Η εξέλιξη του αγώνα στο πρώτο ημίχρονο δεν ήταν πολύ διαφορετική από τις προσδοκίες τόσο όσων ήταν στο γήπεδο όσο και αυτών που είδαν το παιχνίδι από την τηλεόραση. Η διαφορά δυναμικότητας ήταν εμφανής σε κάποιες περιπτώσεις, αλλά τουλάχιστον η Α.Ε.Κ. δεν το πλήρωσε. Η εμφάνιση, αλλά κυρίως το σκορ του πρώτου ημιχρόνου έδωσαν ελπίδες σε κάποιους πως, ίσως, η ισοπαλία δεν ήταν απλώς ένα όνειρο.

Το δεύτερο ημίχρονο απλά επιβεβαίωσε την διαφορά δυναμικότητας των δύο ομάδων. Απέδειξε πόσες λίγες πιθανότητες υπήρχαν στην πράξη για την ισοπαλία όταν η ομάδα δεν διαθέτει την ποιότητα των παικτών που έχει ανάγκη και της αξίζουν. Οι φάσεις των δύο γκολ και όχι μόνο το αποδεικνύουν. Μετά τα δύο γκολ των Βαυαρών το παιχνίδι κύλησε όπως αναμενόταν. Η Α.Ε.Κ. δεν απειλήθηκε αλλά και δεν απείλησε.

Τελικά, Διοίκηση και Ιδιοκτησία (που στην περίπτωση μας είναι το ίδιο πράγμα) μπορούν να είναι ευχαριστημένοι τόσο που χάσαμε μόνο με 2-0 όσο και που το γήπεδο ήταν γεμάτο. Θα ήταν, όμως, περισσότερο χαρούμενοι αν τα δυο προηγούμενα Καλοκαίρια (ειδικά το φετινό μετά των περσυνό πακτωλό χρημάτων από το EUROPA) έκαναν σωστά την δουλειά τους ενισχύοντας την ομάδα. Τότε η Α.Ε.Κ. θα είχε περισσότερες πιθανότητες να κάνει «ζημιές» γράφοντας νέες «χρυσές σελίδες» στην Ευρωπαϊκή της Ιστορία. Αλλά με «αν» δεν γίνεται δουλειά και δεν γράφεται η Ιστορία.

24 Οκτώβρη 2018
παρατηρητήριο.