Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

ΑΠΟ ΤΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΣΤΗΝ ΑΝΑΛΗΨΗ ΔΡΑΣΗΣ Ή ΑΛΛΙΩΣ ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΤΑ «ΕΞΑΦΑΝΙΣΜΕΝΑ» ΑΔΕΡΦΙΑ ΜΑΣ ΑΕΚΤΖΗΔΕΣ («...ΑΝ ΞΥΠΝΗΣΕΙΣ ΜΟΝΟΜΙΑΣ, ΘΑ ‘ΡΘΕΙ ΑΝΑΠΟΔΑ Ο ΝΤΟΥΝΙΑΣ»)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

ΑΠΟ ΤΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΣΤΗΝ ΑΝΑΛΗΨΗ ΔΡΑΣΗΣ
Ή ΑΛΛΙΩΣ ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΤΑ «ΕΞΑΦΑΝΙΣΜΕΝΑ» ΑΔΕΡΦΙΑ ΜΑΣ ΑΕΚΤΖΗΔΕΣ
(«...ΑΝ ΞΥΠΝΗΣΕΙΣ ΜΟΝΟΜΙΑΣ, ΘΑ
ΡΘΕΙ ΑΝΑΠΟΔΑ Ο ΝΤΟΥΝΙΑΣ»)

Είναι προφανές, πως οτιδήποτε σχετίζεται ή/και αναφέρεται στον Δ. Μελισσανίδη (γνωστό και ως «Τίγρη») προσελκύει αμέσως το ενδιαφέρον των ΑΕΚτζήδων και όχι μόνο. Ωστόσο όπως και με όλα τα πράγματα υπάρχει ο σωστός και ο λάθος λόγος για τον οποίο μπορούμε ν ασχοληθούμε μ ένα ζήτημα. Μπορούμε (έχουμε την δυνατότητα) ν ασχοληθούμε είτε με το πρόβλημα το ίδιο, είτε με τα πρόσωπα που συσχετίζονται μ αυτό. Τις περισσότερες φορές επιλέγουμε ως απλοί παρατηρητές ν’ ασχοληθούμε με τα πρόσωπα (τα οποία εξασφαλίζουν την δική μας αποστασιοποίηση) παρά με το πρόβλημα. Από τη στιγμή που δεν εμπλεκόμαστε άμεσα μπορούμε με την ασφάλεια που μας παρέχει η αποστασιοποίηση να βλέπουμε και να κρίνουμε και στην κορύφωση του δράματος έχουμε την πολυτέλεια να εκστομίζουμε προκατασκευασμένες εκφράσεις έκπληξης, αποστροφής ή/και αγανάκτησης.

Γίναμε λοιπόν την τελευταία βδομάδα δέκτες πολλών ερωτημάτων-μηνυμάτων με τα οποία αδέρφια μας ζητούσαν περισσότερες πληροφορίες για τις προθέσεις και τα σχέδια του Μελισσανίδη σχετικά με Ερασιτεχνική και το γηπεδικό. Είναι προφανές ότι χειριστήκαμε την κατάσταση που προέκυψε με την ίδια υπευθυνότητα που στο παρελθόν χειριστήκαμε και άλλες «καυτές πατάτες».

Ωστόσο από το ενδιαφέρον αυτό γίνεται φανερό ότι ο κόσμος της Α.Ε.Κ. παρακολουθεί στενά και αγωνιά τις εξελίξεις για όσα συμβαίνουν στην Ερασιτεχνική. Το ενδιαφέρον αυτό εκδηλώνεται τις περισσότερες φορές έμμεσα (μέσω ερωτήσεων του τύπου: «έχουμε κανένα νέο;») και σχεδόν ποτέ άμεσα μέσω κάποιας αντίδρασης για όσα «στραβά και ανάποδα» βλέπουμε γύρω μας να συμβαίνουν και μάλιστα κατ’ επανάληψη. Αν και ο έμμεσος τρόπος με τον οποίο εκδηλώνεται το ενδιαφέρον των οπαδών μας είναι κατανοητός, ωστόσο δεν είναι αποδοτικός. Ξεπερνώντας τους όποιους (αφελείς) προβληματισμούς σχετικά με τις (θεωρητικά μόνο) πιθανές παρενέργειες της όποιας άμεσης αντίδρασης, θεωρούμε ότι πρέπει να υπάρξει συντονισμένη και ταυτόχρονη παρέμβαση (κυρίως και πρώτιστα των οργανωμένων) όλων όσων θεωρούν ότι η Α.Ε.Κ. δεν είναι μόνο το ποδόσφαιρο και πως κάθε τμήμα της πρέπει να βρίσκεται στην κορυφή.

Δεν επιτρέπεται σε κανέναν που ισχυρίζεται πως αγαπά (και άρα ενδιαφέρεται) την Α.Ε.Κ. να μην απαιτήσει την ουσιαστική παρέμβαση του Μελισσανίδη για την αντιμετώπιση της κατάστασης στο Σωματείο. Στο κάτω-κάτω τόσο ο ίδιος όσο και ο γιός αλλά και ο αδερφός του είναι μέλη της Ερασιτεχνικής. Δεν πρέπει επίσης να λησμονούμε ότι ακόμη και αν δεν το προέβλεπε ο «Αθλητικός Νόμος» η πηγή κάθε δικαιώματος ύπαρξης των επαγγελματικών τμημάτων είναι το Σωματείο. Είναι μάλιστα η αναφορά αυτή ουσιαστική και όχι τυπική γιατί ο Νόμος απαιτεί προκειμένου να υπάρξει Π.Α.Ε. ή Κ.Α.Ε. την λειτουργία άλλων δύο (άσχετων μ’ αυτά) ερασιτεχνικών τμημάτων του Σωματείου.

Οι «παρατηρητές» δεν επιθυμούμε να κάνουμε κήρυγμα σε κανέναν και πολύ περισσότερο να γίνουμε τιμητές του Σωματείου μας. Ωστόσο δεν έχουμε άλλο τρόπο (εκτός των χρημάτων της συνδρομής μας) από το να πιέζουμε αυτούς που έχουν δυνατότερη από εμάς φωνή ν’ αντιδράσουν παίρνοντας την κατάσταση στα χέρια τους. Για όλους μας η ανοχή αυτής της κατάστασης παρακμής και διάλυσης αλλά και η συνέχιση της αποτελεί όχι μόνο ντροπή, αλλά και έρχεται σε προφανή αντίθεση με την εικόνα υγείας και δύναμης που επιθυμεί να προβάλλει ο Κ.Α.Τ. για την ποδοσφαιρική Α.Ε.Κ.

Κάποιοι επειδή γνωρίζουν ότι οφείλουν την ύπαρξη τους στην «γενναιοδωρία» των μεγάλων και ισχυρών οι οποίοι με κάποια «ψίχουλα» γαι τα κυβικά τους τούς δίνουν την δυνατότητα να κλείνουν τρύπες και να συνεχίζουν το «θεάρεστο έργο τους» για έναν ακόμη χρόνο, έχουν όχι μόνο τα «μάτια ερμητικά κλειστά» αλλά και το στόμα και τ’ αυτιά και δεν γράφουν παρά μόνο για τις επιτυχίες (όχι όλων) των τμημάτων. Κατά τ’ άλλα δεν έχουν πρόβλημα ν’ ασχολούνται με την «εγκληματική οργάνωση» του «επαγγελματικού» μας ποδοσφαίρου, απαξιώντας ν’ ασχοληθούν με την άλλη εγκληματική οργάνωση που διαγούμιζε επί χρόνια την Ερασιτεχνική. Σαν αδιάφθοροι Δημόσιοι Κατήγοροι (Εισαγγελείς) ζητούν με πύρινα κείμενα τους τον καταλογισμό παραδειγματικών ποινών σε βάρος των μελών της «εγκληματικής οργάνωσης» και όσων ωφελήθηκαν από τις πράξεις της, αλλά δεν βγάζουν μιλιά δεν γράφουν λέξη για την άλλη (εγκληματική οργάνωση) αυτήν της Ερασιτεχνικής αποδεικνύοντας ότι είναι απλώς αδιάφοροι (οι αδιάφθοροι χωρίς το «θ»). Ο καταγγελτικός τους λόγος θυμίζει κάτι από Ν. Κούρκουλο στον ρόλο του Εισαγγελέα στις κλασικές πλέον ταινίες του Ν. Φώσκολου, όταν ένας τα έβαζε μ’ όλο το διεφθαρμένο σύστημα και φυσικά έβγαινε στο τέλος νικητής. Αλλά αυτές ήταν ταινίες, όχι η πραγματική ζωή και στις ταινίες «όλα είναι δυνατά».

Μπορεί κάποιους να ξενίζουν τα παραπάνω και ενδεχομένως να τα θεωρούν και άδικα. Είμαστε όμως (απόλυτα) σίγουροι ότι αν καθήσουν και συλλογιστούν λιγάκι θα συμφωνήσουν μαζί μας. Γιατί μόνο η ύπαρξη εγκληματικής οργάνωσης εντός της Ερασιτεχνικής μπορεί να δώσει ικανοποιητική εξήγηση στο γεγονός ότι δεν υπάρχει κάποιος συγκεκριμένα να φταίει για οτιδήποτε στραβό έχει συμβεί. Μόνο η ύπαρξη της εγκληματικής οργάνωσης εξηγεί γιατί κανείς δεν ζητά ευθύνες από κανέναν (είτε από φόβο, είτε από άλλο λόγο) και γιατί όλα σκεπάζονται από «πέπλο σιωπής». Μόνο η ύπαρξη εγκληματικής οργάνωσης δικαιολογεί το εύρος της ζημιάς (πλιάτσικου) που έχει γίνει. Όταν πλέον τα πράγματα έχουν εξελιχθεί έτσι δεν έχει σημασία αν το αποτέλεσμα οφείλεται σε ανικανότητα ή υπήρχε σχέδιο. Δεν ενδιαφέρει αν «ήταν όλοι μαζί στο κόλπο» ή όχι. Από την στιγμή που όσοι ήταν σε θέση (μπορούσαν) να ξέρουν δεν τους αποκάλυψαν και δεν τους απομάκρυναν (όσους έκαναν έστω και άθελα τους ζημιά) είναι σαν να υπήρχε «εγκληματική οργάνωση» (και) στο Σωματείο μας.

Στό κάτω-κάτω (σύμφωνα με την λογική όσων είναι στα πράγματα) αν το ανδρικό Βόλλεϋ είναι στην κατάσταση που είναι (εδώ και καιρό) και κινδυνεύει με διάλυση φταίνε:

  • τα παληά χρέη (αλήθεια ποιοί τα δημιούργησαν άραγε;),
  • οι χορηγοί που «μας την έκαναν»,
  • τα μειωμένα έσοδα του Σωματείου (αν δεν καθυστερούσε ο Βασιλόπουλος να υπογράψει θα είχαν αρχίσει ήδη τα έργα και με τα έσοδα από το νέο γήπεδο η Ερασιτεχνική θ’ απογειωνόταν!) και
  • οι παίκτες οι οποίοι αντί να κάνουν και τούμπες που από το πουθενά θα έπαιρναν κάποια χρήματα, δεν πείσθηκαν να μπούν στο πούλμαν (τα παλιόπαιδα) και επέμειναν στην απόφαση που αρχικά είχαν πάρει «χάνοντας έτσι το δίκιο τους» (όπως αρμοδίως μας πληροφόρησε ο Κ.Α.Τ.).

Αντίστοιχα (και πάντα με την ίδια λογική) για το Χάντμπολ φταίνε:

  • ο Λαζόπουλος (από τις ελάχιστες περιπτώσεις που είτε συμφωνούμε είτε όχι η «ευθύνη» έχει ονοματεπώνυμο),
  • η εξοντωτική τιμωρία για τα περσυνά επεισόδια στον τελικό με τον Διομήδη.
  • τα μειωμένα έσοδα του Σωματείου (αν δεν καθυστερούσε ο Βασιλόπουλος να υπογράψει θα είχαν αρχίσει ήδη τα έργα και με τα έσοδα από το νέο γήπεδο η Ερασιτεχνική θ’ απογειωνόταν!).

Επειδή όλα τα παραπάνω μας «πληγώνουν» θα δώσουμε σε όλους μας προθεσμία μιάς βδομάδας. Μέσα στο χρονικό αυτό περιθώριο έχουν την ευκαιρία όσοι ισχυρίζονται ότι αγαπούν το Σωματείο μας να πάρουν δημόσια θέση και να ζητήσουν (απαιτήσουν) από αυτούς που έχουν τα μέσα και την δύναμη να επιβάλλουν λύσεις να δραστηριοποιηθούν για να μπεί οριστικό τέλος στην κατάντια της Ερασιτεχνικής Α.Ε.Κ. Μετά την πάροδο του χρονικού αυτού διαστήματος και αν κανενός (πάλι) δεν ιδρώσει το αυτί, θ’ ασκήσουμε με τον δικό μας τρόπο πίεση μπάς και φιλοτιμηθεί κανείς να βοηθήσει. Ελπίζουμε όμως να μην χρειαστεί.

Οι ερχόμενες μέρες είναι όχι απλώς σημαντικές αλλά πραγματικά κομβικές. Αποτελούν την τελευταία ευκαιρία για όσους σέβονται τον εαυτό τους να κάνουν κάτι και να σταματήσουν να ιδιωτεύουν (κάτι που οι αρχαίοι μας πρόγονοι θεωρούσαν το χειρότερο πράγμα). Πολύ περισσότερο θα καθορίσουν αυτά που δικαιούμαστε από την ζωή (αφού καθένας παίρνει ότι του αξίζει).

Κλείνοντας θα θέλαμε ν’ απευθυνθούμε σε όλους μας τους αναγνώστες και ειδικότερα σ’ αυτούς που επικοινωνούν μας συγχαίροντας μας για τα κείμενα μας. Τα κείμενα που ανεβαίνουν στην ιστοσελίδα αυτή και ειδικά όσα ανήκουν στην κατηγορία «πες τα μεγάλε» γράφονται με «πόνο ψυχής» και ειλικρινά θα θέλαμε να μην υπήρχε λόγος για να γράφονται. Θα επιθυμούσαμε όλα να είναι «ωραία και καλά» και κάτι «στριμμένοι» σαν και εμάς να μην έχουμε «λόγο ύπαρξης». Θα θέλαμε να μην υπάρχει τίποτα στραβό που να χρειάζεται διόρθωση. Θα επιθυμούσαμε την βαρετή ΑΕΚτζήδικη ρουτίνα, η οποία θα μας άφηνε περισσότερο χρόνο για τις οικογένειες μας και όχι αυτό που κάνουμε τώρα, γιατί «εμείς δεν ζούμε από την Α.Ε.Κ.», αλλά «ζούμε και για την Α.Ε.Κ.». Αν κάνουμε αυτό που κάνουμε, είναι γιατί πονάμε να βλέπουμε να επιπλέουν (επιβιώνουν) στη λίμνη της Α.Ε.Κ. οι φελλοί και οι κουράδες, ενώ την ίδια στιγμή γίνεται αγώνας για να μην υπάρχει αντίλογος.

Γι’ αυτό επικαλούμενοι τα ΑΕΚτζήδικα αισθήματα σας, σας παρακαλούμε αντί «συγχαρητηρίων» μόλις τελειώσετε την ανάγνωση του παρόντος κειμένου ν’ αναλάβετε δράση μπάς και καταφέρουμε να σώσουμε το Σωματείο μας από τη λαίλαπα που το αφανίζει. Έτσι κι’ αλλιώς τα κείμενα μας δεν γράφονται για ν’ αρέσουν αλλά για να υποδεικνύουν, να προβληματίζουν και να κινητοποιούν.          

 

9 Δεκέμβρη 2014.
παρατηρητήριο.

 

Διαβάστηκε 6615 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Κείμενα Παρατηρητηρίου ΑΠΟ ΤΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΣΤΗΝ ΑΝΑΛΗΨΗ ΔΡΑΣΗΣ Ή ΑΛΛΙΩΣ ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΤΑ «ΕΞΑΦΑΝΙΣΜΕΝΑ» ΑΔΕΡΦΙΑ ΜΑΣ ΑΕΚΤΖΗΔΕΣ («...ΑΝ ΞΥΠΝΗΣΕΙΣ ΜΟΝΟΜΙΑΣ, ΘΑ ‘ΡΘΕΙ ΑΝΑΠΟΔΑ Ο ΝΤΟΥΝΙΑΣ»)