Εκτύπωση αυτής της σελίδας

ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ ΤΗΣ ΔΙΑΙΤΗΣΙΑΣ (ΠΑΝΩ ΧΕΡΙ, ΚΑΤΩ ΧΕΡΙ, ΤΙΝΟΣ ΕΙΝΑΙ Τ’ ΑΠΑΝΩ-ΑΠΑΝΩ;)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ ΤΗΣ ΔΙΑΙΤΗΣΙΑΣ
(ΠΑΝΩ ΧΕΡΙ, ΚΑΤΩ ΧΕΡΙ, ΤΙΝΟΣ ΕΙΝΑΙ Τ’ ΑΠΑΝΩ-ΑΠΑΝΩ;)

Όταν ελέγχεις όσα συμβαίνουν (ή πρόκειται να συμβούν) γύρω σου νοιώθεις μεγαλύτερη ασφάλεια. Ωστόσο, η ασφάλεια αυτή δεν είναι πάντα εύκολη υπόθεση. Προϋποθέτει μεγαλύτερο ή μικρότερο αγώνα έτσι ώστε να εξασφαλιστεί ο απαραίτητος έλεγχος. Πρέπει να βρεις τα «σωστά» άτομα που θα σου είναι πιστά και θα ελέγχουν για λογαριασμό σου όσα σ’ αφορούν και ενδιαφέρουν για να κοιμάσαι ήσυχος. Επιπλέον, στη συνέχεια πρέπει να επαγρυπνάς προκειμένου να μην χαθεί ο έλεγχος. Πρέπει να επαγρυπνάς για να μην μπορέσει κάποιος άλλος να στήσει τον ίδιο μηχανισμό και σου αφαιρέσει τον έλεγχο.

Όλα τα παραπάνω είναι η «κλασική» και σίγουρη προσέγγιση που όμως στοιχίζει αρκετά λεφτά. Υπάρχει και αυτή που είναι πιο πονηρή και ενώ δεν σου εξασφαλίζει τον πλήρη έλεγχο έχει ωστόσο αποτέλεσμα και μάλιστα με λιγότερα λεφτά. Η δεύτερη (φθηνότερη) προσέγγιση αφορά την απονομιμοποίηση μέσω της αμφισβήτησης αυτού που κάνει κουμάντο. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω των συνεχών παραπόνων και αποδίδει καλύτερα αν διαθέτεις «φιλικά» (δηλαδή, απόλυτα ελεγχόμενα και χρηματοδοτούμενα) Μ.Μ.Ε. ν’ αναπαράγουν καθημερινά τα παράπονα σου. Γιατί, όπως είχε καταλάβει καλά και ο Γκέμπελς: πες, πες, όλο και κάτι θα μείνει.

Όταν η ομάδα δεν κερδίζει (ειδικά αν είναι από τις «μεγάλες») πρέπει να φταίει ο διαιτητής. Ο «άρχοντας του αγώνα» που δεν εφάρμοσε σωστά τον Κανονισμό και γι’ αυτό η ομάδα δεν κέρδισε ενώ το άξιζε. Αυτός που δεν κράτησε τον σωστό χρόνο καθυστερήσεων ή/και δεν έδωσε ένα ή περισσότερα πέναλτι. Και αν το πέναλτι χάθηκε φταίει γιατί δεν έδωσε επανάληψη. Μετά την «εξυγίανση» στην Ε.Π.Ο. επί ΣΥ.ΡΙΖ.Α. - ΑΝ.ΕΛ. και μέχρι σήμερα στην ηγεσία της Διαιτησίας έχουμε ξένους που επιλέγουν επίσης ξένους για να διευθύνουν τα ντέρμπι ενώ στους υπόλοιπους αγώνες ορίζουν Έλληνες διαιτητές.

Ο τελευταίος ξένος Αρχι-διαιτητής είναι ο Γάλλος Λανουά ο οποίος προκειμένου να εκπαιδεύσει και τους φιλάθλους σχολίαζε μέχρι πρόσφατα τις αμφισβητούμενες φάσεις σε βίντεο. Ωστόσο, παρατηρήθηκε πως η ίδια ή παρόμοια φάση σε διαφορετικές αγωνιστικές άλλοτε ήταν παράβαση και άλλοτε όχι. Από εκείνη τη στιγμή καθεμία από τις «μεγάλες» ομάδες είχε το δικαίωμα να ισχυρίζεται πως τα «κοράκια» δεν σφυρίζουν με τον ίδιο τρόπο.

Το πρόβλημα έγινε χειρότερο αφού ο εκάστοτε Αρχι-διαιτητής έμπαινε στην διαδικασία να συνομιλεί με τους «μεγάλους» αγνοώντας τις υπόλοιπες ομάδες. Αυτή η τακτική έδωσε στους «μεγάλους» το δικαίωμα να θεωρούν ότι είναι συνομιλητές του Αρχι-διαιτητή την ώρα που αυτός θα έπρεπε να είναι απροσπέλαστος απ’ αυτούς μου θα έπρεπε (μέσω των διαιτητών) να «δικάσει». Είναι σαν ο δικαστής να συνομιλεί πριν και κατά την διάρκεια της εκδίκασης με τους διάδικους.

Τα τελευταία χρόνια είναι προφανές πως ο Μαρινάκης δεν πρόκειται να ξαναστήσει τον μηχανισμό του Κόκκαλη. Γι’ αυτό πιέζει τον Αρχι-διαιτητή λεκτικά και μέσω των Μ.Μ.Ε. που ελέγχει (και είναι πολλά). Ακόμα οι συνθήκες δεν είναι ώριμες προκειμένου να πετύχει την αντικατάσταση του Λανουά με τον Σπάθα (βλέπε εδώ). Αυτό, όμως, δεν σημαίνει πως δεν θα συνεχίσει την προπαγάνδα για να το πετύχει.

Από την άλλη ο Λανουά αν δεν θέλει ν’ αποχωρήσει ως αποτυχημένος οφείλει να κάνει το μόνο που είναι σωστό. Ν’ αγνοήσει τα παράπονα, να κάνει ότι αυτός νομίζει σωστό και να δώσει στους διαιτητές μέσω παραδειγμάτων οδηγίες για το πως θα σφυρίζουν ενιαία. Αν κάτι από τα προηγούμενα δεν γίνει σωστά, τότε θα φύγει από την Ελλάδα ως «αποτυχημένος» με την Ε.Π.Ο. να ψάχνει για την επόμενη «Ιφιγένεια» που θα προσφέρει θυσία στους «μεγάλους».

02 Γενάρη 2026
«πουθενάδες».

Διαβάστηκε 125 φορές