Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

ΕΔΩ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΝΤΑΙ ΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΠΟΥ ΕΚΦΡΑΖΟΥΝ

ΤΙΣ ΙΔΕΕΣ ΜΑΣ, ΤΟΥΣ ΣΤΟΧΟΥΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΠΙΔΙΩΞΕΙΣ ΜΑΣ.

ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΩΝ ΤΡΑΣΤ
(ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΑΤΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΥ)

Η Ιστορία επαναλαμβάνεται γιατί επιλέγουμε να την ξεχάσουμε νομίζοντας πως ότι συμβαίνει είναι μοναδικό και ανεπανάληπτο. Η συγκεκριμένη διαπίστωση είναι περισσότερο επίκαιρη όσον αφορά την Οικονομία. Οι θεμελιωτές της Πολιτικής Οικονομίας (και αργότερα της Οικονομικής Θεωρίας) εμπιστεύονταν μόνο την λογική τους και γι’ αυτό την έθεσαν ως «θεμέλιο λίθο» του αντικειμένου τους. Ωστόσο, από την αρχή κιόλας όπως το αντιλήφθηκε ο Άνταμ Σμιθ υπήρξαν δύο διαφορετικά (και αντιτιθέμενα) είδη λογικής: των επιχειρηματιών και των καταναλωτών.

ΣΤΗ ΛΩΖΑΝΗ ΘΑ ΚΡΙΘΕΙ ΤΟ ΔΙΚΙΟ
(ΠΕΡΙ «ΔΟΛΙΑΣ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑΣ» ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ)

Το 1941 ο Απ. Σπήλιος έγραφε: «Στους δρόμους θα κριθεί το δίκιο». Έπεσε παταγωδώς έξω τουλάχιστον σ’ ότι αφορά το Ελληνικό Επαγγελματικό Ποδόσφαιρο. Δεν χρειάζεται να κατέβει κάποιος στους δρόμους για να διεκδικήσει αυτό που θεωρεί «δίκιο του». Όχι, όσο υπάρχει το «πολιτικό κόστος» δεν χρειάζεται κάτι τέτοιο. Και αφού εγχωρίως δεν μπορούμε να βγάλουμε άκρη με τέτοιες υποθέσεις αναζητούμε την επιδιαιτησία των ξένων. Των ξένων οι οποίοι δεν είναι πάντα πρόθυμοι να «φτάσουν το μαχαίρι στο κόκκαλο». Ακόμη κι έτσι η εμπλοκή τους (ως πιο «αντικειμενικών») είναι πάντα επιθυμητή γι’ αυτόν που θεωρεί ότι αδικείται ενώ την ίδια στιγμή αυτός τους επισείει στην άλλη πλευρά σαν απειλή («Θα δείτε τι θα πάθετε τώρα»).

Η ΠΑΡΑΚΡΟΥΣΗ ΤΩΝ ΜΠΑΣΚΕΤΙΚΩΝ ΓΑΥΡΩΝ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
(ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ Η Α1 ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ «ΑΙΩΝΙΟΥΣ»;)

Είναι δύσκολο να είσαι μονίμως στρατευμένος σε μια υπόθεση. Δύσκολο και επικίνδυνο. Η δυσκολία έγκειται στο γεγονός ότι για να υπερασπίζεσαι πάντα την ιδεολογία σου πρέπει πολλές φορές να παραγνωρίζεις τα δεδομένα, δηλαδή να γράφεις και να λες ότι περιλαμβάνει το σενάριο ανεξάρτητα από την πραγματικότητα μένοντας πιστός στο «σενάριο». Ο κίνδυνος έγκειται στο ότι σιγά-σιγά αν αρχίσουν να πιστεύουν όσα λένε και γράφουν εγκλωβίζονται σε μια «εικονική πραγματικότητα». Προκειμένου οι «στρατευμένοι» να είναι αποτελεσματικοί στην αποστολή τους πρέπει να έχουν επιλεκτική μνήμη. Να θυμούνται μόνον ότι τους συμφέρει και να λησμονούν όλα τ’ άλλα.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ «ΕΠΙΚΗΡΥΞΕΙΣ» ΚΑΙ ΤΟΥΣ «ΕΠΙΚΗΡΥΓΜΕΝΟΥΣ»
(ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΟΣΑ ΓΡΑΦΟΥΝ;)

Εκεί που είχε αρχίσει να μειώνεται η μπόχα από την καθημερινή ανταλλαγή πόστ και «προσωπικών ανακοινώσεων» από τους Θωμαΐδη και Κούγια κάτι παλιόπαιδα αγνώστου ηλικίας ήρθαν και έβαλαν νέα «φωτιά» με μια αφίσα. Μια αφίσα «επικήρυξης» στην οποία «φιλοξενούν» πέντε αθλητικούς συντάκτες που κατά την γνώμη τους κάνουν κακό στην ομάδα τους («γνήσιο Γαύρο»). Η όλη ιστορία της «επικήρυξης» είναι περισσότερο κωμική παρά τραγική και αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Αυτό που δεν είναι, όμως, καθόλου σίγουρο είναι αν αυτή ήταν μια «αυθόρμητη κίνηση» ή εντάσσεται σε κάποιον γενικότερο σχεδιασμό.

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ – ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ. ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΤΟΥ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΥ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ.

Η ζωή μας καταδυναστεύεται από αριθμούς και ψευδαισθήσεις (βλέπουμε τα πράγματα όπως θα θέλαμε να είναι). Για τον λόγο αυτό σήμερα θα σχολιάσω κάποιες ποδοσφαιρικές ιστορίες που αφορούν την φύση (και άρα τη λειτουργία) του Επαγγελματικού Αθλητισμού και οι οποίες έχουν ενδιαφέρον. Ακόμη περισσότερο γιατί τις ιστορίες αυτές συχνά συνοδεύει ένας «ιδεαλιστικός» σχολιασμός από τον συντάκτη της είδησης, ο οποίος είναι απόλυτα αντιπροσωπευτικός της λανθασμένης άποψης του για την φύση των πραγμάτων. Επιπλέον στην περίπτωση του Επαγγελματικού Αθλητισμού υπάρχει και η οπτική του οπαδού που περιπλέκει την κατάσταση.

ΟΤΑΝ ΤΑ ΒΑΖΟΥΝ ΜΕ ΤΟ ΣΑΜΑΡΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΕ ΤΟ ΓΑΪΔΟΥΡΙ
(ΑΦΗΣΤΕ ΗΣΥΧΟ ΤΟΝ ΛΥΣΑΝΔΡΟΥ)

Σαν «κεραυνός εν αιθρία» έπεσε στην ποδοσφαιρική πιάτσα η απαξίωση των διοικητικών ικανοτήτων του Μηνά Λυσάνδρου. Δεν φτάνει που τους έκανε την τιμή ν’ αναλάβει την διοίκηση του συνεταιρισμού, του «την πέφτουν» κιόλας. Ενός συνεταιρισμού από την διοίκηση του οποίου έχουν περάσει μορφές όπως ο επανεκλεγείς Δήμαρχος Πειραιά. Μορφές που έχουν αφήσει «βαριά» τη σκιά τους στον Προεδρικό θώκο. Σύμφωνα, λοιπόν, με τους κακεντρεχείς το διοικητικό στέλεχος της Π.Α.Ε. Α.Ε.Κ. δεν μπόρεσε ν’ ανταπεξέλθει ούτε στις απαιτήσεις της θέσης του ούτε πολύ περισσότερο στις υποσχέσεις του.

Ο ΒΑΣΙΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΕΣΒΗΣΕ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΑ ΤΗΝ ΑΝΟΔΟ ΤΟΥ ΓΑΥΡΟΥ ΣΤΗΝ Α1
(ΘΑ ΚΑΤΑΔΕΧΤΟΥΝ Ν’ ΑΝΕΒΟΥΝ ΕΞΩ-ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΑ;)

Τώρα που χαλαρώνουν τα μέτρα κάθε αθλητική ομοσπονδία «κάνει ταμείο» ζυγίζοντας τα υπέρ και τα κατά για την επανέναρξη (συνέχιση) της σεζόν. Τα ‘βαλε κάτω, που λέτε, η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης και αποφάσισε να σταματήσει την κανονική διάρκεια των πρωταθλημάτων που διοργανώνει (Α2 και κάτω). Ωστόσο, τα πρωταθλήματα αυτά πρέπει με κάποιο τρόπο να ολοκληρωθούν αναδεικνύοντας αυτούς που θα προβιβαστούν και θα υποβιβαστούν. Προφανώς, αυτό θα συμβεί με τις διαδικασίες που προβλέπονται στις αντίστοιχες προκηρύξεις.

ΠΩΣ ΕΙΔΑΝ ΟΙ «ΠΑΝΤΑΧΟΥ ΠΑΡΟΝΤΕΣ» ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΟΣ
(ΔΙΝΕΙ Ο ΙΒΑΝ ΤΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΣΤΟΝ ΜΑΡΙΝΑΚΗ ΓΙΑ ΝΑ ΓΛΥΤΩΣΕΙ;)

Έχει μεγάλη πλάκα πως αναλόγως των συνθηκών ακόμα και τα πλέον λογικά μέτρα προστασίας μπορούν να πάρουν μια ειρωνική χροιά. Εδώ και χρόνια έχει καθιερωθεί οι τελευταίες αγωνιστικές (φέτος μόνο η τελευταία) να διεξάγονται την ίδια μέρα και ώρα. Όχι ότι κρίνεται τίποτα το σημαντικό στις τελευταίες αγωνιστικές (σπάνια συμβαίνει, καθώς όλα συνήθως κρίνονται πριν το τέλος). Η φετινή τελευταία αγωνιστική (πριν τα πλέι-οφ) συνέπεσε με την κορύφωση του καρνάβαλου. Ενός καρνάβαλου που από ποδοσφαιρικής άποψης κωδικοποιούνταν στον αγώνα της Ξάνθης με τον «Γαύρο του Βορρά». Στην τελευταία, λοιπόν, αγωνιστική και οι «τέσσερις μεγάλοι» έπαιζαν την ίδια μέρα και ώρα.

«Η ΚΟΝΤΡΑ ΤΟΥ ΞΕΦΤΙΛΟΜΕΤΡΟΥ»
(Ο ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΟΣ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΔΥΟ ΓΑΥΡΩΝ)

Το Εβραϊκό «Οφθαλμός αντί οφθαλμού και οδόντα αντί οδόντος.» έχει διαχρονικά βολέψει όσους κάποια στιγμή στη ζωή τους ένοιωσαν αδικημένοι και οργάνωσαν την εκδίκηση τους. Ωστόσο, η ανταπόδοση οδηγεί μακροπρόθεσμα στον ξεπεσμό και των δύο πλευρών, καθεμιά από τις οποίες θεωρεί ότι είναι υποχρεωμένη να ανταποδίδει τα ίσα ανεξάρτητα από το κόστος. Όλο αυτό το γαϊτανάκι παίρνει άλλες διαστάσεις όταν οι αντιμαχόμενοι έχουν πρόσβαση σε Μέσα Μαζικής Εξημέρωσης. Σε κάθε περίπτωση και ανεξάρτητα από το ποια πλευρά έχει «δίκιο» (και πόσο) το αποτέλεσμα για την Κοινωνία είναι μια απίστευτη δυσωδία.

ΑΣΕ ΜΕ ΝΑ ΚΑΝΩ ΛΑΘΟΣ
(ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ)

Πως τα φέρνει καμιά φορά η ζωή. Να σου τρίβει στα μούτρα και να σε κάνει να «λούζεσαι» αυτά που κάποτε κατηγορούσες. Το χειρότερο σ’ αυτές τις περιπτώσεις είναι πως αυτός που λάθεψε τις περισσότερες φορές το έκανε εθελοτυφλώντας και παραβλέποντας τα «σημάδια» και τα δεδομένα. Ακόμα χειρότερα όταν επικρατεί η περηφάνεια θολώνοντας την ορθή κρίση. Τελικά, δεν υπάρχει πιο σίγουρος τρόπος να μάθεις από την δοκιμή. Μερικές φορές δεν χρειάζεται να γίνει ούτε καν αξιολόγηση των αποτελεσμάτων ειδικά όταν αυτά είναι πολύ κατώτερα των αναμενομένων. Τότε, απόδειξη της αποτυχίας αποτελεί η αλλαγή πλεύσης.

ΟΤΑΝ Η ΠΑΡΟΙΜΙΩΔΗΣ ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΚΑΠΟΙΩΝ ΚΑΝΕΙ «ΜΑΓΚΕΣ» ΤΟΥΣ ΓΑΥΡΟΥΣ
(Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΓΚΑΓΚΑΤΣΗΣ, Η ΠΡΟΣΦΥΣΗ ΣΤΟ
CAS & Ο ΒΡΥΩΝΗΣ)

Ελάχιστοι άνθρωποι μπόρεσαν να σταθούν μόνο με τα λόγια, γιατί έπρεπε να τα συνοδεύσουν και με πράξεις. Έτσι, αν δεν ανήκεις στους συγγραφείς και τους προφήτες (η Σίβυλλα τα έχει ήδη πει όλα) οφείλεις να δίνεις αποδείξεις μέσω των πράξεων σου (όχι όπως ο Καραμανλής που θα επανίδρυε το Κράτος). Αλλιώς είσαι ένας ακόμη φαφλατάς (τουλάχιστον ο Κωνσταντάρας έβγαζε γέλιο). Φυσικά, για να κάνεις ακόμη και το παραμικρό πρέπει αφ’ ενός να έχεις σχέδιο και αφ’ ετέρου να ξέρεις τον τρόπο. Αν δεν έχεις από πριν το σχέδιο και τον τρόπο ακόμη και η πρόχειρη επικοινωνιακή διαχείριση μιας κατάστασης μπορεί αναλόγως του αντιπάλου να οδηγήσει σε μεγάλη και σοβαρή ήττα. Το χειρότερο σ’ αυτή την περίπτωση δεν είναι η ίδια η ήττα, αλλά η αμφιβολία κυρίως των φίλων σου για την επάρκεια σου.

 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Χρονολόγιο