Πριν την λήψη της απόφασης και εν αναμονή της οι Γαύροι με επιστολή τους ζητούσαν είτε την διεξαγωγή των υπολοίπων αγωνιστικών είτε έναν «μονό τελικό με την Α.Ε.Κ.» (με την οποία ήταν ισόβαθμοι αλλά είχαν χάσει εντός έδρας). Στην ίδια επιστολή διαμαρτύρονταν γιατί η Α.Ε.Κ. δεν έχει τιμωρηθεί ακόμα για τα επεισόδια στον περσυνό Τελικό Κυπέλλου και έτσι δεν αγωνίστηκε «κεκλισμένων των θυρών».

Η ίδια η απόφαση στερεί από την Α.Ε.Κ. -με βάση την απόδοση της όλη τη χρονιά- ένα δικαιότατο και πάρα πολύ πιθανό ντάμπλ. Ακόμη χειρότερα η μη αποδοχή της πρότασης της ομάδας του Πειραιά αν και θα ήταν αντι-καταστατική θα έδινε την ευκαιρία στη μεν Α.Ε.Κ. να τους δώσει την πρέπουσα εντός γηπέδου απάντηση αποδεικνύοντας εκ νέου την φετινή ανωτερότητα της και στον μεν Γαύρο να το βουλώσει και να μην μπορεί να χρησιμοποιεί στο μέλλον την άρνηση της Ο.Χ.Ε. ως άλλοθι.

Από διοικητικής άποψης η Ερασιτεχνική άφησε ανενόχλητο τον Γαύρο να επικοινωνεί στα Μαζικά Μέσα Εξαπάτησης αυτό που τον βόλευε. Η μόνη ανακοίνωση της που βρήκαμε με ημερομηνία 18 Μάη ήρθε την τελευταία κυριολεκτικά στιγμή και δεν «ακούστηκε» όσο αυτές των Γαύρων. Η επικοινωνιακή ήττα της Ερασιτεχνικής θα μπορούσε να χρεωθεί είτε σε ανικανότητα των στελεχών είτε στις σχέσεις μεταξύ του λαοπρόβλητου(!) έκπτωτου με δικαστική απόφαση Προέδρου της και του «Διοικητικού Ηγέτη» του Τμήματος Χάντμπολ (μπορεί και σε συνδυασμό τους). Για το τι από τα προηγούμενα ισχύει ας αποφασίσει καθένας μόνος του.

21 Μάη 2020
«πανταχού παρόντες».