Σε κάθε περίπτωση η συγκεκριμένη επίκληση είναι απολύτως προσχηματική μιας και όταν τα πράγματα κολλήσουν τότε δεν χάνουν ούτε τον χρόνο ούτε και την ευκαιρία να αρχίσουν εκτόξευση απειλών▪ οι οποίες είναι αποτελεσματικές μόνο σ’ όσους δεν είναι χρόνια στου κουρμπέτι. Βέβαια, δεν πρέπει να παραγνωρίζουμε πως τα τέτοια κείμενα τους προορίζονται κυρίως (αν όχι αποκλειστικά) για λαϊκή κατανάλωση. Άλλωστε, το μήνυμα για το ποιοι πολιτικοί δεν είναι συνεργάσιμοι πρέπει κυρίως να δοθεί στους ψηφοφόρους/οπαδούς της ομάδας. Βέβαια, αν όλοι οι πολιτικοί μιας περιφέρειας ταυτιστούν με μια συγκεκριμένη ομάδα ενδεχομένως να χάσουν άλλους δίχρωμους ψηφοφόρους.
Είναι πολύ δύσκολο ένας πολιτικός (και μάλιστα κυβερνητικός) να τα έχει ταυτόχρονα καλά με όλους τους ιδιοκτήτες ομάδων (εκτός αν το θέμα τους ενώνει). Έτσι κάποιοι θα παραπονιούνται πως ο τάδε δεν είναι πολιτικός των Ελλήνων (προφανώς ξέχασε το «όλων»), αλλά συγκεκριμένων συμφερόντων. Αυτό ακριβώς το παράπονο εξέφρασε με κείμενο τους ο Σταύρος Κόλκας (βλέπε εδώ).
Γράφοντας το συγκεκριμένο κείμενο κατά του Αυγενάκη απευθύνεται στην ουσία κατά της Κυβέρνησης. Χρησιμοποιεί σαν «σάκο του μποξ» τον Λευτέρη υπονοώντας τη σχέση του με τον Β. Μαρινάκη γιατί δεν τολμά (ή δεν έχει εντολές) να χτυπήσει τον Κυριάκο απευθείας. Επί της ουσίας δεν έχει σημασία ποιον στοχοποιεί (στη συνέχεια τα βάζει και με τους Βουλευτές Θεσσαλονίκης)> Το ζήτημα είναι να πιέσει για τα «δίκαια αιτήματα» της ομάδας του και του ιδιοκτήτη της.
Γράφοντας το κείμενο αυτό ο Σταύρος προφανώς αναπολούσε την προηγούμενη Κυβέρνηση στην οποία ο Ιβάν είχε άλλου τύπου πρόσβαση. Για να είμαστε δίκαιοι και ο έτερος Πόντιος ήταν από τους προνομιακούς συνομιλητές της Κυβέρνησης ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Βέβαια, οι καλές σχέσεις με μια κυβέρνηση δεν σημαίνουν σώνει και καλά αποκλεισμό από την επόμενη. Ούτε, επίσης, αν η προηγούμενη κυβέρνηση ήταν δουλοπρεπής και ιδιαιτέρως εξυπηρετική έπεται πως τέτοια θα είναι και η επόμενη.
Στη πράξη αυτό που οπλίζει την πένα (και το πληκτρολόγιο) κάθε δίχρωμου «χατζηαβάτη» είναι η τήρηση των διαδικασιών και της νομιμότητας (όπου δεν γίνεται να μην τηρηθεί) που καθυστερεί την εξυπηρέτηση των συμφερόντων της ομάδας και του ιδιοκτήτη της. Η κατασκευή νέων γηπέδων είναι απολύτως ενδεικτική. Και μπορεί στην περίπτωση του «τηγανιού» εξαιτίας της πρεμούρας των Ολυμπιακών Αγώνων να μην έγιναν φανερές οι παρανομίες παρά μόνο όταν ήταν ήδη αργά, αλλά μιας και δεν υπήρχε η ίδια βιασύνη με τα γήπεδα των Α.Ε.Κ, Π.Α.Ο. και της ομάδας του Ιβάν Σαββίδη εκεί έγιναν φανερά όλα τα προβλήματα. Προβλήματα τόσο λειτουργίας των υπηρεσιών και του νομικού πλαισίου όσο και των επιτελείων των ομάδων.
Στην περίπτωση της ομάδας της Θεσσαλονίκης, συγκεκριμένα, εκτός των ζητημάτων με την «νέα Τούμπα» υπάρχει και η απείθεια της Διοίκησης του Καυτατζογλείου η οποία δημιουργεί εκνευρισμό στους «ασπρόμαυρους». Άκου εκεί να έχουν και απαιτήσεις! Δε (τους) φτάνει που θα βρουν ένοικο για το γηπεδάκι τους!! Και αν η Διοίκηση του Καυτατζογλείου και η Κυβέρνηση δεν είναι τόσο φιλικές (μη ξεχάσω και τους Βουλευτές), ο Δήμος ήταν πιο συνεργάσιμος. Για παράδειγμα όταν κάποιος περίεργος δικηγόρος ζήτησε για λογαριασμό δημοτών τα σχετικά έγγραφα για το νέο γήπεδο ο Δήμος έκανε ότι μπορούσε για να μη του τα δώσει. Η ίδια κατάσταση είναι παντού μέχρι τουλάχιστον να τους πας μια «Εισαγγελική Εντολή» και να πάρεις αυτό που ζητάς.
Ανέκαθεν, ο πόλεμος συμφερόντων έπαιρνε όλες τις δυνατές μορφές προκειμένου οι επιχειρηματίες «να κάνουν την δουλειά τους». Και όπως ξέρουμε σε τέτοιες περιπτώσεις η νομιμότητα και οι διαδικασίες «πάνε περίπατο». Για παράδειγμα μια φωτογραφική προκήρυξη για ένα κολυμβητήριο ή η συμμετοχή εταιρειών που δεν πληρούν τις προϋποθέσεις σε διαγωνισμό για την ανάθεση δημόσιου έργου προκειμένου αυτός να μην κηρυχτεί «άγονος» είναι κάποιες από τις μεθόδους με τις οποίες προσπαθούν οι ισχυροί και τα τσιράκια τους να παρακάμψουν και να νοθεύσουν τις διαδικασίες. Το χειρότερο δεν είναι ότι αυτά γίνονται, αλλά ότι η πολύ μεγάλη πλειοψηφία αποχαυνωμένη δεν αντιδρά.
Με αυτές τις σκέψεις σας αφήνουμε μέχρι το επόμενο κείμενο που θα γράψει κάποιος από τους δίχρωμους «χατζηαβάτηδες».
03 Δεκέμβρη 2021
«πουθενάς 1».