Προπονητής είναι ο άνθρωπος που γνωρίζοντας τα βασικά του ποδοσφαίρου αναλαμβάνει την εκγύμναση μιας ομάδας στην οποία διδάσκει τον τρόπο παιχνιδιού που θέλει να εφαρμόσει. Από την άποψη αυτή εκτός από «όραμα» πρέπει να είναι σε θέση να κατανοήσει τις πραγματικές δυνατότητες του συνόλου που έχει στην διάθεση του. Η δουλειά του πριν τον αγώνα είναι πολύ σημαντική. Ωστόσο, η δουλειά του κατά την διάρκεια του αγώνα είναι κρισιμότερη καθώς στη διάρκεια των 90’ κρίνεται αν θα φύγεις νικητής ή ηττημένος.

Στην περίπτωση του προπονητή της Α.Ε.Κ. Γιαννίκη το μόνο προσόν του είναι η προσωπική γνώμη του Ιδιοκτήτη της ομάδας. Άντε και οι όποιες επιτυχίες του με τον Πας Γιάννινα. Από κει και πέρα ο ιδιοκτήτης της ομάδας της Ηπείρου μας είχε προειδοποιήσει πως ο Γιαννίκης ΔΕΝ μπορεί -με την ίδια επιτυχία που κάνει την δουλειά του πριν το παιχνίδι- να διαχειριστεί τα 90’ του αγώνα ιδίως όταν αυτός «στραβώνει» και δεν μπορεί να εφαρμοστεί το αρχικό πλάνο του. Αυτό είναι -όπως και να το κάνουμε- ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα. Γιατί για ποιόν άλλο λόγο να χρειάζεται μια ομάδα προπονητή αν όχι για να κερδίζει τα παιχνίδια; Ο προπονητής είναι όπως ο Στρατηγός∙ πρέπει να κερδίζει τα παιχνίδια. Για όλα τα υπόλοιπα υπάρχουν ο γυμναστής και οι βοηθοί (όπως ο Στρατηγός έχει το Επιτελείο του).

Δεδομένου ότι αυτό το πρόβλημα του Γιαννίκη ήταν από τα πριν γνωστό και σε συνδυασμό πως παρά την θετική προσωπική άποψη του Μελισσανίδη αυτός ΔΕΝ ήταν η πρώτη επιλογή το Καλοκαίρι ένα μόνο πράγμα μπορεί να σημαίνει το γεγονός ότι τελικά του ανατέθηκε η τύχη της ομάδας. Και αυτό δεν είναι τίποτα άλλο από την ελπίδα πως με κάποιο τρόπο (ως δια μαγείας;) το πρόβλημα αυτό θα λυνόταν (ή πως θα στεκόταν τυχερός και δεν θα στοίχιζε στην ομάδα).

Συμπερασματικά, ο Γιαννίκης μένει μέχρι να φύγει και εκτός από 1-2 (το πολύ) προσωπικές συμπάθειες «κιτρινόμαυρων» ρεπόρτερ οι υπόλοιποι τον «στηρίζουν» υπακούοντας στην «γραμμή» του Ιδιοκτήτη. Όταν έρθει το πλήρωμα του χρόνου και αυτοί θα τον αποχαιρετήσουν αφού θα έχουν θυμηθεί (και θα σας έχουν θυμίσει) όλες τις αδυναμίες του. Τώρα, για ποιο λόγο έπρεπε ο Μελισσανίδης να εμπιστευτεί τις τύχες μιας κάποτε (επί των ημερών του όχι) «μεγάλης ομάδας» σ’ έναν προπονητή με εμπειρία από μικρο-μεσαίες ομάδες αυτό δεν θέλω να σας το απαντήσω. Στο κάτω-κάτω η απάντηση είναι κάτι παραπάνω από προφανής και πολύ εύστοχα συμπυκνώνεται στο σύνθημα:

«Α.Ε.Κ., Α.Ε.Κ. αυτό ΔΕΝ είναι Α.Ε.Κ.».

27 Δεκέμβρη 2021
«πουθενάς 1».