Στην περίπτωση των Ελληνικών ομάδων η ανάγκη για έσοδα από τη συμμετοχή στα Ευρωπαϊκά Κύπελλα είναι ακόμη μεγαλύτερη. Ωστόσο, μερικές φορές η συμμετοχή σ’ αυτά ΔΕΝ είναι αυτονόητη, αφού από άποψης δυναμικής οι ομάδες μας θεωρούνται μικρομεσαίες. Γι’ αυτό τον λόγο η συμμετοχή στους ομίλους του CL θεωρείται «υπέρβαση», «επιτυχία» και «δικαίωση». Χθες ανακοίνωσε η UEFA τα έσοδα των ομάδων από τη συμμετοχή τους στα Ευρωπαϊκά Κύπελλα.

Απ’ αυτή προκύπτει πως τα έσοδα της Α.Ε.Κ. από την περσυνή ιδιαίτερα επιτυχημένη πορεία της στο EUROPA ανήλθαν στο ποσό των 9.224.270 Ευρώ (βλέπε εδώ). Η εκτίμηση για τα έσοδα από την φετινή συμμετοχή στους ομίλους του CL μιλάνε για 20 εκ., ενώ μόνο στον αγώνα με την Μπάγερν οι εισπράξεις ήταν 878.770 Ευρώ (βλέπε εδώ). Συμπεραίνουμε, λοιπόν, πως η Α.Ε.Κ. είχε αρκετά χρήματα στην διάθεση της για να ενισχυθεί σ’ Ελλάδα και Ευρώπη. Αλλά ΔΕΝ το έκανε. Και, μάλιστα, ΔΕΝ το έκανε για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά.

Το χειρότερο, όμως, είναι ότι δεν ξοδεύεται ούτε για να κρατήσει βασικούς παίκτες. Παίκτες που είναι ιδιαίτερα σημαντικοί και το αποδεικνύουν συνεχώς. Φυσικά, χρειάζεται μια δικαιολογία. Έστω και μια «για τα μάτια του κόσμου» κι ας είναι επί της ουσίας ηλίθια. Η περίπτωση του Σιμόες το αποδεικνύει περίτρανα. Προκειμένου να δικαιολογήσει την επικείμενη φυγή του Σιμόες (εξαιτίας της μη ανανέωσης του συμβολαίου του) η Α.Ε.Κ. διέρρευσε την εντολή του αμέτοχου «Διοικητικού Ηγέτη» να μην προχωρήσει η Α.Ε.Κ. σε επίδειξη πλούτου (βλέπε εδώ). Επίδειξη πλούτου(!) θεωρεί ο Μελισσανίδης την ανανέωση ενός από τους βασικότερους παίκτες της ομάδας. Προφανώς είναι μια ηλίθια δικαιολογία απ’ αυτές που βρίσκονται πρόχειρες για ν’ απαλύνουν τις ψυχολογικές επιπτώσεις της φυγής ενός βασικού παίκτη, ειδικά αν αυτός καταλήξει σε εγχώριο ανταγωνιστή.

Εκτός από τα παραπάνω υπάρχει και μια κόμη διάσταση. Μια πιο λογιστική διάσταση. Προκειμένου να εκτιμήσεις την προσφορά που πρέπει να κάνεις σ’ έναν παίκτη πρέπει να βάλεις κάτω τι σου κοστίζει, αλλά και τι σου αποδίδει. Στην περίπτωση του Σιμόες ο παίκτης ζητά 50 χιλιάρικα περισσότερα απ’ όσα παίρνει σήμερα ο Μάνταλος και άλλα τόσα λιγότερα απ’ όσα δίνει ο «Διοικητικός Ηγέτης» στον Λιβάγια. Επιπρόσθετα όπως σημειώνει και ο Δημοσθένης Χριστόπουλος στο www.sdna.gr ο μεν Σιμόες μπορεί να ζητά 650 χιλ. τον χρόνο αλλά με την απόδοση του στο περσυνό εντός έδρας με την Μπρίζ όταν πέτυχε τα 2 από τα 3 γκολ και κέρδισε το πέναλτι με το οποίο προηγήθηκε η ομάδα. Το αποτέλεσμα αυτής της πρόκρισης στους ομίλους ήταν να μπουν στα ταμεία της ομάδας 7,5 εκ. Ευρώ (βλέπε εδώ). Δεν τα λες και λίγα. Συνεπώς, απ’ όποια πλευρά και αν το δεις η διαρροή περί «επίδειξης πλούτου» και το «ταβάνι των 450.000» αποσκοπούν στην δικαιολόγηση της επικείμενης φυγής του παίκτη (για έναν από τους δύο Γαύρους;).

Η λογική με την οποία προσεγγίζει ο «Τίγρης» είναι η λογική του «Καπετάνιου» και συν τοις άλλοις και παλιομοδίτικη. Το πραγματικό, όμως, ζήτημα είναι να σκεφτούμε για λίγο ως οπαδοί τι θα ήταν η Α.Ε.Κ. των εφηβικών μας χρόνων χωρίς έναν Σαβέβσκι ή έναν Σαμπανάτζοβιτς. Τι θα είχε κατορθώσει χωρίς έναν Κασάπη ή έναν Κωστένογλου. Πόσα χρήματα θ’ άξιζαν σήμερα οι ανανεώσεις τους; Ευτυχώς ή δυστυχώς τούτη είναι η πρώτη φορά που ο Μελισσανίδης διαχειρίζεται έσοδα του CL γιατί την προηγούμενη τα εισέπραξε ταυτόχρονα με την πώληση της ομάδας στον Τροχανά. Απ’ αυτή την άποψη είναι «πρωτάρης» και προφανώς γι’ αυτό επιρρεπής στα λάθη.

Υ.Γ. Όποιος ισχυριστεί ότι τα μαύρα χάλια της Α.Ε.Κ. χθές με τον Άρη (όταν η Α.Ε.Κ. αμυνόταν αφήνοντας στον Άρη την κατοχή) στο α' ημίχρονο οφείλονται σε πολύ μεγάλο βαθμό στην μη χρησιμοποίηση του Σιμόες είναι απλά «εχθρός της Α.Ε.Κ.». Ντάξει;

29 Οκτώβρη 2018
παρατηρητήριο.