Τη μεταβίβαση της ομάδας του μπασκετικού Άρη τη σχολιάσαμε με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία για το πρόσωπο του νέου ιδιοκτήτη (βλέπε εδώ). Μπορεί η στοιχηματική απόδοση του Άρη για την κατάκτηση του EUROCUP να έχει πέσει (σημάδι ότι θεωρείται από τα φαβορί), αλλά στην πράξη αυτό δεν προοικονομεί τίποτα. Στην καλύτερη των περιπτώσεων η Κ.Α.Ε. Άρης θα γλυτώσει για κάποια χρόνια από την περιπέτεια του διορισμού «Διοίκησης Πρωτοδικείου». Μόνο αυτό είναι σίγουρο. Όλα τα υπόλοιπα που σκέφτονται οπαδοί και δημοσιογράφοι βρίσκονται για την ώρα «στη σφαίρα της φαντασίας».
Δεν γνωρίζουμε αν ο νέος ιδιοκτήτης έχει τα λεφτά για να φτιάξει και να συντηρήσει (μιας και τα Έσοδα της θα συνεχίσουν να είναι περιορισμένα) ένα δυνατό ρόστερ, ν’ ανακατασκευάσει το «Αλεξάνδρειο» και ταυτόχρονα να μη φορτώσει την Κ.Α.Ε. με Χρέη (τα οποία οφείλει πάντα το Νομικό Πρόσωπο και ποτέ ο ιδιοκτήτης). Μέχρι, όμως, να δούμε στην πράξη τι θα γίνει μπασκετικοί δημοσιογράφοι και Αρειανοί ζουν στο δικό τους συννεφάκι από το οποίο ελπίζουμε να μην πέσουν απότομα.
Στην Ελλάδα το καλό του Μπάσκετ υποτίθεται ότι είναι δουλειά τόσο της Ομοσπονδίας (Ε.Ο.Κ.) όσο και των ομάδων της Α1 (Ε.Σ.Α.Κ.Ε.). Ειδικά η Ε.Ο.Κ. έχει υπό την αιγίδα (προστασία) της τις λεγόμενες «Εθνικές Κατηγορίες» στις οποίες περιλαμβάνονται οι Β’ & Γ’ Εθνική Ανδρών και οι Α1 & Α2 Εθνική Γυναικών. Βλέπουμε, λοιπόν, πως οι Α1 & Α2 θεωρούνται σε σχέση με τις «Εθνικές Κατηγορίες» «Επαγγελματικές» οπότε και αυτοδιοικούνται.
Σύμφωνα μ’ αυτό το δημοσίευμα του www.sdna.gr η Ε.Ο.Κ. πουλά τη συμμετοχή στις «Εθνικές Κατηγορίες» μέσω wild cards σ’ αυτούς που μπορούν να πληρώσουν 50.000 Ευρώ για την Α1 Γυναικών & 20.000 για την Α2, ενώ για τις Ανδρικές Β’ & Γ’ οι τιμές είναι 50.000 & 20.000 Ευρώ αντίστοιχα. Η ιστοσελίδα εξαιτίας και της αντιπαλότητας της με το «σύστημα Λιόλιου» (όχι άδικα για όσα κάνει αλλά κυρίως για όσα δεν κάνει) θεωρεί αυτές τις πωλήσεις ως ξεπεσμό. Ο συντάκτης του άρθρου είναι προφανώς προσκολλημένος στο παρελθόν όταν η συμμετοχή στις «Εθνικές Κατηγορίες» και η άνοδος στις «Επαγγελματικές» ήταν από οικονομικής άποψης φθηνότερη.
Μπορούμε να εστιάσουμε στο εισπρακτικό μέρος του μέτρου και να κατηγορήσουμε την Ε.Ο.Κ. ότι γεμίζει το Ταμείο της. Ωστόσο, όλοι όσοι ασχολούνται με τον αθλητισμό γνωρίζουν ιστορίες για ομάδες που έχασαν την άνοδο σε Επαγγελματική Κατηγορία ή δεν δήλωσαν συμμετοχή σ’ αυτή παρά το γεγονός ότι είχαν κερδίσει την άνοδο γιατί δεν είχαν ή δεν έβρισκαν τα λεφτά που απαιτούνταν. Από την άποψη αυτή η πώληση των θέσεων στις «Εθνικές Κατηγορίες» μπορεί να φαίνεται άσχημη αλλά τουλάχιστον εξασφαλίζει ότι όσοι τελικά συμμετάσχουν θα έχουν τα λεφτά που απαιτούνται. Γιατί, όπως επίσης ξέρουμε αν κάποιος είναι αποφασισμένος ν’ ανεβάσει την ομάδα του θα το κάνει επειδή ήδη έχει τα λεφτά να το κάνει.
Ακόμη και να μη μας αρέσει αυτό που κάνει η Ε.Ο.Κ., τουλάχιστον διαχωρίζει τις ομάδες που έχουν την οικονομική δυνατότητα από εκείνες που δεν την έχουν. Ίσως, να πρέπει να δούμε από την αρχή τον αριθμό και την διάρθρωση των «Εθνικών Κατηγοριών» καθώς και πόσες ομάδες πρέπει να συμμετέχουν σε καθεμιά τους. Την ίσια στιγμή αν μπορούσε να βρεθεί ένας τρόπος να μην αφήνουν οι ιδιοκτήτες Χρέη (τα οποία τελικά επωμίζονται τα Νομικά Πρόσωπα ναρκοθετώντας το μέλλον τους) τότε τα πράγματα θα ήταν συνολικά καλύτερα. Μέχρι τότε το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να ελπίζουμε.
03 Ιούλη 2025
«πουθενάδες».