Το ζήτημα για να είναι το Πρωτάθλημα όσο γίνεται περισσότερο ανταγωνιστικό (και άρα να φέρνει περισσότερα τηλεοπτικά δικαιώματα) είναι οι μικρότερες ομάδες να λαμβάνουν περισσότερα Έσοδα. Μιας -όμως- και τα κανάλια δεν δίνουν εύκολα περισσότερα λεφτά στις μικρές ομάδες η άλλη λύση είναι να «φορολογούνται» οι μεγάλες. Να δίνουν, δηλαδή, μερίδιο από τα δικά τους Έσοδα στις μικρότερες.
Ακόμη κι έτσι ποια είναι η οροφή των τηλεοπτικών δικαιωμάτων του Ελληνικού Πρωταθλήματος (στην πιο ανταγωνιστική του έκδοση) που θα μπορούσαν (βγάζοντας κέρδος) να πληρώσουν τα Ελληνικά κανάλια; Για να εξηγούμαστε δεν μιλάμε για 1-2 σεζόν μέχρι ο πλειοδότης να «βγάλει από τη μέση τον ανταγωνισμό» και στη συνέχεια να κάνει τα δικά του. Η απάντηση κάθε άλλο παρά προφανής είναι αυτή τη στιγμή.
Σε κάθε περίπτωση δεν πρέπει να ξεχνάμε πως το μοίρασμα των τηλεοπτικών δικαιωμάτων δίνει σ’ αυτόν που το κάνει έλεγχο στις μικρότερες ομάδες. Έλεγχος που οδηγεί κάποιες απ’ αυτές στην εξάρτηση (δορυφοποίηση) τους από τους μεγάλους. Με βάση τα ως τώρα δεδομένα αρνητικός στην αλλαγή αυτού του συστήματος είναι ο Μαρινάκης γι’ αυτό και έδωσε λυσσαλέα μάχη αρχικά για την Προεδρία και στη συνέχεια για το ποιος θα προεδρεύσει πρώτος.
Ο στόχος που έθεσε στον εαυτό του ο Αλαφούζος είναι δύσκολος και απαιτεί πολλή και συνεχή παρασκηνιακή δουλειά προκειμένου ομάδες που έχουν μάθει να στοιχίζονται πίσω απ’ αυτόν που ελέγχει την ροή του χρήματος ν’ αλλάξουν στάση. Μένει να δούμε αν θα τα καταφέρει στο χρονικό διάστημα που έχει στην διάθεση του.
23 Ιούλη 2026
«πουθενάδες».