Πρώτο χρονικά ήταν το παιχνίδι του «Γαύρου του Βορρά» στο Ηράκλειο. Εκεί παρά την ανωτερότητα της η ομάδα του Ιβάν Σαββίδη δυσκολεύτηκε πολύ να νικήσει. Τόσο επειδή έχανε ευκαιρίες όσο και επειδή κάποιοι παίκτες του Ο.Φ.Η. έπαιζαν δυνατά. Ειδικά ο τερματοφύλακας των Κρητικών έκανε κυριολεκτικά ότι περνούσε από το χέρι του. Ωστόσο, παρά το γκολ που πέτυχαν οι ασπρόμαυροι πιθανότατα δεν θα έφευγαν νικητές αν δεν τους χαριζόταν ακόμη ένα σε βάρους τους πέναλτι. Θυμηδία προκαλούν τα παράπονα των Θεσσαλονικέων για το χρώμα των καρτών που δόθηκαν. Ειδικά αυτοί ΔΕΝ θα έπρεπε να διαμαρτύρονται. Σε κάθε περίπτωση βρήκαν ένα πάτημα για διαμαρτυρίες προκειμένου ν’ αποδείξουν ότι δεν είναι οι ευνοούμενοι των διαιτητών. Αυτό, όμως, είναι ένα ζήτημα στο οποίο θα επανέλθουμε εν καιρώ.

Το δεύτερο από τα παιχνίδια των «τεσσάρων μεγάλων» ήταν αυτό του «γνήσιου Γαύρου» με τον Ατρόμητο στο Φάληρο. Στο παιχνίδι αυτό η ομάδα του Μαρινάκη δυσκολεύτηκε για κάτι παραπάνω από ένα ημίχρονο. Τα δύο γκολ σε δύο λεπτά απλοποίησαν το παιχνίδι. Ευτυχώς για τα ερυθρόλευκα «γιουσουφάκια» που υπήρξε και η κόκκινη σε βάρος του Αβραάμ για να έχουν κάτι να γράφουν για την «εξυγίανση».

Τελευταίο παιχνίδι των «τεσσάρων μεγάλων» ήταν αυτό του Π.Α.Ο. με την Α.Ε.Κ. Ένα παιχνίδι η εξέλιξη του οποίου απέδειξε την πλήρη αγωνιστική και διοικξτική-ιδιοκτησιακή ένδεια (γύμνια) της Α.Ε.Κ. Μιας Α.Ε.Κ. η οποία τα τελευταία δύο χρόνια έχει καταντήσει κλοτσοσκούφι για όλες σχεδόν τις ομάδες. Αλλά είπαμε μέχρι να γίνει το γήπεδο όλα θα τα υποστούνε (όσοι δεν βγάζουν κιχ). Με μια-δύο φωτογραφίες και βίντεο από το εργοτάξιο και κανα-δυό «Όνειρο είναι μη με ξυπνάτε» όλα καλά. Δυστυχώς, όμως, μ’ αυτού που έχουν μαζευτεί στην Π.Α.Ε. και τον «αφανή ιδιοκτήτη» ΔΕΝ υπάρχει κανείς να μας ξυπνήσει από τον αγωνιστικό εφιάλτη των δύο τελευταίων χρόνων.

11 Νοέμβρη 2019
«πανταχού παρόντες».