Αφού, λοιπόν, οι δίχρωμοι «χατζηαβάτηδες» επιχειρηματολογήσουν για την οικονομική επιφάνεια του αγοραστή πρέπει στη συνέχεια να ορίσουν και το εύλογο για την περίπτωση ποσό. Ποσό, το οποίο προσδιορίζεται από τις συνθήκες (πόσο χρεωμένη είναι η ομάδα όπως και την πίεση κάτω από την οποία βρίσκεται ο πωλητής). Πάνω απ’ όλα, όμως, για να γίνει μια αγοραπωλησία πρέπει να υπάρχει εκατέρωθεν η σωστή διάθεση. Στο σημείο αυτό ξεκινούν τα ευτράπελα τα οποία εστιάζονται αποκλειστικά στους επαγγελματίες «χατζηαβάτηδες» οι οποίοι με τα λόγια και τα κείμενα τους προσπαθούν ν’ ασκήσουν πίεση στον ιδιοκτήτη να πουλήσει. Στην προσπάθεια τους αυτή επιστρατεύουν το «καλό του συλλόγου».

Βάζοντας όλα τα δεδομένα που αφορούν τα οικονομικά του Π.Α.Ο. σε μια σειρά θα δούμε γιατί ισχύει στην πράξη ο τίτλος που επέλεξα και θα προσδιορίσουμε πόσο θα στοίχισε το «διαζύγιο» (η πώληση) του Π.Α.Ο. από τον Αλαφούζο. Σε σχέση με το περσυνό μας κείμενο (στο οποίο παραπέμπω στην αρχή) έχω εμπλουτίσει με τα δεδομένα της Χρήσης 2018-2019 τους δύο κρίσιμους πίνακες.

Έτσι η σύνθεση και το ύψος των λογαριασμών που αφορούν στο Μ.Κ. δίνεται από τον πίνακα που ακολουθεί:

Στον επόμενο πίνακα φαίνονται τα λεφτά που έχει βάλει ο Αλαφούζος από την στιγμή που μόνος αυτός από την «πολυ-μετοχικότητα» ξέμεινε στον Π.Α.Ο.

Από τον πίνακα προκύπτει πως ο Αλαφούζος έχει βάλει 67 εκ. ευρώ. Με τα λεφτά αυτά έχει ξεπληρώσει τόσο τα Χρέη που παρέλαβε όσο και μέρος από αυτά που η διαχείριση του δημιούργησε. Δεδομένου ότι μια εταιρεία πωλείται με τα Χρέη και τις Απαιτήσεις της (τα οποία συνυπολογίζονται στην τιμή πώλησης) ας δούμε πως μέσω των Χρεών μπορούμε να προσδιορίσουμε μια πιθανή τιμή πώλησης της Π.Α.Ε. Για την διευκόλυνση μας θα υπολογίσουμε μόνο τα συνολικά Χρέη από τη στιγμή που ο Αλαφούζος ανέλαβε ως σήμερα χωρίς να τα συμψηφίσουμε με τις Απαιτήσεις (τις οποίες θα θεωρήσουμε ως «προίκα» στον επόμενο ιδιοκτήτη».

Τα συνολικά Χρέη της Χρήσης 2011-2012 ήταν 44.907.225,82.

Τα συνολικά Χρέη της Χρήσης 2018-2019 ήταν 27.968.317

Η μείωση τους είναι κάτι ελαφρώς λιγότερο από 17 εκ. Ευρώ. Σημειωτέο ότι ο Αλαφούζος είχε «προίκα» Απαιτήσεις ύψους 14,7 εκ. έναντι 2,7 εκ. που υπήρχαν στις 30 Ιούνη 2019.

Άρα το ελάχιστο που πρέπει να πάρει πίσω είναι τα 17 αυτά εκ. Ευρώ. Έλα, όμως, που υπάρχει και η παράμετρος του γηπέδου. Το οποίο γήπεδο ανήκει (αν δεν κάνω λάθος) στην «Γήπεδο Ελαιώνας Α.Ε.», η οποία με τη σειρά της είναι θυγατρική της Π.Α.Ε. Άρα, το γήπεδο θα συνυπολογιστεί στο τίμημα της αγοραπωλησίας. Δεδομένης της δυναμικής που (υποτίθεται ότι) θα φέρει στην Π.Α.Ε. να μην θέλει άλλα τόσα για το γήπεδο; Φτάνουμε, λοιπόν, στα 35 τα οποία για ένα μέγεθος σαν τον Π.Α.Ο. προ Ύφεσης και κορονοϊού θα ήταν σχετικά μικρό (όχι πολύ μικρό) νούμερο. Σήμερα όμως;

Συνεπώς, ο πιθανός αγοραστής μ’ αυτό το σενάριο θα πληρώσει για τον Π.Α.Ο.:

• 17 εκ. όσο μειώθηκαν τα Χρέη από το 2011-2012 +
• 17 εκ. για το γήπεδο (λέμε τώρα) +
• 28 εκ. που είναι τα Χρέη που παραλαμβάνει =
• 62 εκ. Ευρώ το σύνολο, χωρίς να υπολογίζονται τα Χρέη που ο νέος ιδιοκτήτης θα δημιουργήσει.

Βλέπουμε, δηλαδή, πως με τον αυθαίρετο τρόπο που όρισα την αξία του γηπέδου (το οποίο θα κατασκευαστεί με Κρατικά λεφτά) προσεγγίζουμε πολύ το ποσό που μέχρι τις 30 Ιούνη 2019 είχε βάλει ο Αλαφούζος στον Π.Α.Ο. Κοίτα να δεις πράματα…

Βέβαια, υπάρχει η «ταμιακή» παράμετρος ότι ο νέος ιδιοκτήτης δεν θα χρειαστεί ταμιακά να εξοφλήσει εκείνη τη στιγμή τα Χρέη που θα παραλάβει. Κάποια θα μπορούσε να τα χρεώσει στον Αλαφούζο, κάτι το οποίο θ’ ανέβαζε το ποσό που θα ζητήσει ο Αλαφούζος (ειδικά αν δεν πιέζεται να πουλήσει). Ότι ΔΕΝ θέλει να πουλήσει είναι προφανές από την απάντηση που δόθηκε ότι ψάχνει για «συμπαίκτες». Άλλωστε θα ήταν τρελός να φύγει τώρα από τον Π.Α.Ο. όταν κατάφερε ν’ απαλλαγεί από τον Γιαννακόπουλο.

Τα 35 εκ. στον Αλαφούζο για τον Π.Α.Ο. ενώ δεν είναι πολλά σίγουρα δεν είναι στην παρούσα παγκόσμια οικονομική συγκυρία και ένα ευκαταφρόνητο ποσό. Ο υποψήφιος αγοραστής για να πληρώσει όσο το δυνατόν λιγότερα ποντάρει στην «λαϊκή» δυσαρέσκεια απέναντι στον Αλαφούζο, η οποία όμως σε καμία περίπτωση δεν είναι αυτή τη στιγμή αρκετή για να κρίνει την πώληση.  

Προσωπικά και αν ήμουν Αλαφούζος θα ζήταγα τουλάχιστον 60 εκ. χωρίς να συνυπολογίζω τα Χρέη που θ’ άφηνα. Ένα τέτοιο ποσό είναι δεδομένης της συγκυρίας απαγορευτικό. Από την άλλη ο Αλαφούζος ΔΕΝ μπορεί να ξεκινήσει από τα 67 εκ. που έβαλε ως τον Ιούνη του 2019 (ζητώντας και άλλα για το γήπεδο) γιατί πολύ απλά αν το καλοσκεφτούμε είναι σαν:

να ξεπλήρωσε τα Χρέη που βρήκε (45 εκ.) και 22 εκ. από τα δικά του και παρ’ όλα αυτά ν’ αφήνει και 28 εκ. στον επόμενο.

Αν θα έπρεπε να στοιχηματίσω για το ποσό που θα ζητούσε (αν πούλαγε) θα στοιχημάτιζα στα 100 εκ. Ευρώ! Στα 100 εκ. θα συμπεριλαμβάνονταν όλα τα Χρέη της Π.Α.Ε., την οποία ο νέος ιδιοκτήτης της θα παραλάμβανε «λευκή». Έτσι από τα 100 εκ.:

• τα 67 εκ. που έβαλε θα τα έπαιρνε πίσω,
• τα 28 εκ. θα τα πλήρωνε για τα υπόλοιπα Χρέη της διαχείρισης του και
• τα 5 εκ. θα του έμεναν ως «κέρδος» από την επιχειρηματική αυτή περιπέτεια του.

Για να διαρρέει, όμως, ότι δεν πουλάει» αλλά ψάχνει για «συμπαίκτες» (κάποιους να βάλουν λεφτά στο Μ.Κ. της Π.Α.Ε.) πάει να πει πως ούτε για 100 εκ. πουλάει αυτή τη στιγμή, καθώς θεωρεί ότι στο μέλλον θα μπορεί να ζητήσει ακόμα περισσότερα. Μένει να δούμε αν η ζωή (που είναι «πουτάνα») θα τον δικαιώσει ή θα τον «χαντακώσει».

Από τα παραπάνω θεωρώ ότι εύκολα και εύλογα προκύπτει πως ο τίτλος μας ισχύει απόλυτα. Ο Αλαφούζος έχει επιχειρηματικά όντως «παντρευτεί» την Π.Α.Ε. και με τα μέχρι στιγμής δεδομένα το «συναινετικό διαζύγιο» τους προβλέπεται πανάκριβο. Σε κάθε περίπτωση τα στοιχεία που παρέθεσα παραπάνω και τα οποία προκύπτουν από τους Ισολογισμούς της Π.Α.Ε. με κανένα τρόπο δεν θα σταθούν εμπόδιο σ’ όσους θα πουν και θα γράψουν είτε σε βάρος του Αλαφούζου για την απόφαση του να μην πουλήσει, είτε σε βάρος του υποψήφιου αγοραστή ο οποίος χωρίς να έχει την απαιτούμενη οικονομική επιφάνεια τόλμησε ν’ ασχοληθεί με τον Παναθηναϊκό. Τουλάχιστον δεν σχετίζεται με τον Τσάκα. Κάτι δεν είναι κι αυτό;

31 Οκτώβρη 2020
«πανταχού παρών 1».