Η Α.Ε.Κ. είναι μια από τις ομάδες που έχει βρεθεί σ’ αυτή τη θέση πολύ φορές. Τόσο η πρώην Π.Α.Ε. όσο και η νυν (αναλογικά στο χρόνο ύπαρξης της). Έτσι και στη Χειμερινή μεταγραφική περίοδο η ομάδα του Μελισσανίδη καλείται να «ξεφορτωθεί» τρείς παίκτες (βλέπε εδώ). Τώρα αν οι δύο από τους τρείς είναι ονόματα τα οποία το προηγούμενο διάστημα η Α.Ε.Κ. και ο προπαγανδιστικός της μηχανισμός προσπαθούσαν να σας πείσουν ότι είναι παικταράδες, αυτό είναι άλλο ζήτημα. Σε κάθε περίπτωση τα συμβόλαια τους (ειδικά του Ινσούα) είναι «βαριά» (κάποιοι μπορεί αναλόγως της προσφοράς τους να τα χαρακτήριζαν «ηγεμονικά») οπότε γεννάται η απορία ποιος και με ποια κριτήρια τους τα πρόσφερε.

Βέβαια, υπάρχει ακόμη μια κατηγορία παικτών που μια ομάδα (και συγκεκριμένα η Α.Ε.Κ.) θα ήθελε να ξεφορτωθεί. Αυτοί είναι οι παίκτες με μειωμένο χρόνο συμμετοχής των οποίων τα συμβόλαια δεν είναι τόσο βαριά και για τους οποίους υπάρχει κάποιο αγοραστικό (στη σωστή τιμή εννοείται) ενδιαφέρον. Ωστόσο, στην περίπτωση αυτή υπάρχει ο κίνδυνος αν πας για τα πολλά να μείνεις στο τέλος με τον «μουτζούρη» και την επόμενη μεταγραφική περίοδο να τους αφήσεις και ελεύθερους.

Απομένει να δούμε τον απολογισμό της Α.Ε.Κ. στο τέλος της Χειμερινής μεταγραφικής περιόδου προκειμένου να κρίνουμε πόσο επιτυχημένα διαχειρίστηκε αυτές τις περιπτώσεις. Σε κάθε περίπτωση η «οικονομική αιμορραγία» είναι δεδομένη και καταγεγραμμένη στα Λογιστικά Βιβλία της.

30 Δεκέμβρη 2021
«πουθενάδες».