ΜΕ ΜΙΑ ΕΜΦΑΤΙΚΗ ΝΙΚΗ ΞΕΚΙΝΗΣΕ Ο ΓΙΟΒΑΝΟΒΙΤΣ
(ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΓΙΝΑΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ)

Στον αθλητισμό των ομαδικών αθλημάτων το αποτέλεσμα είναι συνισταμένη της απόδοσης τόσο της δικής σου ομάδας όσο και της αντίπαλης. Πολλές φορές και για μια σειρά από λόγους η νίκη έρχεται ευκολότερα κυρίως όταν ο αντίπαλος δεν είναι όσο έτοιμος χρειάζεται και κάνει εύκολα λάθη. Το Ποδόσφαιρο είναι ένα απλό παιχνίδι. Το μόνο που μετράει είναι πόσες φορές η μπάλα θα περάσει τη γραμμή του τέρματος (με την προϋπόθεση το γκολ να μετρήσει). Για την ανάδειξη του νικητή δεν μετράνε τα στατιστικά: η κατοχή, οι τελικές, τα κόρνερ, οι πάσες. Σ’ αυτά μπορεί ο ηττημένος να υπερέχει.

Στον πρώτο της αγώνα και μάλιστα εντός έδρας με τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς η Εθνική μας Ομάδα πέτυχε μια εμφατική νίκη επί της Φινλανδίας η οποία όπως θυμόμαστε της είχε στερήσει τις όποιες ελπίδες πρόκρισης είχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Γερμανίας αφήνοντας τη 3η στον όμιλο. Τούτη τη φορά οι Φινλανδοί εμφανίστηκαν λιγότερο πειστικοί και απειλητικοί από εκείνες τις αναμετρήσεις (βέβαια το διακύβευμα δεν ήταν της ίδιας βαρύτητας). Ένα «φθηνό» λάθος του τερματοφύλακα ήταν αρκετό για ν’ ανοίξουμε τος σκορ και μια σειρά πολύ ωραίων ενεργειών που οδήγησε σ’ ένα αυτογκόλ μας έστειλε στ’ αποδυτήρια με το 2-0, το οποίο όμως δεν ανταποκρινόταν στην εικόνα της Εθνικής μέχρι εκείνη τη στιγμή.

Στο β’ ημίχρονο η ομάδα κάτι καλύτερο έδειξε στον αγωνιστικό χώρο και με μια εξαιρετική εκτέλεση κόρνερ του Μπακασέτα γράφτηκε το τελικό 3-0. Ένα σκορ πολύ τιμητικό για τους παίκτες μας, οι οποίοι έδειξαν μεγάλη όρεξη είτε επειδή έπαιζαν με νέο προπονητή είτε επειδή είναι νωρίς στη σεζόν και είναι ξεκούραστοι. Σε κάθε περίπτωση η Εθνική παρατάχθηκε με τέτοιο τρόπο ώστε από τη μιά ν’ αποφύγει ένα πιθανό στραπάτσο στην πρεμιέρα και από την άλλη να εκμεταλλευτεί τις όποιες ευκαιρίες θα της παρουσιάζονταν.