«Γιατί την τελευταία εικοσιπενταετία δεν καταφέραμε να αξιοποιήσουμε έστω τη λευκή επιταγή του Euro2004;».
Η παραπάνω διατύπωση προέρχεται από αυτό το κείμενο του Κυριάκου Θωμαΐδη. Εκτός από απορία είναι ταυτόχρονα και μια πρόβλεψη πως για τα επόμενα 5 χρόνια η κατάσταση δεν πρόκειται ν’ αλλάξει μιας και από το EURO 2004 δεν έχει ακόμη συμπληρωθεί 20ετία. Πέρα από το αν ο Κυριάκος έγραψε λάθος ή προέβλεψε πως και τα επόμενα 5 χρόνια δεν θ’ αλλάξει κάτι στο Ελληνικό Επαγγελματικό Ποδόσφαιρο ας δούμε ποιες θεωρεί ότι είναι οι αιτίες της κακοδαιμονίας.
Πρώτη αιτία, σύμφωνα με τον Κυριάκο, είναι η διαφθορά και δεύτερη η εσωστρέφεια.
Η μεν διαφθορά σχετίζεται με την μόνιμη «παράγκα» της Ε.Π.Ο. η οποία «ενοικιάζεται» σ’ όποιον προσφέρει τα περισσότερα. Προφανώς, με τον όρο «παράγκα» εννοούνται οι ποδοσφαιρικοί παράγοντες που υποτίθεται ότι ασχολούνται με το Ελληνικό Ποδόσφαιρο στο οποίο θέλουν να προσφέρουν λύνοντας τα προβλήματα του. Για την «παράγκα» (όπως και στην περίπτωση της κότας και του αυγού της) φταίνε τόσο αυτοί που ψάχνουν «χορηγό» (ποδοσφαιρικοί παράγοντες) όσο και αυτοί που θέλουν εξαγοράζοντας τους να ελέγξουν το Ελληνικό Ποδόσφαιρο. Το οποίο Ελληνικό Ποδόσφαιρο στο «Επαγγελματικό» του κομμάτι είναι διχασμένο. Από τη μια το Πρωτάθλημα διεξάγεται από τις Π.Α.Ε. και από την άλλη το Κύπελλο και η Διαιτησία ανήκουν στην Ε.Π.Ο. Άρα, ο ελέγχων την Ε.Π.Ο. ελέγχει(;) σε σημαντικό βαθμό το Πρωτάθλημα.
Η δε εσωστρέφεια κατά τον Θωμαΐδη κωδικοποιείται στο «Καλύτερα πρώτος στο χωριό παρά δεύτερος στην πόλη.». Το σημείο αυτό σηκώνει πολύ περισσότερη συζήτηση σε σχέση με το πρώτο γιατί αναδεικνύει την αρπακολατζίδικη οικονομική λογική όσων απέκτησαν Π.Α.Ε. και Κ.Α.Ε. με εξαίρεση τους Μπάρλο και Ζαφειρόπουλο στην Α.Ε.Κ. και τους Γιαννακόπουλους στο Μπόσκετ του Π.Α.Ο. όλοι οι υπόλοιποι ιδιοκτήτες Α.Α.Ε. διαχρονικά είχαν και έχουν ως δραστηριότητα είτε την ναυτιλία είτε το εμπόριο πετρελαιοειδών είτε συνδυάζουν και τα δύο. Οι δύο αυτοί τομείς αποφέρουν μεγάλα κέρδη (σε σχέση με άλλους) ενώ και στους δύο παρατηρείται ένα μεγάλο ποσοστό «γκρίζας» οικονομικής δραστηριότητας.
Τα μεγάλα κέρδη χρειάζονται προκειμένου να χρηματοδοτηθεί η ζημιογόνος τις περισσότερες φορές λειτουργία των ομάδων. Οι οποίες ομάδες είναι ζημιογόνες γιατί ξοδεύουν περισσότερα απ’ όσα εισπράττουν. Δεν χρειάζεται φυσικά ν’ αναφερθώ σ’ αυτά που ακούμε τόσα χρόνια για όσα υποτίθεται ότι γίνονται στις Π.Α.Ε. (κυρίως, όπου τα χρήματα είναι περισσότερα) σχετικά με τα έξοδα και τις δαπάνες τους.
Την «οικονομική αιμορραγία» τους παρουσιάζουν οι ιδιοκτήτες των ομάδων σαν προσφορά στον κόσμο τους▪ έναν κόσμο με τον οποίο συμμερίζονται την ίδια μ’ αυτόν αγάπη. Όταν, δε, έχουν την ευκαιρία μέσω της συμμετοχής στις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις ν’ αυξήσουν τα έσοδα τους αρχικά ξοδεύουν λιγότερα απ’ όσα προβλέπουν ότι θα εισπράξουν. Το πολύ-πολύ ν’ αυξήσουν τη δαπάνη τούς τόσο όσο υπολογίζουν ότι θα βάλουν στο Ταμείο τους. Ποτέ τους οι ιδιοκτήτες των ομάδων μας δεν μπήκαν στην διαδικασία να φτιάξουν όπως πρέπει τις ακαδημίες τους και να δώσουν βάση στην παραγωγή δικών τους ποδοσφαιριστών. Ακόμη και ομάδες που είχαν αποτελέσματα στο παρελθόν (μακρινό και κοντινό) έχουν πρακτικά αποτύχει να κεφαλαιοποιήσουν τις όποιες επιτυχίες τους.
Ο λόγος είναι ότι οι ιδιοκτήτες των Π.Α.Ε. και των Κ.Α.Ε. λίγο ενδιαφέρονται στην ουσία για το μακροπρόθεσμο μέλλον και πολύ περισσότερο για την δυνατότητα που αυτές τους δίνουν να κάνουν τις δουλειές τους με το Κράτος. Γιατί, όπως και να το κάνουμε η ιδιοκτησία μιας Α.Α.Ε. με πολύ κόσμο δίνει μια δυνητική ισχύ στον ιδιοκτήτη της όταν παζαρεύει με την εκάστοτε Κυβέρνηση. Άλλωστε, ο κόσμος της ομάδας την περίοδο των εκλογών μετατρέπεται αυτοστιγμή σε ψηφοφόρους. Μόνον έτσι μπορεί να εξηγηθεί πως γίνεται άνθρωποι που είναι επιτυχημένοι ως επιχειρηματίες κάποιοι από τους οποίους και με διεθνή δραστηριότητα να μη μπορούν να φτιάξουν σύγχρονες Ευρωπαϊκού επιπέδου Π.Α.Ε. & Κ.Α.Ε.
Σ’ ένα δεύτερο κείμενο του (βλέπε εδώ) ο Κυριάκος αναζητά σαν τον Διογένη έναν ατρόμητο Αθλητικό Δικαστή. Προφανώς κανένας δικαστής καριέρας δεν μπορεί ν’ αποδειχτεί τόσο ατρόμητος όσο τον θέλει ο κ. Θωμαΐδης. Στην Ιταλία όπου η Γιουβέντους βρέθηκε μέσα σε λίγες μέρες στην Β’ Εθνική. Μόλις κατακάθισε λίγο ο κουρνιαχτός αποδείχτηκε πως η ποινή ήταν εν μέρει άδικη. Ωστόσο, λίγο η ανάγκη να φανεί πως κανένας δεν είναι υπεράνω του Νόμου και λίγο το γεγονός πως στην Ιταλία εξαιτίας του εκλογικού συστήματος και της κυβερνητικής αστάθειας η Δικαστική Εξουσία έχει άλλο κύρος και δύναμη έφεραν την καταδίκη της ομάδας που ανήκει στους Ανιέλι. Δηλαδή, της ομάδας που ανήκει στην οικογένεια που δημιούργησε την FIAT που ήταν (και παραμένει) από τις πλουσιότερες της χώρας. Αυτό ήταν το μήνυμα που πάνω απ’ όλα ήθελε να περάσει ο Αθλητικός Δικαστής εμφανιζόμενος ίσως περισσότερο «αδέκαστος» απ’ όσο θα έπρεπε. Τουλάχιστον αυτός που έκρινε πρωτόδικα μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν «χάρισε κάστανα» ούτε σε Μίλαν, Λάτσιο και Φιορεντίνα. Αυτοί, όμως, που έκριναν σε β’ βαθμό μπορούν να το ισχυριστούν;
Όλα αυτά πρέπει να τα έχουμε υπόψη μας όταν ανοίγουμε ή/και συμμετέχουμε σε τέτοιες συζητήσεις. Μέχρι, λοιπόν, να έρθουν οι πλανήτες στη σωστή θέση για να γίνουν όλα τα δέοντα στο Ελληνικό Επαγγελματικό Ποδόσφαιρο ας προσευχόμαστε μπας και οι ιδιοκτήτες Π.Α.Ε. & Κ.Α.Ε. ν’ αντιμετωπίζουν από δω και πέρα τις ομάδες τους όπως τις άλλες επιχειρήσεις τους.
14 Σεπτέμβρη 2023
«πουθενάς 1».
