Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΠΑΝΟΥΔΗΣ – ΜΕΡΟΣ 13ο (ΔΙΑ ΧΕΙΡΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΧΗΝΑ)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΠΑΝΟΥΔΗΣ – ΜΕΡΟΣ 13ο
(ΔΙΑ ΧΕΙΡΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΧΗΝΑ)

Πιστοί στο εβδομαδιαίο μας ραντεβού δημοσιεύουμε σήμερα από το βιβλίο-βιογραφία του Κυριάκου Χήνα για τον Κωνσταντίνο Σπανούδη την 13η συνέχεια. Το σημερινό απόσπασμα αφορά την ζωή του Κ. Σπανούδη στην Αθήνα. Για το κείμενο σε pdf πατήστε εδώ αλλιώς συνεχίστε παρακάτω την ανάγνωση.

Η ΖΩΗ ΤΟΥ Κ. ΣΠΑΝΟΥΔΗ, ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

Σχετικά με τη διαμονή της οικογένειας Σπανούδη στην Αθήνα, ύστερα από την οδυνηρή αποχώρηση από την Πόλη, το 1922 : Αρχικά, για ένα μικρό διάστημα, εγκαταστάθηκε στο ξενοδοχείο «Μινέρβα» της οδού Σταδίου. Σε επόμενο χρονικό στάδιο, αρκετές επιστολές του Σπανούδη έχουν τη διεύθυνση: Οδός Χέυδεν, αρ. 10, που ευρίσκεται κοντά στο Πεδίο του Άρεως, ενώ υπάρχουν πληροφορίες, ότι εκεί έζησε η οικογένεια, μέχρι το θάνατο του Κωνσταντίνου, το 1941. Η Βασιλική Καραγιάννη αναφέρει, ότι, αμέσως μετά, η Σοφία, με την Αθηνά, μετεγκαταστάθηκαν, επί επτά έτη, σε πολυκατοικία της οδού Ιωάννου Δροσοπούλου και, αργότερα, έζησαν στην οδό Γ' Σεπτεμβρίου 132, μέχρι το θάνατό τους, στοιχείο που μας επιβεβαίωσε και ο Αλέξης Σαββάκης. Όλα αυτά τα χρόνια, είχαν την οικιακή αρωγή της Ελπίδας Κομνηνάκη (με καταγωγή από την Τένεδο).

Ο αείμνηστος σημαντικός στοχαστής Νεοκλής Σαρρής έγραψε: «Οι πολλοί -ερχόμενοι εδώ και διωκόμενοι, αρχικά, ως πρόσφυγες- ντρέπονταν να πουν, ότι είναι Κωνσταντινουπολίτες. Τους ρωτούσαν, αν είναι βαπτισμένοι, αν είχαν εκκλησίες, στην Πόλη ή ήξεραν Ελληνικά. Από τη μεσαία και ανώτερη αστική τάξη έχουμε, ως παράδειγμα, τον Κωνσταντίνο και Σοφία Σπανούδη, την κόρη τους, την Αθηνά, που πέθανε, πριν δυο χρόνια και παρουσίαζε εκπομπές στο ραδιόφωνο. Είμαστε συγγενείς (σημ: συγγένεια εξ αγχιστείας). O Σπανούδης εξέδιδε την «Πρόοδο», για πολλά έτη. Όταν ήρθε εδώ, δεν μπορούσε να εκδώσει εφημερίδα κι απλώς, με τον Λαμπράκη, έγραφε άρθρο για τον Πεσματζόγλου ή για την «Πρωΐα» του Βενιζέλου.».

Η οικογένεια Σπανούδη, ούτε επιδίωξε, ούτε είχε τη δυνατότητα, για τρυφηλή ζωή, είχε εντελώς διαφορετικό προσανατολισμό ο ιδεόκοσμός της. Αξιώθηκε, βέβαια, να τιμηθεί, από ευκλεείς προσωπικότητες, στις πνευματικές συγκεντρώσεις, που διοργάνωνε στην οικία της, μια παράδοση που είχε ξεκινήσει, στα ευτυχισμένα χρόνια, με την εκλεκτή ομήγυρη, στην έπαυλη της Αντιγόνης, στην Κωνσταντινούπολη, τα απογεύματα της Κυριακής.

Ενώ αναγράφεται, σε αρκετές πηγές, ότι ο Σπανούδης, στην Αθήνα, εξέδιδε την ημερήσια εφημερίδα «Εθνικός Αγών», παρόμοιος τίτλος δεν υπάρχει, ούτε στο περιεχόμενο τίτλων εφημερίδων και περιοδικών της Ψηφιακής Βιβλιοθήκης της Βουλής, ούτε στον Κατάλογο Εντύπου Αρχείου Εφημερίδων της Γενικής Γραμματείας Ενημέρωσης-Επικοινωνίας και Γενικής Γραμματείας Μέσων Ενημέρωσης. Δεν είχαμε σχετική πληροφόρηση, από τα αρχεία της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών.

Ο Σπανούδης πρόλαβε να φέρει, από την Πόλη, ελάχιστα εξαρτήματα των τυπογραφικών μηχανημάτων, που είχε στην «Πρόοδο» (μερικά άλλα τα διεκδίκησε δικαστικά) και έτσι, στην Αθήνα, δημιούργησε επαγγελματικό Τυπογραφείο, στο οποίο, μεταξύ άλλων, τυπωνόταν και το περιοδικό «Ρομάντσο» του Θεοφανίδη.

Το 1925, στην Αθήνα, εκδίδει την Αυτοβιογραφία του Οικουμενικού Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, Μελετίου Μεταξάκη, με τίτλο «Μελετίου Δ' - Έργα και Ιδέαι» (βρίσκεται και στη Βικελαία Βιβλιοθήκη του Ηρακλείου), τον οποίο υποστήριξε, με σθένος και αποτελεσματικότητα, στην Πόλη, κατά τη διαδικασία της –αμφιλεγόμενης εγκυρότητας- εκλογής του.

Στις 26 Σεπτεμβρίου 1927, εγκρίνεται το Καταστατικό του συλλόγου «Κοινή Αλυτρώτων και Προσφύγων Επιτροπεία», ενώ, παράλληλα, δημοσιεύεται κατάλογος 164 σωματείων και εκκλησιαστικών επιτροπών, αλλά και προσωπικοτήτων, που συμμετέχουν, χωρίς να αναφέρεται το όνομα του Σπανούδη. Δεν ανευρέθηκαν πηγές, που να προσδιορίζουν τα αίτια της ηθελημένης ή μη απουσίας του, άλλωστε, μέσα από πολλά αγωνιστικά μετερίζια, είχε διευρύνει την κατακύρωσή του, ως ένας Λόγος της αντίστασης, στην πραγμοποίηση και το φετιχισμό της προσφυγικής κουλτούρας.

Στην «Αθλητική», αναφέρεται o «Κωνσταντίνος Σπανούδης, πρόεδρος της ΑΕΚ Αθηνών», ως συνεργάτης της εφημερίδας, δίπλα σε κορυφαία ονόματα της αθλητικής ζωής, όπως o Ιω. Χρυσάφης, ο Δ. Μαρσέλλος, ο Μ. Ρινόπουλος, o Ν. Ξηρός κ.α.

Ο Σύλλογος Κωνσταντινουπολιτών, από το 1928, αρθρώνει πολυσχιδή δράση, διατηρώντας υψηλό επίπεδο εθνικής και κοινωνικής προσφοράς, δίκαια τιμημένος, με κορυφαία κρατικά βραβεία και την πάνδημη εκτίμηση. Από την πρώτη στιγμή, ο Σπανούδης συμπαρατάσσεται, στην προσπάθεια. Ο Σύλλογος Κωνσταντινουπολιτών ανταποκρίθηκε, ευγενικά, στην παράκλησή μας και μας πληροφορεί: «O Κωνσταντίνος Σπανούδης δεν υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Συλλόγου, αλλά συνέβαλε, ενεργώς, στην ίδρυση Κωνσταντινουπολίτικων Συλλόγων, στην Αθήνα. Ειδικότερα, από τα Πρακτικά της συνεδρίασης της 25ης Νοεμβρίου 1928 του Δ.Σ. του Συλλόγου Κωνσταντινουπολιτών Καλλιθέας, συμπεραίνεται, ότι, εκείνη τη χρονική περίοδο, υπήρχαν πέντε Κωνσταντινουπολίτικοι Σύλλογοι και οι πρόεδροί τους απάρτιζαν την Κεντρική Ένωση εν Αθήναις Κωνσταντινουπολιτών Μη Ανταλλαξίμων με πρωτοβουλία παραγόντων, μεταξύ των οποίων και ο Κωνσταντίνος Σπανούδης. Στο χρονικό διάστημα 1931-1933, ο Κωνσταντίνος Σπανούδης προσκαλείται, από τα Δ.Σ. του Συλλόγου και συμμετέχει στις εκδηλώσεις του».

Στις 21 Δεκεμβρίου 1930, τίθεται ο θεμέλιος λίθος, για την ανέγερση του καλαίσθητου και λειτουργικού κτηρίου του Συλλόγου (Δημοσθένους 117, Καλλιθέα), με την ευλογία του Γερμανού Καραβαγγέλη, πρώην Αμασείας και Τότε Μητροπολίτη Κεντρώας Ευρώπης, και τη συμμετοχή του Σπανούδη. Στις 22 Μαρτίου, γίνεται η τελετή εγκαινίων, από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Χρυσόστομο.

Στις αρχές του 1932, συνοδεύει τον πρόεδρο του Συλλόγου, Νικία Λεωνιάδη και αντιπροσωπεία της Φιλοπτώχου Αδελφότητας Κυριών, σε επίσκεψη, στον πρόεδρο του Πατριωτικού Ιδρύματος, Απόστολο Δοξιάδη, για να εξασφαλιστεί η δωρεάν παροχή συσσιτίου στον Σύλλογο.

Στις 29 Μαΐου 1932, κατά την επέτειο της Άλωσης, ο Σπανούδης παρίσταται στη λαμπρή τελετή του Συλλόγου, στη μνήμη του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, στο ιδιόκτητο Μέγαρο. Συμμετέχει ο Μητροπολίτης Γερμανός, ο υπουργός Παιδείας Περικλής Καραπάνος, δημόσιοι παράγοντες και επιφανείς ομογενείς, μεταξύ των οποίων και ο Σπανούδης.

Την Κυριακή 18 Δεκεμβρίου 1932, σε πανηγυρική τελετή, ο Ελευθέριος Βενιζέλος εγκαινιάζει, μέσα στον Σύλλογο, ένα πρότυπο και άρτια στελεχωμένο Ιατρείο, για το κοινό, με δωρεάν υπηρεσίες, ένα γυμναστήριο, για τη νεολαία και μαθητικό συσσίτιο. Στην εκδήλωση χοροστατεί ο Γερμανός Καραβαγγέλης, Μητροπολίτης τότε Κεντρώας Ευρώπης και παρίστανται, ο Νικόλαος Πλαστήρας, ο πρόεδρος της Γερουσίας, Στυλιανός Γονατάς, ο πρώην δήμαρχος Πάτσης και πλήθος προσφυγικού κόσμου. Παρών και ο βουλευτής, τότε, Κων. Σπανούδης, που φωτογραφίζεται, στην πρώτη γραμμή των επισήμων.

Ιδιαίτερη τιμή επιφυλάσσει η πρόσκληση του Βενιζέλου, στον Σπανούδη, να τον συνοδεύσει, σε ιδιωτική επίσκεψή του, στην Πόλη, ύστερα από πρόσκληση του Κεμάλ Ατατούρκ (25 Σεπτεμβρίου - 5 Οκτωβρίου 1933). Υπάρχει αναμνηστική φωτογραφία τους, στη Χάλκη, σε συνάντηση με τον ιατρό Τομάζο Σγουρδαίο, ενώ επισκέφθηκαν, επίσης, το Πατριαρχείο και τη Θεολογική Σχολή. Όπως καταγράφεται από ευχαριστήριο επιστολή του Σπανούδη προς τον Βενιζέλο, ο Σπανούδης, τον Οκτώβριο του 1934, φιλοξενήθηκε, για λίγες ημέρες, στην οικία του Εθνάρχη, στη Χαλέπα.

 

16 Ιούλη 2022
«πουθενάδες».

Διαβάστηκε 129 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Κείμενα Παρατηρητηρίου Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΠΑΝΟΥΔΗΣ – ΜΕΡΟΣ 13ο (ΔΙΑ ΧΕΙΡΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΧΗΝΑ)