Όσο και να λέμε πως οι ομάδες μας στις Ευρωπαϊκές Διοργανώσεις παίζουν και για την Ελλάδα στην πράξη ότι κάνουν το κάνουν για τις ίδιες στον βαθμό που οι κληρώσεις τους σχετίζονται με την δική τους βαθμολογία στην Ευρώπη ενώ από την άλλη κάθε επιτυχία τους αυξάνει το κύρος τους. Ένα κύρος το οποίο στη συνέχεια πρέπει να φανούν άξιες να διατηρήσουν. Εκτός, όμως, από το κύρος των ομάδων τι να σημαίνει άραγε για το Ελληνικό Ποδόσφαιρο η συμμετοχή δύο ομάδων στους «8» του CONFERNCE LEAGUE; Ακόμη περισσότερο τι θα σημάνει αν μια ή και οι δύο περάσουν στα ημιτελικά;
Η κλήρωση της περασμένης Παρασκευής έφερε αντιμέτωπους του «ασπρόμαυρους» της Θεσσαλονίκης με την Βελγική Μπριζ και σε περίπτωση πρόκρισης τους φέρνει αντιμέτωπους με την Ιταλική Φιορεντίνα (η οποία είναι το φαβορί απέναντι στην Τσεχική Βικτώρια Πλζεν). Ωστόσο, οι Βέλγοι μόνο εύκολος αντίπαλος δεν είναι ενώ παράλληλα η ομάδα του Λουτσέσκου θα παλεύει και για το Πρωτάθλημα.
Οι «ερυθρόλευκοι» από την άλλη τέθηκαν αντιμέτωποι με την Τουρκική Φενέρμπαχτσε και σε περίπτωση πρόκρισης θα βρούν μπροστά τους μια εκ των Άστον Βίλα ή Λιλ. Ακόμα και αν θεωρήσουμε ότι την Φενέρμπαχτσε την «έχουν» πόσο εύκολο είναι ν’ αποκλείσουν μια ομάδα από το Αγγλικό ή το Γαλλικό πρωτάθλημα;
Για όλες τις ομάδες που έχουν φτάσει ως εδώ η συμμετοχή στον Τελικό του CONFERENCE LEAGUE αποτελεί μια πολλή μεγάλη επιτυχία. Από τις 8 ομάδες μόνο η Φενέρμπαχτσε και οι δικές μας διεκδικούν το πρωτάθλημα, ενώ η Άστον Βίλα και η Λιλ παλεύουν για την έξοδο στο CL. Συνεπώς, για όλες το κίνητρο είναι μεγάλο και αυτό τις καθιστά ακόμη δυσκολότερες αντιπάλους για οποιαδήποτε ομάδα πόσο μάλλον για τις δικές μας.
Είναι καλό (και δωρεάν) να ονειρεύεσαι. Ωστόσο, τα όνειρα μπορεί να σε αποπροσανατολίσουν και να χάσεις την επαφή με την πραγματικότητα. Για να έχουν τύχη οι δύο εκπρόσωποι μας πρέπει να μπουν με αποφασιστικότητα και ταπεινότητα παίζοντας από τη μιά για να χαρούν τη συμμετοχή τους στα προημιτελικά και από την άλλη για να τιμήσουν την ιστορία τους. Κανείς δεν μπορεί να τους εγγυηθεί την επιτυχία μιας και αυτή είναι αποτέλεσμα πολλών παραγόντων που δεν είναι στον έλεγχο τους. Οποιαδήποτε νέα επιτυχία τους θα έχει αντίκρισμα πρώτα και κύρια στις ίδιες τις ομάδες και ελάχιστα στο Ελληνικό Ποδόσφαιρο.
Γιατί, αφήνοντας στην άκρη πόσες ομάδες θα βγαίνουν στο CL και πόσες θα βγαίνουν συνολικά στην Ευρώπη το ζήτημα είναι πως στην Ελλάδα υπάρχουν μόνο 5 ομάδες που να μπορούν να σταθούν στις Διοργανώσεις της UEFA. Η μόνη για την ώρα διαφορά είναι πως αυτή τη στιγμή (και πιθανότατα και για τα επόμενα χρόνια) από τις 5 αυτές ομάδες μια κάθε χρόνο (συνήθως θα είναι ο Άρης) δεν θα βγαίνει στην Ευρώπη. Το οξύμωρο της υπόθεσης είναι πως για έχουν καλύτερη τύχη οι Α.Ε.Κ., Π.Α.Ο., «Γαύρος του Βορρά» και «γνήσιος Γαύρος» στην Ευρώπη πρέπει να έχουν επιτυχίες μέσω των οποίων θα βγάλουν ως 5η ομάδα τον Άρη▪ ο οποίος με τη σειρά του θα πρέπει όταν έρθει η ώρα να είναι και τυχερός αλλά και δυνατός για να μπορέσει να βοηθήσει να διατηρηθεί η Ελλάδα ψηλά προκειμένου να έχει 5 ομάδες στην Ευρώπη. Η συμβιωτική αυτή σχέση πρέπει να γίνει πλήρως κατανοητή και από τους 5 ιδιοκτήτες έτσι ώστε «συνεργαζόμενοι» μέσω του ανταγωνισμού ν’ ασχοληθούν σοβαρά με την Ευρωπαϊκή προοπτική των ομάδων τους και να μη βάζουν τρικλοποδιές ο ένας στον άλλο για ένα Πρωτάθλημα.
Για την ώρα μπορούμε μόνο να περιμένουμε τ’ αποτελέσματα των πρώτων αγώνων των δύο Γαύρων για να δούμε κατά πόσο είναι βάσιμες οι ελπίδες η Ελλάδα να δει μια ή δύο ομάδες της σε μια ημιτελική φάση.
18 Μάρτη 2024
«πουθενάδες».