Η προσπάθεια του Μελισσανίδη να πουλήσει όσο γίνεται περισσότερα εισιτήρια διαρκείας στις τιμές που επιθυμεί (για περισσότερα δείτε εδώ) στοχεύει επί του παρόντος μόνο στην εκμετάλλευση της ψυχολογίας των ΑΕΚτζήδων εξαιτίας της επιστροφής (όταν αυτή γίνει δυνατή) στον «ΝΑΟ». Ακόμη και αν κάποιος δεν το είχε καταλάβει, οι αντιδράσεις των ΑΕΚτζήδων θα του το ξεκαθάριζαν αμέσως. Οπότε, το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να περιμένουμε την πορεία των πωλήσεων.

Ο τιμοκατάλογος είναι της «ντροπής» μιας και πρόκειται για γήπεδο και όχι για ξενοδοχείο με όσα αυτό προσφέρει. Όπως και να το κάνουμε ο οπαδός που πάει να δει έναν εντός έδρας αγώνα δεν πληρώνει μόνο την τιμή του εισιτηρίου αλλά και τα έξοδα της μετακίνησης όπως επίσης και αυτά που θα καταναλώσει στο μπαρ (εντός ή εκτός του γηπέδου) αλλά και τα είδη της ομάδας που θ’ αγοράσει από το γήπεδο.

Συνεπώς, η αναλογία ανά αγώνα του εισιτηρίου διαρκείας είναι μόνο μια ένδειξη και από ένα σημείο και μετά καταλήγει σε σοφιστεία. Επιπρόσθετα, όπως σε κάθε διασκέδαση τα λεφτά που πληρώνει κάποιος «αξίζουν» (ή δεν αξίζουν) πάντα σε συνάρτηση του αν ο θεατής ευχαριστήθηκε το θέαμα. Αυτή είναι η μόνη κρίσιμη παράμετρος.

Απομένει να δούμε τι αποδοχής θα τύχουν τα εισιτήρια διαρκείας στο νέο μας γήπεδο και κατά πόσον (και αν) θα ξεπεράσουν τα 10-12.000. Γιατί πάνω από αυτό τον αριθμό (που έτσι κι αλλιώς πουλάει στο Ο.Α.Κ.Α.) με το συγκεκριμένο τιμοκατάλογο πολύ δύσκολα θα πουλήσει. Εκτός αν…

27 Ιούνη 2022
«πουθενάδες».