Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ – ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ: «Η ΠΑΝΔΗΜΙΑ ΤΟΥ ΚΟΡΩΝΑΪΟΥ» ΩΣ «ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΚΑΤΑΛΥΤΗΣ» ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΟΥ BREXIT ΣΤΟΥΣ ΒΡΕΤΑΝΟΥΣ.

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ – ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ: «Η ΠΑΝΔΗΜΙΑ ΤΟΥ ΚΟΡΩΝΑΪΟΥ» ΩΣ «ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΚΑΤΑΛΥΤΗΣ» ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΟΥ BREXIT ΣΤΟΥΣ ΒΡΕΤΑΝΟΥΣ.

Είναι γνωστό πως είναι πολύ ευκολότερη η καταστροφή (ως αποτέλεσμα μιας «επανάστασης») από την δημιουργία, η οποία χρειάζεται πολύ περισσότερο χρόνο. Επιπλέον κάθε νέα κατάσταση απαιτεί αρκετό χρόνο μέχρι όχι μόνο να λειτουργήσει αλλά και να παράξει τις νέες ισορροπίες οι οποίες και θα χαρακτηρίζουν το σύστημα στη συνέχεια. Είναι επίσης γνωστό πως «το μέγεθος μετράει». Άλλες φορές το πολύ μεγάλο μέγεθος προσφέρει εξοικονόμηση πόρων (οικονομίες κλίμακας) και άλλες εμπόδιο για την εύρυθμη λειτουργία οπότε και απαιτείται το «σπάσιμο» σε μικρότερες και ευέλικτες μονάδες. Ακόμα και ένας «μικρός» μπορεί να γίνει «μεγάλος» εξαιτίας της συμμετοχής του σε μια οικονομική ένωση όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό, όμως, που θα έπρεπε συνεχώς να έχουμε στο μυαλό μας είναι πως στην Οικονομία όπως και στη ζωή ότι θεωρούμε ως δεδομένο «σήμερα» ενδέχεται να είναι το ζητούμενο του «αύριο». Αρκεί μια αιτία όπως «η πανδημία του κορωναϊού».

Μια τέτοιας έκτασης παγκόσμια υγειονομική κατάσταση δεν θέλει ρώτημα πως είναι σε θέση ν’ ανατρέψει πλήρως την «κανονική» ροή του παγκόσμιου εμπορίου. Ως αποτέλεσμα μιας τέτοιας αναστάτωσης αλλάζουν μια σειρά από συνήθειες, διαταράσσεται η ομαλή παραγωγή κάποιων ειδών, κάποιοι αλλάζουν επάγγελμα και γενικά ένας χάος σε σχέση με το παρελθόν επικρατεί στην «εφοδιαστική αλυσίδα». Έτσι, η «περίοδος της ομαλότητας» αμέσως μόλις εμφανιστούν σημάδια ξεπεράσματος της έκτακτης κατάστασης είναι από κάθε άποψη «περίοδος προσαρμογής» στα δεδομένα που ήδη έχουν εμφανιστεί και τα οποία μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν ήταν πλήρως εμφανή και γι’ αυτό κατανοητά. Είναι σαν τον μαγαζάτορα που μετά από καιρό ανοίγει και πάλι το μαγαζί του και περιμένει να δει ποιοι από τους πελάτες του θα εμφανιστούν.

Ένα από τα αποτελέσματα της «πανδημίας του κορωναϊού» ήταν όπως φαίνεται η μείωση των ταξί που κυκλοφορούν στους δρόμους της Πρωτεύουσας. Ακούγεται πως πολλοί από αυτούς που τα νοίκιαζαν και τα δούλευαν για τα προς το ζήν επέλεξαν ν’ ασχοληθούν με τις διανομές οι οποίες την περίοδο των lockdown ήταν ο τομέας με την μεγαλύτερη ζήτηση. Έτσι, η στροφή μιας κατηγορίας ελεύθερων επαγγελματιών από το ένα επάγγελμα σ’ ένα άλλο προκάλεσε μια σειρά επιπτώσεων. Μειώθηκαν τα ταξί στους δρόμους (εκτός αν κάποιοι ιδιοκτήτες τα δουλέψουν οι ίδιοι) και αυξήθηκαν οι διανομείς. Προφανώς αυτή η κατάσταση θα υφίσταται για όσο χρονικό διάστημα αυτοί που έκαναν τη συγκεκριμένη επιλογή θα έχουν οικονομικό όφελος.

Από την άλλη τα προβλήματα που η πανδημία προκάλεσε στη λειτουργία μιας σειράς επιχειρήσεων οδήγησαν με τη σειρά τους σε καθυστερήσεις ή και μείωση της παραγωγής άλλων προϊόντων. Για παράδειγμα έχουν αρχίσει να εμφανίζονται καθυστερήσεις στην παράδοση νέων αυτοκινήτων γιατί μια σειρά από ανταλλακτικά που οι κατασκευαστές αγοράζουν από άλλες εταιρείες καθυστερούν να παραδοθούν. Το ίδιο συμβαίνει και με μια σειρά από ηλεκτρονικά προϊόντα τα οποία στο πρόσφατο παρελθόν ήταν τόσο πολύ διαθέσιμα που ο καταναλωτής είχε την αίσθηση πως θα τον περίμεναν στο ράφι έτοιμα για πώληση εσαεί.

Πέρα και ανεξάρτητα από τις σκέψεις σχετικά με το αν «η κοινωνία της αφθονίας» όπως την αντιλαμβανόμαστε έχει πλέον φτάσει στο τέλος της αυτό που έχει σημασία να κατανοήσουμε είναι πως η Οικονομία είναι μια καθημερινή δυναμική διαδικασία. Είναι ένα «χωνευτήρι» το οποίο σε καθημερινή βάση μετατρέπει τις καθημερινές μας επιλογές σε στατιστικά στοιχεία τα οποία με μια σχετική καθυστέρηση δίνουν μέσω της επεξεργασίας τους στους ιθύνοντες την πορεία των πραγμάτων. Εκείνοι από την πλευρά τους προσπαθούν έμμεσα μέσω της παροχής κινήτρων ή απαγορεύσεων να μας οδηγήσουν προς επιλογές οι οποίες θεωρούν ότι συμφέρουν την Χώρα. Σε κάθε περίπτωση, όμως, δεν μπορούν να μας τις επιβάλλουν. Η περίοδος στην οποία ζούμε είναι από κάθε άποψη πολύ ρευστή και αυτό την κάνει πολύ ενδιαφέρουσα. Η ρευστότητα της αυτή καλεί όλους μας σε προσαρμογές αν θέλουμε να έχουμε ελπίδες «πως θα μείνουμε στο παιχνίδι».

Για παράδειγμα: Στη Γερμανία υπάρχει πολύ μεγάλη έλλειψη επαγγελματιών οδηγών. Είτε εξαιτίας συνταξιοδότησης, είτε επειδή σε σχέση με τα υπόλοιπα επαγγέλματα ο επαγγελματίας οδηγός δεν παίρνει περισσότερα λεφτά υπάρχει (και θα κορυφωθεί τα επόμενα χρόνια) μια έλλειψη πάνω από 150.000 οδηγών μόνον τη Γερμανία. Ποιος, λοιπόν, θα μεταφέρει τα προϊόντα για να είναι μονίμως γεμάτα τα ράφια των καταστημάτων; Η αντίστοιχη έλλειψη επαγγελματιών οδηγών στην εκτός Ε.Ε. Βρετανία είναι αποτέλεσμα του BREXIT. Τώρα πλέον είναι φανερό πόσοι επαγγελματίες οδηγοί πολίτες άλλων κρατών εξυπηρετούσαν τις ανάγκες τροφοδοσίας των Βρεττανών. Η επιστράτευση στρατιωτών, τα κίνητρα να επανέλθουν κάποιοι συνταξιούχοι και οι 5.500 βίζες σε μη Βρετανούς επαγγελματίες οδηγούς μόνον ως «ασπιρίνες» μπορούν να θεωρηθούν.

Επιπλέον όλα τα παραπάνω θέτουν το σημαντικό για να το παρακάμπτουμε ερώτημα του τι είδους δουλειά θέλουν να κάνουν οι γηγενείς Γερμανοί και Βρετανοί. Γιατί από ένα σημείο και μετά οι ανάγκες για την διατήρηση ενός επιπέδου διαβίωσης είναι δεδομένες. Και αν αυτές δεν καλύπτονται από τους γηγενείς, τότε το κενό που δημιουργείται καλύπτεται όπως-όπως με «εργαζόμενους ευκαιρίας» (κατά το «σημαίες ευκαιρίας» που χρησιμοποιείται για τους εφοπλιστές). Και αυτή ΔΕΝ είναι για πολλούς λόγους η καλύτερη επιλογή.

ΔΕΝ είναι η καλύτερη επιλογή η χρησιμοποίηση μεταναστών (ή προσφύγων) σε «δουλειές του ποδαριού» μόνο και μόνο επειδή είναι διαθέσιμοι. Τις προηγούμενες μέρες συγκρούστηκε ταξί με διανομέα με αποτέλεσμα ο τελευταίος να βρει τον θάνατο επιτόπου. Το ρεπορτάζ μας ενημερώνει ότι ο διανομέας ήταν Πακιστανός. Κατ’ αρχήν η οδήγηση στο Πακιστάν γίνεται στ’ αριστερά. Προσωπικά αμφιβάλλω αν ο συγκεκριμένος είχε δίπλωμα οδήγησης (το ρεπορτάζ δεν μας διαφωτίζει). Το γεγονός πως όπως πλέον μάθαμε δεν ευθύνεται ο ίδιος για το τροχαίο δεν έχει τόση σημασία. Όπως επίσης δεν έχουν τόση σημασία όσα σωστά σημειώνονται σ’ αυτό το δημοσίευμα. Και δεν έχουν γιατί αυτό που κοιτάνε όλοι σήμερα ΔΕΝ είναι να γίνεται σωστά μια δουλειά∙ είναι να γίνεται φθηνά και εύκολα. Αν ο Πακιστανός διανομέας δεν παραβίασε τον Κ.Ο.Κ., το κάνουν ωστόσο εκατοντάδες συνάδελφοι του οι οποίοι κινούμενοι σε παράδρομους που βγάζουν σε κεντρικές οδούς παραβιάζουν στοπ ή κάνουν αναστροφές κοιτώντας όχι τον δρόμο αλλά το κινητό που τους καθοδηγεί στην διεύθυνση παράδοσης.

Όταν (και αν) αποφασίσουμε να κάνουμε τις δουλειές μας «σωστά» θα δημιουργηθεί αυτόματα ανάγκη για περισσότερο ειδικευμένους εργαζόμενους και συνεπώς για καλύτερα μεροκάματα (άρα και αύξηση του κόστους παροχής υπηρεσιών). Αυτός θα είναι ο μόνος τρόπος να σταματήσει η εκμετάλλευση της δυστυχίας όσων θέλουν μια «καλύτερη ζωή» και ξεκινούν για άλλες πολιτείες. Μια εκμετάλλευση η οποία ξεκινά απ’ αυτούς που τους φέρνουν αρχικά εδώ, συνεχίζεται μ’ αυτούς που τους νομιμοποιούν (με και χωρίς «») για να ολοκληρωθεί μ’ αυτούς που τους δίνουν «δουλειές του ποδαριού» και οι οποίοι είναι και αυτοί που «πληρώνουν τον λογαριασμό» για όλους τους υπόλοιπους. Δυστυχώς, όμως, αυτή η ώρα θ’ αργήσει να έρθει γιατί στις αποφάσεις όλων πρυτανεύει το κόστος σε σχέση με το όφελος. Και όπως μας διδάσκει η παγκόσμια οικονομία η ζωή καθενός μας έχει τόση αξία όσο πιο πλούσια είναι η χώρα καταγωγής μας.

Αυτή (η χώρα καταγωγής μας) και η πιθανότητα να βρούμε σ’ αυτή μια καλοπληρωμένη θέση εργασίας είναι που καθορίζει το αν η Βρετανία και η Γερμανία θα βρούν τους επαγγελματίες οδηγούς που χρειάζονται και αν οι μετανάστες στην Ελλάδα θα διακινδυνεύουν την ζωή τους κάνοντας τους διανομείς. Τα ξόρκια και οι ρητορείες που θα έλεγε και ο Σεφέρης είναι για να διευκολύνουν την εκμετάλλευση τους. Γι’ αυτό, άλλωστε, και οι σύγχρονοι Κομμουνιστές που έχουν εικόνισμα τον Μάρξ επιλέγουν να λησμονούν την απόλυτα εχθρική του στάση στη μετανάστευση.

Καλώς ή κακώς η ίδια η Οικονομία με τον ένα ή τον άλλο τρόπο (όπως και η Φύση) τείνει στην «ισορροπία». Μια «ισορροπία» η οποία για να έρθει επιβάλλει ευχάριστες και δυσάρεστες προσαρμογές σ’ όλους μας. Αυτό που τελικά καθορίζει τις τύχες μας είναι η ευκολία με την οποία κατανοούμε την κατάσταση και η προθυμία (ή απροθυμία) μας να κάνουμε κάτι για όσα βλέπουμε ότι έρχονται.

23 Οκτώβρη 2021
«πουθενάς 1».

Διαβάστηκε 93 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Κείμενα Παρατηρητηρίου ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ – ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ: «Η ΠΑΝΔΗΜΙΑ ΤΟΥ ΚΟΡΩΝΑΪΟΥ» ΩΣ «ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΚΑΤΑΛΥΤΗΣ» ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΟΥ BREXIT ΣΤΟΥΣ ΒΡΕΤΑΝΟΥΣ.