Ωστόσο, θα ήμασταν πολύ χαζοί αν νομίζαμε ότι το ζήτημα του «αυτοδιοίκητου» αφορά την λάθος ερμηνεία μιας λέξης▪ της ίδιας για όλους μας λέξης. Με βάση τα δεδομένα από το παρελθόν μέχρι σήμερα «αυτοδιοίκητο» για τους ποδοσφαιρικούς παράγοντες σημαίνει δράση χωρίς έλεγχο (και φυσικά κυρώσεις). Σημαίνει, δηλαδή, «αυτονομία/ασυδοσία». Όμως τέτοιο καθεστώς ΔΕΝ προβλέπεται πουθενά για την Ε.Π.Ο.
Θα μπορούσε κάποιος υπερασπιστής της Ε.Π.Ο. ν’ αντιτείνει πως αυτό προβλέπεται από τον Νόμο. Μόνο που ένας νόμος αλλάζει ευκολότερα από το Σύνταγμα, το οποίο στο άρθρο 105 του ΣΤ’ Τμήματος στο Γ’ Κεφάλαιο προβλέπει το «ειδικό καθεστώς του Αγίου Όρους». Πουθενά η Ε.Π.Ο. Άρα, το δικό της «αυτοδιοίκητο» ξεπέφτει στο «κοινό αυτοδιοίκητο» κάθε ομοσπονδίας, επιμελητηρίου και γενικά Νομικού Προσώπου.
Σε επίπεδο Νόμου το Κράτος τα τελευταία 41 χρόνια έχει παράξει τρία κύρια νομοθετήματα για το Επαγγελματικό Ποδόσφαιρο. Το πρώτο ήταν ο Ν. 879/1979, το δεύτερο ο Ν. 1958/1991 και το τρίτο νομοθέτημα ο Ν. 2725/1999. Και στους τρείς το Κράτος κράτησε για τον εαυτό του το δικαίωμα και την ευθύνη να ελέγχει τις Αθλητικές Ανώνυμες Εταιρείες όσον αφορά την λειτουργία τους ως Α.Ε. Ο Νομοθέτης θεωρούσε (και θεωρεί) πως η μη τήρηση της νομοθεσίας των Α.Ε. από μια Π.Α.Ε. ΔΕΝ συνιστά σε καμία περίπτωση κάποιο ιδιώνυμο «αθλητικό αδίκημα» το οποίο και θα ήταν στην δικαιοδοσία της Ε.Π.Ο., αλλά ένα αδίκημα της αποκλειστικής αρμοδιότητας του. Μέσω της τέτοιας νομοθέτησης του περιόρισε το «αυτοδιοίκητο» στα καθαρώς εσωτερικά ζητήματα της Ομοσπονδίας και ειδικότερα τα καθ’ εαυτού αθλητικά. Από την άποψη αυτή η πολυ-ιδιοκτησία ΔΕΝ αφορά την καθ’ εαυτή λειτουργία της Ε.Π.Ο. παρά άπτεται της καταστρατήγησης των όρων περί ανταγωνισμού. Οπότε η Ομοσπονδία ΔΕΝ έχει καμία δουλειά ν’ ασχοληθεί μ’ αυτό. Γι’ αυτό, άλλωστε, και οι σχετικές διατάξεις ΔΕΝ αποτελούν προϊόν της διάνοιας των FIFA & UEFA, αλλά έχουν αντιγραφεί από Διεθνείς Οργανισμούς που ασχολούνται με τα ζητήματα αυτά ως πιο ειδικοί.
Το ενδιαφέρον με τον Νόμο είναι πως αυτός είναι το θεμέλιο και το πλαίσιο κάθε δικαστικής απόφασης. Στην περίπτωση της πολυ-ιδιοκτησίας η πλευρά του «Γαύρου του Βορρά» προσπαθεί να υπονομεύσει την Ε.Ε.Α. υποστηρίζοντας πως ένα δικαστήριο που θα έμπαινε στην ουσία της υπόθεσης θα τον δικαίωνε. Αρχικά επιχείρησε χωρίς επιτυχία με προσφυγές σε Διοικητικό Εφετείο και ΣτΕ να προσβάλλει την απόφαση-πόρισμα της Ε.Ε.Α. Για τις προσφυγές αυτές ο «γνήσιος Γαύρος» προσέφυγε σε SUPER LEAGUE και στη συνέχεια στο Διαιτητικό Δικαστήριο της Ε.Π.Ο.
Μπορεί η απόφαση του Διαιτητικού Δικαστηρίου στο οποίο μετέχουν δικαστικοί να μην ήταν αυτή που θα ήθελαν στον Πειραιά, αλλά από μια άλλη σκοπιά ήταν ακριβώς αυτή που επιθυμούσαν. Το σκεπτικό των εν ενεργεία δικαστικών ήταν απολύτως αποκαλυπτικό για την υπόθεση πολυ-ιδιοκτησίας ξεκαθαρίζοντας μια και καλή τα πράγματα. Αντιγράφοντας από την γαύρικη ιστοσελίδα που το δημοσίευσε (βλέπε εδώ) παραθέτουμε το τμήμα με το οποίο το Διαιτητικό Δικαστήριο εξηγεί γιατί ΔΕΝ έπρεπε να τιμωρηθεί η ομάδα του Ιβάν Σαββίδη για τις προσφυγές της στα πολιτικά δικαστήρια.
«Η Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού είναι συλλογικό όργανο της Πολιτείας. Η σύσταση, η λειτουργία και οι αρμοδιότητες της προβλέπονται από το Ν.2725/1999, στα πλαίσια του εποπτικού ελέγχου της Πολιτείας επί του οργανωμένου επαγγελματικού αθλητισμού γενικώς και όχι μόνο επί του οργανωμένου επαγγελματικού ποδοσφαίρου. Οι αποφάσεις της, επομένως, φέρουν το χαρακτήρα διοικητικών πράξεων. Ενισχυτικό της απόψεως αυτής, ειδικά για την εδώ ενδιαφέρουσα απόφαση της 27.01.2020 (σ.σ. η γνωστή απόφαση της ΕΕΑ για ΠΑΟΚ και Ξάνθη), είναι το γεγονός ότι τα αδικήματα (παραβάσεις) περί απαγορεύσεως της πολύ-ιδιοκτησίας Α.Α.Ε. και περί απαγορεύσεως μεταβιβάσεως μετοχών Α.Α.Ε. χωρίς την προηγούμενη άδεια της Ε.Ε.Α., προβλέπονται από το Ν. 2725/1999, ο οποίος μάλιστα προβλέπει επιπλέον το είδος και τα όρια των απειλούμενων ποινών.
Το Πρωτοβάθμιο Μονομελές Πειθαρχικό όργανο της Super league 1 Ελλάδας έχει ως μοναδική αρμοδιότητα την επιμέτρηση της επιβλητέας ποινής για τη διαγνωσθείσα από την Ε.Ε.Α. παράβαση, που είναι εκ μέρους του ανέλεγκτη. Στη Δευτεροβάθμια Επιτροπή Εφέσεων της Ε.Π.Ο., συνεπώς, προσβάλλεται η απόφαση του Πρωτοβάθμιου Μονομελούς πειθαρχικού Οργάνου της Super League 1 Ελλάδας κατά το παραπάνω μοναδικό της περιεχόμενο, δηλαδή ως προς το μέγεθος της επιβληθείσας ποινής».
Μετά από αυτή την απόφαση οφείλουν όσοι μίλαγαν για «μη δεσμευτικό πόρισμα» οποιαδήποτε θέση και αν έχουν «να βγάλουν τον σκασμό». Εκτός αν θέλουν (σκόπιμα εννοείται) να συνεχίσουν να συσκοτίζουν και να παραπλανούν. Ακόμη και αν θεωρήσουμε ότι έχουν δικαίωμα να κρίνουν τις δικαστικές αποφάσεις αυτό δεν μπορεί να συνεχίζεται εσαεί (εκτός και αν πρέπει να δικαιολογήσουν τα χρήματα που παίρνουν).
Κανονικά θα έπρεπε μέχρι τώρα να μην υπάρχουν φωνές που να ξιφουλκούν υπέρ του «αυτοδιοίκητου» της Ε.Π.Ο. Κανονικά δεν θα έπρεπε να χρειάζεται άλλη απόδειξη. Ωστόσο, μιας και πιάσαμε το δικαστικό ρεπορτάζ της Ομοσπονδίας ας δούμε την τελευταία χρονικά εξέλιξη. Μια εξέλιξη που αφορά τον χρόνο διενέργειας των εκλογών της. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ (βλέπε εδώ) το Ειρηνοδικείο (δηλαδή, το Κράτος) απέρριψε την τροποποίηση του Καταστατικού της Ε.Π.Ο. Έτσι οι εκλογές της Ε.Π.Ο. θα γίνουν το 2021 και ο Γραμμένος (εκτός αν παραιτηθεί) θα μείνει για έναν ακόμη χρόνο όπως θέλουν στον Πειραιά.
Κάθε Νομικό Πρόσωπο οριοθετεί την λειτουργία του με το Καταστατικό του, το οποίο με τη σειρά του περιορίζεται από το νομικό πλαίσιο στο οποίο και ΔΕΝ μπορεί ν’ αντιβαίνει. Έτσι, η «αυτοδιοίκητη Ε.Π.Ο.» έχει ανάγκη της Κρατικής (δικαστικής στην περίπτωση μας) έγκρισης προκειμένου οι τροποποιήσεις του Καταστατικού της να παράξουν αποτέλεσμα. Είναι αυτό «αυτοδιοίκητο»; Δεν νομίζω. Με την συγκεκριμένη απόφαση το «αυτοδιοίκητο» (διάβαζε «ασυδοσία/αυθαιρεσία») πήγε περίπατο.
Και αυτό πέραν της γελοιοποίησης των «κουστουμάτων» είναι το μεγαλύτερο κέρδος από το τελευταίο «χαστούκι» που δέχτηκε το «σύστημα εξουσίας» που λυμαίνεται την Ομοσπονδία. Ένα «σύστημα εξουσίας» που από κάθε άποψη έχει τις «ρίζες» του στην «εποχή της παντοκρατορίας του Σωκράτη Κόκκαλη». Πέρα, όμως, από την γελοιοποίηση των «κουστουμάτων» είναι η γελοιοποίηση κάποιων οπαδικών «δημοσιογράφων», οι οποίοι είτε από οπαδική τύφλωση είτε από ασχετοσύνη (είτε και από τα δύο) μπερδεύουν την τήρηση της νομιμότητας με τον πόθο των Γαύρων να ξεφορτωθούν τον Γραμμένο. Ακόμη και από άποψη τακτικής να βολεύει τους Γαύρους να μείνει έναν ακόμη χρόνο ο Γραμμένος (για να οργανωθούν καλύτερα) αυτό δεν έχει να κάνει με την παράνομη μεθόδευση για τις εκλογές της σημερινής Διοίκησης της Ε.Π.Ο. (η οποία για να προλάβει να τις κάνει φέτος προσθέτει στην διάρκεια της θητείας της και το 10μηνο της ξένης επιτροπείας). Βέβαια, υπάρχει και μια ακόμη εξήγηση για τους λακέδες των ιδιοκτητών που είτε αρθρογραφούν, είτε κρατάνε ένα μικρόφωνο: απλά γράφουν και λένε αυτό που συμφέρει το αφεντικό.
14 Ιούλη 2020
«πανταχού παρών 1».