Από φορολογικής άποψης η Π.Α.Ε. δεν καλύπτεται από τη συγκεκριμένη διάταξη. Χρειάζεται να υπάρχει σύμβαση με την ιδιοκτήτρια Ερασιτεχνική (και όχι την «Δικέφαλος 1924 Α.Ε.» που ήθελε ο Μελισσανίδης) για την χρήση του γηπέδου για τουλάχιστον 23 χρόνια προκειμένου να έχει το δικαίωμα να καταχωρήσει στα βιβλία της και να πληρώνει τα έξοδα κατασκευής του (τα οποία αργότερα θ’ αποσβέσει σε 25 χρόνια).

Τέλος, πρέπει να σημειώσουμε ότι η έγκριση της Ε.Ε.Α. αφορά το χρονικό διάστημα από τον Οκτώβρη του 2019 και μετά και δεν καλύπτει το χρονικό διάστημα από την ψήφιση του νόμου και μέχρι την εγκριτική απόφαση. Επιπλέον, έχει ενδιαφέρον αν η απόφαση της Ε.Ε.Α. στις 3 Οκτώβρη (εκτός αν πάρει και άλλη αναβολή) θα είναι ομόφωνη ή κατά πλειοψηφία.

Από κει και πέρα τα πλέον σημαντικά ζητήματα είναι αφ’ ενός το ύψος του ποσού που θα δώσει η Π.Α.Ε., αλλά πολύ περισσότερο η προέλευση των χρημάτων. Ειδικά, αυτό το τελευταίο είναι ιδιαιτέρως κρίσιμο και γι’ αυτό η Π.Α.Ε. οφείλει να δώσει πλήρεις και πειστικές απαντήσεις. Υπενθυμίζουμε ότι στη μήνυση που έχει κατατεθεί στη Ν. Υόρκη (βλέπε εδώ & εδώ) ο μηνυτής εμπλέκει και την Α.Ε.Κ.

Δύο πράγματα είναι σίγουρα. Το ένα ότι η δικαστική εκκρεμότητα στις Η.Π.Α. δεν θα κρατήσει πολύ. Το δεύτερο ότι εξ’ αιτίας της μεγάλης σημασίας του έργου η Π.Α.Ε. πρέπει να είναι διαφανής και απόλυτα πειστική στην πληροφόρηση της για την οικονομική διάσταση του.

27 Σεπτέμβρη 2019
«πανταχού παρόντες».