Στην ουσία και επειδή οι ομάδες-εταιρείες υπάρχουν μόνο στο «φαντασιακό» (που θα έλεγε και ο Κορνήλιος) ο οπαδός είναι η φωνή της «φαντασιακής» συνείδησης του (τις οποίες ο χαρακτηρισμός των «Νομικών Προσώπων» σε αντιδιαστολή με τα «Φυσικά Πρόσωπα» ουδόλως στερεί). Ο λαός μας έχει από πολύ καιρό καταλήξει στο συμπέρασμα ότι πρακτικά είναι αδύνατον να μοιράζει κάποιος σωστά και δίκαια την προσοχή και την φροντίδα του τόσο στην γυναίκα του όσο και στην γκόμενα. Οι εξαιρέσεις του κανόνα είναι σπάνιες με μόνη γνωστή αυτή που περιγράφεται στο τραγούδι: «Δεν υπάρχει ευτυχία που να κόβεται στα τρία». Επιπλέον ο λαός μας έχει μια παροιμία για όσους προσπαθούν να κάνουν ταυτόχρονα πολλά παρόμοια πράγματα. Η παροιμία λέει ότι «Δεν χωράνε δύο καρπούζια στην ίδια μασχάλη».

Προσέξτε! Όχι ένα καρπούζι και ένα μήλο, αλλά αποκλειστικά δύο καρπούζια τα οποία λόγω μεγέθους σίγουρα ΔΕΝ χωράνε στην ίδια μασχάλη. Ο Βαγγέλας όμως είτε νόμιζε πως εκείνος θα τα κατάφερνε είτε ΔΕΝ κατάλαβε το νόημα της. Σε κάθε περίπτωση φαίνεται πως ήρθε η ώρα να υποστεί τις συνέπειες του λάθους του. Ακόμα και αν ο οπαδός αποδεχτεί (θέλοντας και μη) ότι ο ιδιοκτήτης της ομάδας του μοιράζεται μεταξύ δύο ομάδων, ωστόσο ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ δεν αντέχει να θεωρεί την ομάδα του (η οποία για τον ίδιο είναι η μεγαλύτερη στον πλανήτη) παράρτημα (με ή χωρίς «») κάποιας άλλης. Αυτό ΔΕΝ το καταπίνει με τίποτα.

Από λογιστική σκοπιά η ομάδα του Λιμανιού και αυτή της Νότιγχαμ δεν αποτελούν «όμιλο». Από τον Ισολογισμό, όμως, της ομάδας του Πειραιά (βλέπε εδώ σελ. 60-61 του pdf) προκύπτει ότι οι δύο ομάδες-εταιρείες είναι «συνδεδεμένα μέρη» εξ αιτίας της κοινής τους ιδιοκτησίας. Γι’ αυτό, άλλωστε, και υπάρχει μια κάποια μετακίνηση παικτών και προπονητών (η οποία προφανώς θα μεγαλώσει) μεταξύ των δύο ομάδων. Αυτές οι μετακινήσεις δεν είναι κατ’ ανάγκη κάτι κακό. Ωστόσο, αναλόγως των αποτελεσμάτων των δύο ομάδων η μεταξύ τους σχέση μπορεί να παρεξηγηθεί.

Η εμπλοκή του Μαρινάκη με το Αγγλικό ποδόσφαιρο κάθε άλλο παρά επιτυχημένη είναι μέχρι στιγμής. Του έχει κοστίσει μέχρι τώρα πολλά λεφτά μόνο και μόνο γιατί οι τιμές στο Αγγλικό ποδόσφαιρο είναι υπερτιμημένες λόγω της μεγάλης φήμης του (η οποία έρχεται από την μεγάλη εμπορική του επιτυχία). Σε κάθε περίπτωση κάθε χρόνο η Νότιγχαμ αποτυγχάνει με διαφορετικό τρόπο ν’ ανέβει στην PREMIER LEAGUE (η οποία και θα της γεμίσει το Ταμείο). Αν η αρχή είναι το ήμισυ του παντός, τότε οι οπαδοί της Νότιγχαμ μετά από τέσσερις ήττες σε τέσσερα παιχνίδια μπορούν μόνο να ελπίζουν ότι η ομάδα τους δεν θα πέσει κατηγορία. Αλλά αυτό ΔΕΝ είναι το χειρότερο. Το χειρότερο (θα) είναι η διάψευση για έναν ακόμη χρόνο των ελπίδων για άνοδο.

Μια διάψευση (την οποία ο χρόνος είτε θα επικυρώσει είτε θα διαψεύσει) η οποία θα προκαλέσει δίχως άλλο προβλήματα στη σχέση του ιδιοκτήτη με τους οπαδούς της. Η πείρα δείχνει πως αυτά τα προβλήματα ξεπερνιούνται μόνο με δύο τρόπους:

• Είτε ξοδεύοντας περισσότερα λεφτά για την ενίσχυση της Νότιγχαμ,
• είτε αποχωρώντας από αυτή.

Μέχρι ο χρόνος να δείξει ποια θα είναι η τύχη της Νότιγχαμ και της ιδιοκτησίας της όσοι αρέσκονται στα «ξεκατινιάσματα» ας πατήσουν εδώ.      

07 Οκτώβρη 2020
«πανταχού παρών 1».