Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

ΣΤΟΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΜΟΝΟ ΛΕΥΚΟΙ (ΟΣΑ ΜΑΘΑΜΕ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΑΙ ΤΑ ΕΧΟΥΜΕ ΞΕΧΑΣΕΙ)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

ΣΤΟΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΜΟΝΟ ΛΕΥΚΟΙ
(ΟΣΑ ΜΑΘΑΜΕ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΑΙ ΤΑ ΕΧΟΥΜΕ ΞΕΧΑΣΕΙ)

Είναι περίεργο πόσα από τα προβλήματα που καθημερινά αντιμετωπίζουμε ως ενήλικοι μπορούν να λυθούν (ή έστω αντιμετωπιστούν) ανατρέχοντας στα σχολικά μας χρόνια και σ’ όσα μάθαμε τότε. Σύμφωνα μ’ όσα μάθαμε (βλέπε εδώ) στα θρανία (και τα σημερινά παιδιά και από τα παιδικά κινούμενα σχέδια) υπάρχουν μεταξύ άλλων δύο βασικά σημεία: το λευκό χρώμα αποτελεί την σύνθεση όλων των χρωμάτων και το μαύρο την απουσία τους. Κατά μια έννοια και στο άσπρο και στο μαύρο χρώμα τα υπόλοιπα χρώματα απουσιάζουν αν και με διαφορετικό τρόπο. έτσι αυτά τα δύο «μη χρώματα» είναι τα δύο άκρα όσων είμαστε σε θέση να βλέπουμε.  

Αυτά αφορούν την Φυσική και είναι αντικειμενικά (δηλαδή, ισχύουν για όλο τον κόσμο ανεξαρτήτως του χρώματος της επιδερμίδας τους). Ωστόσο, αναλόγως του πολιτισμού μας κάθε χρώμα έχει το δικό του (πολλές φορές διαφορετικό) πολιτισμικό περιεχόμενο. Για παράδειγμα το χρώμα του πένθους για τους Ιάπωνες είναι το λευκό (που από άποψη Φυσικής υποδηλώνει την απουσία χρωμάτων). Ο τρόπος που διαφορετικοί πολιτισμοί προσεγγίζουν την ίδια έννοια και της δίνουν διαφορετικό περιεχόμενο αν δεν γίνει με αμοιβαίο σεβασμό οδηγεί σε συγκρούσεις (μικρές ή μεγάλες). Τελικός «νικητής» είναι ο πολιτισμός που έχει να προσφέρει περισσότερα και εντυπωσιακότερα (πολύχρωμα) μπιχλιμπίδια (όπως αυτά που έδιναν οι λευκοί στους ιθαγενείς).

Το γεγονός ότι ο «Δυτικός» (καταναλωτικός) πολιτισμός έχει επικρατήσει μας λέει ότι την ανθρώπινη φύση κυβερνά εκτός της μίμησης η προβολή (επίδειξη). Μέσω της τελευταίας οι άνθρωποι συσσωρεύουν υλικό πλούτο θέλοντας έτσι ν’ αποδείξουν την επιτυχία τους. Ο συγκεκριμένος τρόπος ζωής βρίσκει πρόθυμους ζηλωτές ακόμη και σε άτομα των οποίων το παραδοσιακό σύστημα αξιών είναι διαφορετικό από το «Δυτικό». Στις περιπτώσεις αυτές ο νεο-εισερχόμενος στον «Δυτικό Πολιτισμό» της κατανάλωσης στον βαθμό που δεν θέλει να φανεί ότι «προδίδει» το παραδοσιακό σύστημα αξιών προσπαθεί να βρει κάποια κοινά στοιχεία μεταξύ τους για να δικαιολογήσει τη μεταστροφή του. Το κάνει γιατί ενώ γνωρίζει πως ποθεί να ζήσει όπως οι «Δυτικοί» (Λευκοί) δεν θέλει να τον θεωρούν οι υπόλοιποι της φυλής του «Λευκό» (όπως επίσης γνωρίζει πως ποτέ δεν θα τον θεωρήσουν όμοιο τους οι Λευκοί).

Όταν τα πράγματα είναι ομαλά οι όποιες τριβές είναι περιορισμένες και περιφερειακές. Σε καμία περίπτωση δεν είναι ικανές ν’ απειλήσουν την γενικότερη αίσθηση ευμάρειας. Κάθε τριβή όσο «περιφερειακή» και αν είναι φέρνει στο φως (έστω και για λίγο) τον βαθμό «λευκότητας» που έχουν τα νέα μέλη και πόσο έχουν απαρνηθεί τον πολιτισμό τους ακολουθώντας τον «Δυτικό τρόπο ζωής», ο οποίος δεν ζητά τίποτα άλλο παρά να μιμείσαι τους επιτυχημένους.

Οι αντιδράσεις όσων δεν γεννήθηκαν (αλλά ζουν σαν) «Λευκοί» ποικίλουν ανάλογα τόσο με τον βαθμό συνειδητότητας τους όσο και σε συνάρτηση της «επιτυχίας» τους. Έτσι, κάποιοι δεν βγάζουν μιλιά, κάποιοι άλλοι ψελλίζουν κάτι, ενώ άλλο «κατακεραυνώνουν». Όλοι τους, όμως, κάνουν αγαθοεργίες από τη μια για να ηρεμήσουν τη συνείδηση τους (από ενοχές) και από την άλλη για να βοηθήσουν και άλλους της φυλής τους να «ζήσουν σαν Λευκοί» χωρίς όμως ν’ ασπάζονται και το αντίστοιχο ιδεολογικό υπόβαθρο.

Το χειρότερο είναι πως οι μαύροι του Επαγγελματικού Αθλητισμού με τις κατά καιρούς αντιδράσεις τους ΔΕΝ παραιτούνται του δικαιώματος τους να συνεχίσουν να ζουν ως Λευκοί. Συνεπώς, όσα ακούγονται για την νέα έξαρση της φυλετικής βίας στις Η.Π.Α. είναι απολύτως υποκριτικά και αποπροσανατολιστικά. Για να είμαστε, όμως, δίκαιοι οφείλουμε ν’ αναγνωρίσουμε ότι ο φυλετικός και φυλλετικός ρατσισμός είναι η βάση της Οικονομίας και σε κάποιο βαθμό τον χρησιμοποιούμε όλοι μας. Γι’ αυτή την παράμετρο στο αυριανό οικονομικό μας κείμενο.  

05 Ιούνη 2020
«πανταχού παρών 1».

Διαβάστηκε 204 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Κείμενα Παρατηρητηρίου ΣΤΟΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΜΟΝΟ ΛΕΥΚΟΙ (ΟΣΑ ΜΑΘΑΜΕ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΑΙ ΤΑ ΕΧΟΥΜΕ ΞΕΧΑΣΕΙ)