Επειδή ακριβώς πρέπει οι επιδιώξεις του «Συνταγματικού Νομοθέτη» να βρίσκονται σε αντιστοίχιση με την πραγματικότητα υπάρχουν αρκετές διατάξεις η επίκληση και εφαρμογή των οποίων ανατρέπει κάποιες άλλες. Αυτό συμβαίνει γιατί σε κάθε νόμο (άρα και στο Σύνταγμα) πρέπει να ισορροπηθούν δύο αντίρροπες τάσεις. Η μια είναι τα «Ατομικά Δικαιώματα», η άλλη είναι το «Δημόσιο Συμφέρον». Σε καμιά περίπτωση δεν μπορούν (και δεν πρέπει άλλωστε) να είναι πλήρως ικανοποιημένη οποιαδήποτε από τις δύο τάσεις.
Συνεπώς όπως ο Πρωθυπουργός επικαλέστηκε το Άρθρο 25 παρ. 4 για να δικαιολογήσει τη στάση της Κυβέρνησης έτσι και η άλλη πλευρά κάτι θα βρει να επικαλεστεί σ’ απάντηση. Σε κάθε, όμως, περίπτωση ΔΕΝ γίνεται τα Ατομικά Δικαιώματα να υπερισχύσουν του Δημοσίου Συμφέροντος. Γιατί αν επιτρέψουμε να συμβεί αυτό, τότε οδηγούμαστε σε μια κοινωνική ζούγκλα όπου τελικά θα επικρατούν τα Ατομικά Δικαιώματα του οικονομικά ισχυρότερου. Τότε όσοι δεν είναι ανάμεσα σ’ αυτούς και επικαλούνται σήμερα το Σύνταγμα για την προστασία τους θα βρίσκονται στην ίδια ακριβώς κατάσταση.
Η λύση και στο θέμα του «υποχρεωτικού εμβολιασμού» θα δοθεί από την ίδια την ζωή. Για την ακρίβεια θα δοθεί μέσω του κοινωνικού, εργασιακού και τελικά οικονομικού αποκλεισμού των μη εμβολιασμένων. Οι αποκλεισμοί αυτοί θα επιβληθούν αυτόματα απ’ όσους μετράνε την ζωή τους περισσότερο από την παραβίαση(;) κάποιων Ατομικών Δικαιωμάτων τους. Να πως συμβαίνει ήδη αυτός ο αποκλεισμός:
- Οικογένειες που έχουν παιδιά στο σχολείο και που ενδέχεται να μην θέλουν να εμβολιαστούν αποφεύγουν τις οικογένειες και τα παιδιά όσων νοσούν (παρότι οι τελευταίοι θα έχουν αντισώματα). Δεν γεννάται λόγος για τους εμβολιασμένους, οι οποίοι παρά το εμβόλιο δεν θα ήθελαν να ρισκάρουν χωρίς λόγο και έτσι τους αποφεύγουν.
- Εργοδότες θα υποχρεώνουν με «απειλή» την απόλυση τους εργαζόμενους τους να εμβολιαστούν. Υπενθυμίζω ότι η απόλυση (όπως και η παραίτηση) είναι με βάση το Δίκαιο μια «αναίτια δικαιοπραξία», που σημαίνει ότι ΔΕΝ απαιτείται η προβολή κάποιου συγκεκριμένου λόγου. Υπάρχουν, ωστόσο, περιπτώσεις στις οποίες αν ο εργαζόμενος αποδείξει ότι ο εργοδότης του ενήργησε πέρα από τα όρια της «καλής πίστης» (π.χ. εκδικητικά) μπορεί να κερδίσει κάποια λεφτά παραπάνω (σπανίως να πάρει πίσω τη θέση του). γνωρίζετε ότι τα Δημόσια νοσοκομεία χρησιμοποιούν σε διάφορες ειδικότητες εργαζόμενους που δουλεύουν σε ιδιωτικές εταιρείες συμβεβλημένες μαζί τους; Τι νομίζετε ότι θα συμβεί όταν τα νοσοκομεία απαιτήσουν όλοι οι ιδιώτες εργαζόμενοι να είναι εμβολιασμένοι;
Μέτρα όπως η πληρωμή από την τσέπη των εργαζομένων στην εστίαση και τον τουρισμό των διαγνωστικών τεστ θα δημιουργήσει μεν μια πίεση για εμβολιασμό, αλλά τη «λύση» θα την δώσουν οι ίδιοι οι εργοδότες. Οι οποίοι είτε θα προτείνουν στο ανεμβολίαστο προσωπικό μια άλλη θέση ή σε περίπτωση άρνησης θα το απολύσουν. Επιπλέον στις μελλοντικές προσλήψεις θα θέτουν ως όρο τον προηγούμενο εμβολιασμό. Όλη αυτή η κατάσταση είναι μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία για πολιτική σπέκουλα (εκμετάλλευση) από την Αντιπολίτευση, η οποία τώρα που είναι στην «άλλη πλευρά» φαίνεται να ξεχνά πως κυβέρνηση για 5 1/2 χρόνια. Το χειρότερο, όμως, είναι η ασχετοσύνη των στελεχών της.
Άκουσα πρόσφατα από ΣΥΡΙΖΑία ότι παρά το γεγονός ότι συμφωνούν με τον υποχρεωτικό εμβολιασμό για τους υγειονομικούς, ωστόσο καταψηφίζουν την διάταξη επειδή αυτή δεν λαμβάνει μέριμνα για την προστασία της εργασίας και του εισοδήματος των ανεμβολίαστων. Το ίδιο στέλεχος πρότεινε τη χρήση όσων αρνούνται να εμβολιαστούν σε άλλα καθήκοντα. Όποιος έχει έστω και ένα μεροκάματο στον Ιδιωτικό Τομέα και είναι κάποιας ηλικίας αναγνωρίζει αμέσως την χαζομάρα της παραπάνω διατύπωσης.
Η πρόταση για χρήση των ανεμβολίαστων εργαζομένων σε άλλα καθήκοντα είναι και ανεφάρμοστή και παράνομη και ηλίθια.
Είναι ανεφάρμοστη γιατί υπάρχουν θέσεις και καθήκοντα για τα οποία απαιτείται ιδιαίτερη εκπαίδευση και εμπειρία.
Είναι παράνομη γιατί προϋποθέτει την προηγούμενη έγγραφη συναίνεση του εργαζόμενου. Επιπλέον, τίθενται πρακτικά ζητήματα που είναι αξεπέραστα. Γιατί αλλαγή θέσης και καθηκόντων σημαίνει επίσης διαφορετικό μισθό, διαφορετικό επαγγελματικό κίνδυνο (και άρα κατηγορία ενσήμων)▪ ζητήματα που ρυθμίζονται από μια άλλη διαφορετική με την υπάρχουσα γι’ αυτούς Συλλογική Σύμβαση Εργασίας. Από την άλλη η εγγύηση του εισοδήματος των ανεμβολίαστων (αλήθεια όσοι αν δεχτούν να μετακινηθούν σ’ άλλο πόστο για το οποίο προβλέπεται καλύτερος μισθός θα πρέπει να παίρνουν τα ίδια λεφτά με πριν;) δεν θα είναι μια μορφή πρόκλησης/κοροϊδίας για όσους εμβολιαζόμενοι παραμένουν στη θέση τους;
Για όλους αυτούς τους λόγους η παραπάνω πρόταση αποδεικνύεται τελικά και ηλίθια αφού προκαλεί περισσότερα προβλήματα απ’ όσα λύνει.
Η Κυβέρνηση Μητσοτάκη θα κληθεί να διαχειριστεί το πρόβλημα που ενδεχομένως θα προκύψει από την θέση σε «αναστολή εργασίας» χωρίς μισθό όσων δεν δεχτούν να εμβολιαστούν. Πως θα γίνουν τεχνικά προσλήψεις προσωπικού για να καλυφθούν τα κενά αφού δεν θα έχουν υπάρξει αποχωρήσεις/απολύσεις; Οι λύσεις που θα επιλεγούν θα δημιουργήσουν από κάθε άποψη προηγούμενο για την διαχείριση μελλοντικών κρίσεων.
Μεγάλη βαρύτητα στη διαμόρφωση της κατάστασης έχει η «προσωπική ευθύνη» μας. Η συμμόρφωση μας με τις απαιτήσεις που προβάλλει το Κράτος δεν θίγει πάντα τα ατομικά μας συμφέροντα. Για παράδειγμα είναι προς το συμφέρον μας να έχουμε καλά συντηρημένο, πιστοποιημένο από το Κ.Τ.Ε.Ο. και ασφαλισμένο το αυτοκίνητο μας είτε το Κράτος μας απειλεί με πρόστιμο είτε όχι. Το κάνουμε για να είμαστε όσο γίνεται ασφαλείς τόσο εμείς και η οικογένεια μας όσο και όλοι οι άλλοι που βρίσκονται την ίδια ώρα μ’ εμάς στον δρόμο.
Αντί επιλόγου ας κάνουμε το επόμενο διανοητικό πείραμα.
Ας υποθέσουμε πως ένα κακό συντηρημένο και ανασφάλιστο αυτοκίνητο σταματά σ’ έλεγχο της Τροχαίας (σ’ έναν Σταθμό Διοδίων μιας Εθνικής Οδού). Τι από τα επόμενα 3 πρέπει να πράξει η Τροχαία διαπιστώνοντας την ακαταλληλότητα του οχήματος να κυκλοφορεί;
Α) Να προχωρήσει σε συστάσεις και να αφήσει τον οδηγό του να συνεχίσει να κυκλοφορεί.
Β) Να επιβάλλει πρόστιμα για τις παραβάσεις του Κ.Ο.Κ. και να τον αφήσει να συνεχίσει να κυκλοφορεί.
Γ) Να κατάσχει το όχημα και να τον συλλάβει για την αμέλεια του να συντηρήσει το όχημα.
Προτού απαντήσετε λάβετε υπόψη σας και την ευθύνη των τροχονόμων αν αφήνοντας το όχημα να συνεχίσει την πορεία του αυτό προκαλέσει κάποιο ατύχημα (αδιάφορο με ή χωρίς θύματα). Τώρα, ίσως είστε πιο έτοιμοι να επιχειρηματολογήσετε περί της υποχρεωτικότητας του εμβολιασμού.
Υ.Γ. Το αντι-εμβολιαστικό κίνημα έχει τις ρίζες του σε μια συνεχώς αυξανόμενη καχυποψία μερίδας των πολιτών σχετικά με τις (κρυφές) επιδιώξεις της Κυβέρνηση τους. Επιπλέον συνεπικουρείται και από το γεγονός ότι ο υποχρεωτικός εμβολιασμός των προηγούμενων δεκαετιών σε συνδυασμό με την ελεγχόμενη σε αριθμούς μετανάστευση εκρίζωσε κάποιες πολύ απειλητικές ασθένειες. Ασθένειες οι οποίες απειλούν με επανεμφάνιση εξαιτίας του δουλεμπορίου ανθρώπων (traficing στα Αγγλικά) με την μορφή των «προσφύγων» (στην ουσία «οικονομικών μεταναστών») από χώρες που ο εμβολιασμός δεν είναι υποχρεωτικός (ή δεν έχουν λεφτά να τον προδφέρουν).
Η απειλή των συγκεκριμένων ή και νέων ασθενειών είναι απολύτως υπαρκτή και από πρακτικής σκοπιάς εντελώς άσχετη από το αν ο κορονοϊός (και ενδεχομένως άλλες αρρώστιες στο μέλλον) είναι προϊόν εργαστηρίων που κάνουν έρευνα για βιολογικά όπλα.
24 Ιούλη 2021
«πουθενάς 1».