Ο εκτός έδρας αγώνας του Άρη με την Μακάμπι Τελ-Αβίβ θα μας έδινε μια γεύση για τις φετινές δυνατότητες των «κιτρινόμαυρων» της Θεσσαλονίκης. Γιατί όπως και να το κάνουμε οποιαδήποτε Εβραϊκή ομάδα συμμετέχει στα Ευρωπαϊκά Κύπελλα κάθε άλλο παρά εύκολος αντίπαλος για τις δικές μας είναι. Έτσι, κάθε αγώνας μαζί τους οριοθετεί και τις δυνατότητες των δικών μας. Ο Άρης, λοιπόν, στην πρωτεύουσα του Ισραήλ δεν κατάφερε να βγάλει το α’ ημίχρονο χωρίς να δεχτεί γκολ. Το γεγονός ότι στο β’ ημίχρονο έπαιξε συμπαθητικά απέναντι σε μια όχι πολύ καλύτερη του ομάδα χωρίς ωστόσο να καταφέρει τίποτα περισσότερο από το να δεχτεί ένα ακόμη γκολ είναι ενδεικτικό των φετινών δυνατοτήτων του Άρεως. Δυστυχώς για εκείνον δεν κατάφερε να μειώσει αμέσως μετά το δεύτερο γκολ μειώνοντας τις όποιες πιθανότητες πρόκρισης στην επόμενη φάση.
Την ίδια ώρα και για τη ίδια διοργάνωση ο Π.Α.Ο. αγωνιζόταν εκτός έδρας στην Τσεχία απέναντι στη Σλάβια Πράγας θέλοντας να επιστρέψει με επιτυχία στις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις μετά από 5 χρόνια. Όλη η Ελλάδα περίμενε να δει την επανεμφάνιση του «Παναθηναϊκού της Ευρώπης» του οποίου η συνεισφορά στην εθνική βαθμολογία είχε υποτίθεται τόσο λείψει. Ωστόσο, η χθεσινή του εμφάνιση ήταν πολύ κατώτερη των απαιτήσεων ενός τέτοιου σημαδιακού παιχνιδιού και ευτυχώς για τους «πράσινους» έχουν να επικαλεστούν το σαθρό άλλοθι της αποβολής του Παλάσιος και της ανετοιμότητας τους σε αυτό το χρονικό σημείο. Ωστόσο, ούτε η αποβολή του Παλάσιος δεν μπορεί να μακιγιάρει την αισχρή αμυντική λειτουργία 6’ αργότερα όταν και δέχτηκε το πρώτο γκολ. Το μπούλινγκ στον διαιτητή στη φάση της αποβολής της Σλάβια Πράγας όταν και αποκαταστάθηκε η αριθμητική ισορροπία εκνεύρισε αδικαιολόγητα τους «πράσινους» οι οποίοι αντί να εκμεταλλευτούν την κατάσταση του αντιπάλου τους κατάφεραν να του χαρίσουν ένα δεύτερο γκολ και μαζί στους εγχώριους αντιπάλους τους στιγμές ηδονής. Σίγουρα αυτός ο Παναθηναϊκός θα μας λείψει στην Ευρώπη (αν δεν καταφέρει να προκριθεί) μόνο και μόνο για τις στιγμές χαράς που θα έδινε στους αντιπάλους του.
Δυό ώρες μετά ο «γνήσιος Γαύρος» θα δοκίμαζε εντός έδρας να ξεπεράσει το σοκ του 0-4 από τους Ισραηλινούς της Μακάμπι Χάιφα νικώντας τους Τσέχους της Σλόβαν Μπρατισλάβας. Το διακύβευμα για την ομάδα του Πειραιά ήταν πολύ μεγαλύτερο από τη συνέχεια στην Ευρώπη. Το ζήτημα ήταν αν και πόσο θα ήταν καλύτερος απ’ ότι μια εβδομάδα πριν. Η εμφάνιση των «ερυθρόλευκων» ήταν σχετικά καλή δεδομένων τόσο των συνθηκών όσο και του χρονικού σημείου που βρισκόμαστε σε συνδυασμό με τον καιρό πάντα. Από την άλλη η Σλόβαν έπαιξε τόσο όσο χρειαζόταν. Αφού η αρχική ορμή των «γνήσιων Γαύρων» εκτονώθηκε και οι Σλοβάκοι ισορρόπησαν ήταν θέμα χρόνου να γίνει η ζημιά όσο το άγχος αυξανόταν στην πλευρά των γηπεδούχων. Ευτυχώς γι’ αυτούς κατάφεραν να ισοφαρίσουν με τον «συνήθη ύποπτο» Ελ Αραμπί μένοντας ζωντανοί στο κόλπο της πρόκρισης. Τουλάχιστον δεν έχασαν. Πάντως ότι αξίζει από τον αγώνα αυτό είναι το θεατρινίστικο τίναγμα του Σωκράτη όταν ένιωσε το χέρι του αντιπάλου του (έστω και στιγμιαία) στην πλάτη του. Και να σκεφτείτε πως κάποιοι ισχυρίζονται πως το ποδόσφαιρο είναι αντρικό άθλημα.
Στο τέλος της ημέρας οι δύο εκπρόσωποι μας στο EUROPA CONFERENCE LEAGUE κατάφεραν να χάσουν εκτός έδρας και μάλιστα με το ίδιο σκορ (2-0), ενώ ο εκπρόσωπος μας στο EUROPA LEAGUE κατάφερε τουλάχιστον να μη χάσει. Κάτι δεν είναι κι αυτό.
05 Αυγούστου 2022
«πουθενάδες».