Η αφήγηση του περιστατικού από τον Τσιάνο είναι λίγο διαφορετική από τον μύθο που επικράτησε τελικά. Ο Μεταξάς την νύχτα της 27ης προς 28η Οκτωβρίου το μόνο που έκανε ήταν να διαπιστώσει ότι η Ελλάδα έμπαινε στον πόλεμο. Άλλωστε, ως Πρωθυπουργός του Γεωργίου Β’ στον οποίο όφειλε και την πρωθυπουργοποίηση του ΔΕΝ μπορούσε να δώσει θετική απάντηση στο αίτημα των Ιταλών. Η Ελλάδα ήταν δεδομένο ότι ανήκε (και θα συνέχιζε ν’ ανήκει) στην Αγγλική σφαίρα επιρροής. Αυτό, το αναγνώριζαν και οι Ιταλοί▪ γι’ αυτό και η επίδοση του τελεσιγράφου τους έγινε χρονικά τόσο κοντά στην εκδήλωση της επίθεσης τους.

Τελικά, ο Μεταξάς ότι και να πίστευε προσωπικά ήταν αναρμόδιος να δώσει είτε θετική είτε αρνητική απάντηση. Γιατί την πραγματική εξουσία την είχε ο Γεώργιος Β’. Από κει και πέρα το περιεχόμενο του μύθου είναι πραγματικό. Είναι πραγματικό γιατί σύσσωμος ο Ελληνικός Λαός δεν ήθελε να παραιτηθεί του δικαιώματος (καλύτερα της υποχρέωσης) ν’ αμυνθεί ενάντια σε μια περιφερειακή υπερδύναμη που χωρίς να έχει οποιοδήποτε ηθικό έρεισμα του ζητούσε να υποστεί μια σειρά εξευτελισμών αποκορύφωμα των οποίων θα ήταν και ο εδαφικός ακρωτηριασμός.

Σήμερα το Ελληνικό Κράτος γιορτάζει την είσοδο της Χώρας στον Β’ Π.Π. στο πλευρό της Αγγλίας. Σήμερα το Ελληνικό Κράτος γιορτάζει την μεγαλύτερη σε διάρκεια στρατιωτική αντίσταση χώρας απ’ όσες ενεπλάκησαν στον Β’ Π.Π. Μια αντίσταση που δεν κάμφθηκε παρά μόνον όταν ο Ελληνικός Στρατός κλήθηκε να δώσει διμέτωπο αγώνα. Δεδομένου ότι ισχυρότερες χώρες κατελήφθησαν (από τους Γερμανούς όμως και όχι από τους Ιταλούς) μέσα σε μερικές μέρες η επιλογή του εορτασμού της εισόδου στον Β’ Π.Π. και όχι της απελευθέρωσης της Ευρώπης προκαλεί σε κάποιους πολύ μεγάλο εκνευρισμό.

Γιατί με την επιλογή της η Ελλάδα προβάλλει αυτό που την ξεχωρίζει από τις υπόλοιπες χώρες που έπεσαν στα χέρια των Γερμανών. Πολύ πιθανόν, αν και η Ελλάδα δεχόταν την επίθεση από την Γερμανία να είχε καταληφθεί γρηγορότερα. Τότε, ίσως να γιορτάζαμε και εμείς την «απελευθέρωση της Ευρώπης από τον Φασισμό». Μια απελευθέρωση η οποία ταυτίζεται με την είσοδο του Κόκκινου Στρατού στο Βερολίνο. Για κάποιους την ημέρα εκείνη τελείωνε (μόνο στο μέτωπο της Ευρώπης) ο Β’ Π.Π. καθώς εκείνη την ημέρα η Ε.Σ.Σ.Δ. κατελάμβανε όσα εδάφη της είχαν παραχωρηθεί από τον Ρούσβελτ στην Γιάλτα.

Εκείνη την ημέρα του Μάη επιλέγουν μεταξύ άλλων και στην Ε.Ε. για να γιορτάζουν την λήξη του Β’ Π.Π., ενώ αν ήθελαν να είναι ακριβείς θα έπρεπε να γιορτάζουν την έναρξη του «Ψυχρού Πολέμου» και της διχοτόμησης της Ευρώπης (που επισημοποίησε το χτίσιμο του «Τείχους του Βερολίνου»).

Λόγω της ημέρας εκτός της φωτογραφίας του θέματος μοιραζόμαστε μαζί σας και τις παρακάτω φωτογραφίες που βρήκαμε στο διαδίκτυο.

φωτογραφία 1, φωτογραφία 2, φωτογραφία 3.

28 Οκτώβρη 2019
«πανταχού παρών 1».