Πέρα από τα νούμερα και τις μετακινήσεις των ψηφοφόρων (ειδικά τον Μάη), τις καιρικές συνθήκες και το διακύβευμα της κάλπης του Ιούνη έχει αξία η ερμηνεία της ψήφου των πολιτών τον Μάη. Ωστόσο, έχουν αξία κάποια αριθμητικά δεδομένα:

• Στην κάλπη του Ιούνη βρέθηκαν σχεδόν 100.000 λιγότερα λευκά και άκυρα σε σχέση με τον Μάη. Άρα, αυτοί που πάνε για να ρίψουν απλά και μόνο λευκό και άκυρο επέλεξαν την παραλία ή το σπίτι τους και όχι τα σχολεία.
• Εκτός της ΝΙΚΗς που αύξησε τις ψήφους της η Κωνσταντοπούλου έχασε ψήφους και αν δεν ήταν η μεγαλύτερη αποχή θα έμενε εκτός Βουλής. Πολύ μεγαλύτερες απώλειες ψήφων είχε το ΜέΡΑ 25, τέτοιες που δεν επιτρέπουν αισιοδοξία για το μέλλον.
• Οι ψήφοι της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Ας (24.687 το 2009, 75.416 τον Μάη του 2012, 20.416 τον Ιούνη του 2012, 39.497 τον Γενάρη του 2015, 46.183 τον Ιούλη του 2015, 23.239 τον Ιούλη του 2019, 31.746 τον Μάη του 2023 και περίπου 16.000 τον Ιούνη του 2023). Που πήγαν οι υπόλοιποι 15.000; Για μπάνιο;

Στο excel που ακολουθεί δίνονται οι διαφορές των δύο καλπών. Τα μόνα δύο κόμματα που συμμετείχαν και στις δύο κάλπες και τον Ιούνη πήραν περισσότερες ψήφους είναι η ΝΙΚΗ (+19.979), το (Μ-Λ) Κ.Κ.Ε. (+374) και η Ο.Α.Κ.Κ.Ε. (+87). Το excel αποτυπώνει τις αριθμητικές διαφορές αλλά δεν ερμηνεύει πολιτικά το αποτέλεσμα, κάτι που πρέπει να γίνει με ηρεμία και αντικειμενικότητα. Σημειώνω ότι ακόμη υπολείπονται 3 εκλογικά τμήματα στα οποία γίνεται επανακαταμέτρηση. Με κίτυρινο τα 3 «Ακρο-Δεξιά» με εξαίρεση τον Βελόπουλο(;) κόμματα. Με πράσινο ο εκλογικός συνασπισμός «Πατριωτικός Συνασπισμός» με τα κόμματα που τον αποτελούν και είχαν συμμετάσχει τον Μάη.

Διαφορές Ιούνη - Μάη 2023

Από κει και πέρα όλα τα κόμματα είχαν απώλειες ψήφων και αυτό ήταν απολύτως αναμενόμενο. Πέρα και πάνω από τους αριθμούς και τις αναλύσεις των μετακινήσεων, πέρα και πάνω από το πως ψήφισε κάθε κατηγορία ψηφοφόρων είναι απαραίτητο να γίνουν τρία πολιτικής φύσεως σχόλια:

1. Είναι απολύτως προβληματική η προσπάθεια αποκλεισμού της πολιτικής έκφρασης οποιουδήποτε ποσοστού της Κοινωνίας. Κανένας πολιτικός χώρος δεν έχει μεγαλύτερο δικαίωμα εκπροσώπησης από οποιονδήποτε άλλο. Κανένας πολιτικός χώρος όταν είναι στην Εξουσία δεν έχει (ή δεν πρέπει να έχει) το δικαίωμα ν’ αποκλείει οποιονδήποτε άλλο από την πολιτική του εκπροσώπηση. Η «Ακρο-Δεξιά» στην Ελλάδα έχει ρίζες που πάνε αρκετά πίσω στο χρόνο. Δεν είναι απλά και μόνο μια αντι-συστημική ψήφος διαμαρτυρίας. Κάποιοι είναι «Ακρο-Δεξιοί» εξαιτίας όσων έγιναν στον Εμφύλιο, κάποιοι ενδεχομένως να είναι «Ακρο-Δεξιοί» επειδή είναι συντηρητικοί και δεν επιθυμούν νεολογισμούς και ανατροπή των παραδόσεων. Για οποιοδήποτε λόγο και αν αυτοπροσδιορίζονται ως «Ακρο-Δεξιοί» έχουν το ίδιο δικαίωμα πολιτικής εκπροσώπησης με όλους τους υπόλοιπους. Είναι υποκριτικό να θεωρούμε πως η είσοδος των «Σπαρτιατών» είναι πρόβλημα για την Δημοκρατία, ενώ δεν θα υπήρχε πρόβλημα αν οι «Ακρο-Δεξιοί» ψήφιζαν την Ν.Δ. ασκώντας της πίεση για να υιοθετήσει πιο Δεξιά πολιτική. Στην Δημοκρατία κανείς δεν είναι προτιμότερος κανενός. Αναγνωρίζοντας τις ιστορικές ρίζες της «Ακρας-Δεξιάς» θα καταλάβουμε ευκολότερα γιατί ακόμη και με μια μεγαλύτερη διάχυση πλούτου στα κοινωνικά στρώματα που την ψηφίζουν κάποιοι ΔΕΝ θ’ αλλάξουν άποψη και στάση. Στο κάτω-κάτω υπάρχουν και θα υπάρχουν πολλοί που σιχαίνονται τα GAYPRIDE και δεν θέλουν οι ομοφυλόφιλοι να έχουν δικαίωμα ισότιμου γάμου και υιοθέτησης ή απόκτησης μέσω παρένθετης μητέρας παιδιών. Κανείς μας ΔΕΝ έχει δικαίωμα να τους απαγορεύσει την πολιτική εκπροσώπηση. Επιπλέον, είναι αστείο να θεωρούμε ότι η «Ακρο-Δεξιά» δεν μπορεί να βρει 100 άτομα που να μην έχουν νομικά κωλύματα για να κατεβάσει υποψήφιους.
2. Και στις εκλογές του Ιούνη ο (Τ)ΣΥ.ΡΙΖ.Α. αποδοκιμάστηκε πολιτικά τόσο για όσα ΔΕΝ έκανε την περίοδο που κυβέρνησε όσο και για το γεγονός ότι ΔΕΝ έκανε απολογισμό και απέτυχε (απέφυγε) να μετασχηματιστεί στο κόμμα που θα μπορούσε να εκφράσει μεγάλο τμήμα του εκλογικού σώματος. Ο (Τ)ΣΥ.ΡΙΖ.Α. δεν πλήρωσε λάθη στελεχών του. Πλήρωσε το γεγονός ότι δεν απέκτησε πολιτική ταυτότητα. ΔΕΝ γίνεται να είναι ταυτόχρονα το κόμμα του Αλέκου Αλαβάνου (του 3%) που με απάτη πήρε ο Τσίπρας, το κόμμα των ΠΑΣΟΚογενών (που τους πήρε για ν’ αποκτήσει έρεισμα στο Κέντρο), το κόμμα που συνεργάστηκε με τον Καμμένο και καλέι τους Χρυσαυγίτες να το ψηφίσουν, το κόμμα διαμαρτυρίας της Πλατείας Συντάγματος και του «δεν πληρώνω». Κοντολογίς, ο (Τ)ΣΥ.ΡΙΖ.Α. ΔΕΝ έχει αποκτήσει σαφή πολιτική ταυτότητα. Και δεν πρόκειται ν’ αποκτήσει επειδή διοικείται από μια παρέα της οποίας η επιβίωση εξαρτάται από την χαρισματικότητα (έχει πέραση στις γυναίκες) και τους τακτικισμούς του Αλέξη. Από τη στιγμή που ο Αλέξης θεωρεί εαυτόν μέγα τακτικιστή και τους πολίτες-ψηφοφόρους ζώα και δεδομένους τίποτα καλό δεν μπορούμε να περιμένουμε από το συγκεκριμένο κόμμα. Η αλαζονεία του να θεωρεί ότι οι «προοδευτικοί πολίτες» δεν έχουν άλλη επιλογή από το να τον ψηφίσουν αποδεικνύει πως είναι ανίκανος να κατανοήσει το πολιτικό μήνυμα της διπλής κάλπης του 2023.
3. Η Βουλή που προέκυψε από τις εκλογές του Μάη ήταν 5κομματική, αλλά το πλειοψηφών κόμμα δεν διέθετε αυτοδυναμία. Δεδομένου ότι μπορούσε πήγε σε δεύτερες εκλογές απ’ όπου προέκυψε 8κομματική Βουλή. Η αναμενόμενα αυξημένη αποχή στην κάλπη του Ιούνη μείωσε τις απαιτούμενες ψήφους για το κατώφλι του 3%. Τον Μάη απαιτούνταν 177.086 ψήφοι για να μπει ένα κόμμα στη Βουλή (5.902.850 x3%). Οι 688.273 λιγότεροι ψηφοφόροι της δεύτερης κάλπης σε συνδυασμό με τον εκβιασμό του Τσίπρα στα υπόλοιπα κόμματα (απλή αναλογική) έβαλαν μέσα στη Βουλή τους «Σπαρτιάτες» (που δεν συμμετείχαν τον Μάη), τη «ΝΙΚΗ» και την Κωνσταντοπούλου. Η απλή αναλογική ήταν για τον Τσίπρα εργαλείο εκβιασμού θεωρώντας πως με τον τρόπο αυτό θα έβρισκε έναν ή και δύο νέους Καμένους να τον κάνουν Πρωθυπουργό. Με την επιλογή του αυτή κατάφερε να καταστρέψει μια και καλή τη δυνατότητα να εφαρμοστεί η απλή αναλογική ως εκλογικό σύστημα (η οποία όμως δεν ήταν και «ανόθευτη» αφού παρέμεινε το όριο το 3%).  

Η κουβέντα για την επόμενη μέρα οφείλει να ξεκινήσει από την διαπίστωση πως πολλοί «Κεντρώοι» ψηφοφόροι προτιμούν την Ν.Δ. του Κυριάκου από το κόμμα-αχταρμά του Αλέξη Τσίπρα. Την προτίμησαν στις διπλές κάλπες του 2023 επειδή ενδεχομένως φοβήθηκαν πως ο Ανδρουλάκης υπήρχε περίπτωση να συνεργαστεί με τον τυχοδιώκτη Τσίπρα. Από πολιτικής ερμηνείας του εκλογικού αποτελέσματος η μη περαιτρέρω άνοδος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. δεν είναι αρνητική εξέλιξη. Το ζήτημα με τα εκλογικά αποτελέσματα και τις ψήφους σε απόλυτα μεγέθη που λαμβάνουν τα κόμματα δεν είναι να ις παίρνουν τη μια φορά και να τις χάνουν την επόμενη όπως γίνεται στο χρηματιστήριο. Το ζήτημα είναι να κεφαλαιοποιούν τα εκλογικά τους κέρδη. Επιπλέον, ο Ανδρουλάκης πρέπει μέσα στην Βουλή ν’ αποδείξει ότι αξίζει τον επαναπατρισμό των Κεντρώων ψηφοφόρων από την Ν.Δ. του Κυριάκου.

Το τελευταίο σχόλιο είναι πως η Ν.Δ. έχει πλέον πλήρως μετεξελιχθεί. Είναι σήμερα πολύ περισσότερο «κεντρώα» απ’ όσο ήταν ποτέ και απ’ όσο κάποιοι θα επιθυμούσαν. Είναι πλέον το «κόμμα του Κυριάκου (Μητσοτάκη)». Η μετεξέλιξη αυτή είναι πολύ σημαντική γιατί αποδεικνύει περίτρανα πως η καλύτερη διακυβέρνηση είναι αυτή που διαπνέεται από την ιδεολογία του «Κέντρου». Ούτε της «Δεξιάς», ούτε της «Αριστεράς».

Το εκλογικό αποτέλεσμα δίνει σε όλους αυτό που μπορούν (και πρέπει) να διαχειριστούν:

• Στον Κυριάκο τους ίδιους αριθμητικά βουλευτές για να συνεχίσει γρήγορα από κει που σταμάτησε. Αυτό δεν ζήτησε;
• Στον Αλέξη μια τελευταία ευκαιρία να μετασχηματίσει τον (Τ)ΣΥ.ΡΙΖ.Α. σ’ ένα σοβαρό «Κεντρώο» κόμμα. Κρίνοντας από τη μέχρι τώρα κουλτούρα και ιστορία του κόμματος μια τέτοια μετεξέλιξη είναι αδύνατη, οπότε οι επόμενες δύο κάλπες θα κρίνουν την ύπαρξη του ως «κόμμα εξουσίας».
• Στον Νίκο μιά ανάσα και τον χρόνο ν’ αποδείξει πως μπορεί και πρέπει το ΠΑ.ΣΟ.Κ. ν’ αποτελέσει την κυβερνητική εναλλακτική στην Ν.Δ.
• Στον Δημήτρη κάποια χαμόγελα. Έτσι κι αλλιώς το κόμμα του ΔΕΝ διεκδικεί τίποτα παρά μόνο να του αναγνωρίζουν ότι τα «λέει καλά».
• Στον Κυριάκο (Βελόπουλο) πολιτική επιβίωση.
• Για τα 3 νεοεισερχόμενα κόμματα δεν μπορεί (και δεν πρέπει) να γίνει ακόμα κάποιο σχόλιο εκτός του ότι εκφράζουν απόψεις στα όρια της πολιτικής ενώ αντλούν τη δύναμη τους από την «αντισυστημική ψήφο».

Αντί επιλόγου. Όλοι πρέπει ν’ ανασκουμπωθούν και να κάνουν την δουλειά που τους έταξε το εκλογικό αποτέλεσμα. Τη μεγαλύτερη πρόκληση αντιμετωπίζει ο (Τ)ΣΥ.ΡΙΖ.Α. ο οποίος ή θα μετεξελιχθεί σε καθαρά «Κεντρώο» κόμμα (αν θέλει να επανέλθει στην Εξουσία) ή αν δεν το κάνει αποδέχεται εμπράκτως ότι το ίδιο σαν κόμμα και ο Αλέξης Τσίπρας ως αρχηγός του ήταν «μιας χρήσης» κάτι σαν τα προφυλακτικά.

01 Ιούλη 2023
«πουθενάς 1».