Το πρόβλημα με τα φετινά πλέι-οφ είναι πως προϋπέθεταν τη συμμετοχή 6 ομάδων οι οποίες θα διαγωνίζονταν για 4 Ευρωπαϊκά εισιτήρια. Προφανώς, η 5η και η 6η της βαθμολογίας που στην περίπτωση μας είχαν και μεγάλη βαθμολογική διαφορά από την 4η θα ήταν αδιάφορες τόσο όσο αν και οι 6 έβγαιναν στην Ευρώπη. Δυστυχώς για τα «γιουσουφάκια» της δημοσιογραφίας των «αιωνίων» και του «Γαύρου του Βορρά» τα φετινά πλέι-οφ δεν εξασφαλίζουν απόλυτα τα Ευρωπαϊκά εισιτήρια. Και δεν τα εξασφαλίζουν επειδή μια «φιλική» προς την Α.Ε.Κ. ομάδα (ο Άρης) την απέκλεισε από το Κύπελλο στερώντας της την δυνατότητα να διεκδικήσει και 2ο συνεχόμενο ντάμπλ. Έτσι, η 4η θέση δεν εξασφαλίζει την Ευρώπη αν ο Άρης κερδίσει τον Π.Α.Ο. στον Τελικό Κυπέλλου.

Ανακεφαλαιώνοντας:

• Η Λαμία (η υποτιθέμενη άλλη «δορυφόρος» της Α.Ε.Κ. λόγω Τσιλούλη) δεν είχε κανένα πραγματικό κίνητρο να επιδιώξει.
• Ο Άρης εκτός της διατήρησης της αγωνιστικής του κατάστασης σε υψηλό επίπεδο εν όψη του Τελικού Κυπέλλου στο τέλος της σεζόν δεν είχε άλλο κίνητρο μιας και μόνο μέσω της κατάκτησης του Κυπέλλου μπορούσε να βγει στην Ευρώπη. Για να φτάσει στον Τελικό απέκλεισε την Α.Ε.Κ. (της οποίας υποτίθεται ότι είναι «δορυφόρος»), ενώ την τελευταία αγωνιστική της «κανονικής διάρκειας» την έριξε από την κορυφή στερώντας της 2β. με το 3-3 στο «Κλεάνθης Βικελίδης». Από μια άποψη δεν είναι απολύτως αληθές ότι ο Άρης δεν είχε πραγματικό κίνητρο στα πλέι-οφ. Οι αγώνες απέναντι στον «Γαύρο του Βορρά» έχουν πάντα την δική τους ιδιαίτερη βαρύτητα. Επιπλέον το μεγαλύτερο κίνητρο των «Αρειανών» ήταν να «μπουν στο μυαλό» των αντιπάλων τους στον Τελικό. Καταλαβαίνουμε έτσι ότι τα μεταξύ τους παιχνίδια (ειδικά το τελευταίο στο «Απόστολος Νικολαΐδης» όπου και νίκησαν) αποκτούσαν πολύ μεγάλη σημασία.

Τα παραπάνω αφορούν την «έλλειψη κινήτρου» της Λαμίας και του Άρεως. Ενώ καθένας μας αν κάτσει και σκεφτεί λογικά δεν θα χρειαζόταν να τα αναφέρουμε, ωστόσο το κάναμε για να υπογραμμίσουμε το αδιέξοδο των οπαδικών ρεπόρτερ που προσπαθούν να δικαιολογήσουν την ανικανότητα των ομάδων τους κάνοντας λόγο (προφορικό και γραπτό) για «φιλικά» της Α.Ε.Κ. Μια άλλη ομάδα η οποία έχει κατηγορηθεί για «ανάρμοστη σχέση» με την «Α.Ε.Κ. του Μελισανίδη» είναι η Κηφισιά, η οποία στο γήπεδο της «έκοψε» άλλους 2β. από τους «κιτρινόμαυρους». Αν η «Α.Ε.Κ. του Μελισανίδη» ήταν τόσο δικτυωμένη στο παρασκήνιο χρειαζόταν μόνο ένα σφύριγμα (από εκείνα της «εποχής Κόκκαλη» που αποκηρύσσει μετά βδελυγμίας ο Μαρινάκης, κρατώντας όμως τους Τίτλους στην τροπαιοθήκη) είτε στην Τούμπα είτε στου Χαριλάου και «καθάριζε» και φέτος το Πρωτάθλημα.

Όλη η φιλολογία (γραπτή και προφορική) για «τα φιλικά της Α.Ε.Κ.» αφορά την ανικανότητα των δικών τους ομάδων να κερδίσουν ντέρμπι. Την ανικανότητα τους να «ανοίξουν» τις άμυνες των μικρομεσαίων ομάδων. Η έλλειψη είτε ποιότητας είτε ψυχολογίας στα ρόστερ τους είναι δύσκολα αντιμετωπίσιμη χωρίς να ξοδέψεις πολλά λεφτά. Η δικαιολογία από την άλλη έχει σχεδόν μηδενικό κόστος, οπότε…

Οι αριθμοί δεν λένε πάντα την αλήθεια, αλλά χωρίς αυτούς δεν μπορούμε να κάνουμε υπολογισμούς ή να εκφράσουμε αιτιώδεις σχέσεις. Η αριθμητική πλευρά της κατάκτησης του Τίτλου επιβάλλει στους 4 διεκδικητές τα παρακάτω:

• Α.Ε.Κ.: με διαφορά 4β. από Π.Α.Ο. & «Γαύρο του Βορρά» χρειάζεται 2 νίκες (6β.) απέναντι στον «γνήσιο Γαύρο» εκτός έδρας και τη Λαμία εντός (όπου διεξαχθεί το παιχνίδι) για να πάρει τον Τίτλο και μαθηματικά. Σε περίπτωση ισοβαθμίας με τους άλλους 2 διεκδικητές υπερτερεί.
• Π.Α.Ο.: μετά την εντός έδρας ήττα από τον Άρη δεν έχει πλέον καμία ελπίδα για τον Τίτλο. Το μόνο κίνητρο του είναι ν’ αποφύγει την 4η θέση (από την οποία απέχει μόνο 1β.) για να μη μείνει εκτός Ευρώπης σε περίπτωση απώλειας και του Κυπέλλου από τον Άρη. Ωστόσο, με δεδομένο ότι παίζει εκτός με τον «Γαύρο του Βορρά» και εντός με τον «γνήσιο Γαύρο» μετατρέπεται σε «ρυθμιστή» για τους λόγους που ακολουθούν.
• «Γαύρος του Βορρά»: δεδομένου ότι έχει και το εξ αναβολής εντός έδρας αγώνα με τον «γνήσιο Γαύρο» για να καλύψει τους -4β. από την Α.Ε.Κ. πρέπει να κερδίσει τους «γνήσιο Γαύρο» και Π.Α.Ο. εντός και τον Άρη εκτός και να μην κάνει 2 νίκες η Α.Ε.Κ. (η μια με τη Λαμία θεωρείται δεδομένη).
• «γνήσιος Γαύρος»: με δεδομένο ότι οι «ερυθρόλευκοι» είναι 1β. πίσω από την ομάδα του Λουτσέσκου χρειάζονται και εκείνοι 3 νίκες (με τους «Γαύρο του Βορρά» και τον Π.Α.Ο. εκτός και ενδιαμέσως με την Α.Ε.Κ. εντός).

Από τα παραπάνω βλέπουμε πως μόνο με 3 νίκες σε 3 αγώνες οι δύο Γαύροι μπορούν να πάρουν το Πρωτάθλημα από την Α.Ε.Κ. Οι «ερυθρόλευκοι» έχουν ένα πλεονέκτημα μιας και την αντιμετωπίζουν εντός έδρας, αρκεί να έχουν πριν κερδίσει στην Θεσσαλονίκη. Από την άλλη ο Π.Α.Ο. μπορεί να μην μπορεί να πάρει τον Τίτλο αλλά επίσης δεν μπορεί να ρισκάρει να τερματίσει 4ος (εκτός και αν οι «πράσινοι» νιώθουν απολύτως σίγουροι ότι θα κατακτήσουν το Κύπελλο απέναντι στον Άρη). Με δεδομένο ότι παίζουν και με τους δύο Γαύρους (πρώτα μ’ αυτόν του Βορρά) αναλόγως του τι θα γίνει στον εξ αναβολής αγώνα και στο ντέρμπι του Φαλήρου με την Α.Ε.Κ. ίσως μπουν στον πειρασμό να δούν από ποιον από τους δύο θα «κάτσουν» να χάσουν (για να εκδικηθούν την Α.Ε.Κ.). Πέρυσι, η ομάδα του Μαρινάκη δεν τους βοήθησε▪ αν όμως έρθουν έτσι τα πράγματα και είναι η ομάδα που μπορεί να «εκθρονίσει» την «Α.Ε.Κ. του Μελισανίδη» θα μπουν στον πειρασμό ή θα μετρήσει περισσότερο το γόητρο και η Ιστορία τους;

Σε κάθε περίπτωση αν στον εξ αναβολής αγώνα της Τούμπας δεν υπάρξει νικητής η Α.Ε.Κ. κερδίζοντας τη Λαμία σηκώνει για 2η συνεχόμενη φορά την Κούπα ακόμη και αν χάσει στο Φάληρο.      

Αυτά προκύπτουν από την «αριθμητική του Πρωταθλήματος». Τώρα, αν οι υπόλοιποι 3 διεκδικητές πρέπει να φτιάξουν ομάδες ν’ ανοίγουν τις «κλειστές άμυνες» αυτό είναι κάτι στο οποίο δεν μπορούμε (και δεν θέλουμε άλλωστε) να βοηθήσουμε.

01 Μάη 2024
«πουθενάδες».