγχοντας τους Υπουργούς, σχετικά με το περιεχόμενο των νομοσχεδίων, που φέρνουν για ψήφιση.

Ο (υπο)Υπουργός Αθλητισμού παρέδωσε, στις αρχές Καλοκαιριού του 2016 (και πάντως με μεγάλη καθυστέρηση, σε σχέση με το αρχικό χρονοδιάγραμμα) το νέο «Αθλητικό Νόμο». Ο νόμος αυτός, υποτίθεται, ότι, όχι μόνο θ’ αντικαταστήσει τον υφιστάμενο Ν. 2715/1999, αλλά και θα δώσει το πολιτικό στίγμα στον Αθλητισμό (κυρίως το σχολικό, το μαζικό και τον ερασιτεχνικό) της «πρώτης φορά Αριστεράς». Συνεπώς, έπρεπε στα βασικά σημεία του, τουλάχιστον, ν’ αποτελεί «πιστή αναπαραγωγή του Προγράμματος του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.».

Όπως, όμως, μπορούν να βεβαιώσουν οι Βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος, στο νομοσχέδιο, που τους δόθηκε για συζήτηση, δεν αναγνωρίζουν (βρίσκουν), παρά λίγες μόνο θέσεις του κόμματος, για τον Αθλητισμό. Και, σύμφωνα με πληροφορίες, τα κομματικά στελέχη (όπως και οι εκ του αθλητικού χώρου προερχόμενοι Βουλευτές), τα οποία επεξεργάζονται το Σχέδιο Νόμου, βρίσκονται σε δίλημμα, αν πρέπει ή όχι να καταγγείλουν τον κυρ-Σταύρο, για το περιεχόμενο του νομοσχεδίου.

Ξέχωρα, όμως, από τα «λεγόμενα» των κυβερνητικών στελεχών και βουλευτών, γεγονός είναι η παντελής έλλειψη αναφοράς, στο ΣΥΡΙΖΑίικο πρόγραμμα αθλητισμού, στελέχωσης δικαιοδοτικών και πειθαρχικών οργάνων των ομοσπονδιών, με διάταξη νόμου της πολιτείας, στην οποία στελέχωση έχει επικεντρώσει την «επίθεσή» του ο σιορ-Σταύρος, κατά της Ε.Π.Ο. Όχι, άδικα, βέβαια, αλλά η μονομερής ολομέτωπη επίθεση του «σιόρ» αποπροσανατολίζει και, φυσικά, παραπλανά κάθε αγνό και αγαθό φίλαθλο. Δεν είναι η Ε.Π.Ο. και το ποδόσφαιρο των «επενδυτών» η αιτία του κακού, στον Ελληνικό Αθλητισμό. Ο μαζικός και χομπίστικος (αγνός) ερασιτεχνικός αθλητισμός, που προβάλλει το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, είναι εντελώς αντίθετος, με τους στόχους του Μαρινάκη, του Μελισσανίδη, του Αλαφούζου, του Σαββίδη, του …Κομπότη και των «άλλων παιδιών» του κέρδους και, πολλές φορές, του αισχρού κέρδους.

Τρανή απόδειξη της κατάντιας του «επαγγελματικού αθλητισμού» είναι η τραγική απουσία ελλήνων ποδοσφαιριστών, από την ομάδα του Ολυμπιακού, στον αγώνα με τη Γιουνγκ Μπόις. Κανένας έλληνας, στην ενδεκάδα!!!

Και, βέβαια, ο Παναθηναϊκός δεν μπορεί να …υστερεί, στον κανόνα αυτόν. Στον πρόσφατο αγώνα με τον Άγιαξ, μόνο ένας δευτεροκλασάτος (Κουτρουμπής) αγωνίστηκε στην αρχική ενδεκάδα κι αυτός, λόγω έλλειψης άλλου. Έλλειψη, που προέρχεται από την ανυπαρξία «σωστών» υποδομών του ελληνικού ποδοσφαίρου, αφού μόνο το οικονομικό όφελος-κέρδος έχει στόχο κάθε «Αθλητική Ανώνυμη Εταιρία» και, σχεδόν, κάθε νεαρός ποδοσφαιριστής.

Για να μην ασχοληθούμε με πιο εξειδικευμένα θέματα, απλώς, θ’ αναφέρουμε, ότι το Σχέδιο Νόμου θα φτάσει στη Βουλή (αν τα καταφέρει και δεν χαθεί στο δρόμο ή δεν γίνουν εκλογές, ως τότε), μετά τις εκλογές των Ομοσπονδιών, οι οποίες, το επόμενο διάστημα, θα εκλέξουν νέες Διοικήσεις, με τα ισχύοντα εκλογικά τους συστήματα και όχι με την «απλή αναλογική» (ήδη, η Ομοσπονδία Μπάσκετ εξέλεξε νέα Διοίκηση).  

Ευτυχώς, για την Κυβέρνηση, που, εκτός του Κοντονή (άντε και του Καμμένου), δεν έχει άλλους Υπουργούς, που να την διχάζουν τόσο. Αν είχε άλλον έναν, τότε, ο «Κούλης» θα πρόβαρε κοστούμι, ήδη, για την ορκωμοσία πρωθυπουργού.

 

ΡΑΨΩΔΙΑ Α', ΡΑΨΩΔΙΑ Β', ΡΑΨΩΔΙΑ Γ', ΡΑΨΩΔΙΑ Δ', ΡΑΨΩΔΙΑ Ε', ΡΑΨΩΔΙΑ Ζ', ΡΑΨΩΔΙΑ Η', ΡΑΨΩΔΙΑ Θ', ΡΑΨΩΔΙΑ Ι', ΡΑΨΩΔΙΑ Κ', ΡΑΨΩΔΙΑ Λ' , ΡΑΨΩΔΙΑ Μ' , ΡΑΨΩΔΙΑ Ν'

 

 

20 Σεπτέμβρη 2016
παρατηρητήριο.

 

 

Διαβάστηκε 3814 φορές

 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Χρονολόγιο ΚΟΝΤΟΝΙΑΔΑ - ΡΑΨΩΔΙΑ Ξ’ (Ο ΥΠΟ-ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΚΟΝΤΟΝΗΣ ΔΙΧΑΖΕΙ ΤΟΝ ΣΥ.ΡΙΖ.Α.)