Στην παρούσα κατάσταση η «Δίκη των Τεμπών» η οποί ξεκινά με (σκόπιμες;) ελλείψεις στην δικογραφία και η «Υπόθεση των Υποκλοπών» μετά και την δικαστική απόφαση έχουν λιγότερη σημασία από το καθημερινά αυξανόμενο κόστος διαβίωσης. Ωστόσο, είναι πολύ σημαντικά από την άποψη του «ποιος κυβερνά αυτό τον τόπο» (αυτό αναρωτήθηκε ο Κ. Καραμανλής όταν έμαθε για την παρακρατικά σχεδιασμένη και εκτελεσμένη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη στη Θεσσαλονίκη).
Στην περίπτωση της «Δίκης των Τεμπών» η προσπάθεια της Κυβέρνησης της Ν.Δ. να συσκοτίσει όσο μπορεί την υπόθεση είναι προφανής και αυταπόδεικτη. Αρκεί κανείς να θυμηθεί πώς λειτούργησε η Εξεταστική Επιτροπή υπό την προεδρία του σημερινού ΠτΔ (του οποίου η δουλειά εκτιμήθηκε και αποζημιώθηκε με το σημερινό του αξίωμα). Από την άποψη αυτή το αποτέλεσμα της παρούσας δίκης θα είναι εξόχως σημαντικό για το μέλλον της Δημοκρατίας (ακόμη κι όπως την έχουν καταντήσει) και της διακυβέρνησης των πολιτών.
Σχετικά με την πρωτόδικη δικαστική απόφαση για την «Υπόθεση των Υποκλοπών» πέρα και πάνω από τις χαζομάρες που ψελλίζει υπάρχει μια διάσταση η οποία δεν είναι διόλου αστεία και αν δεχτούμε τις κυβερνητικές απαντήσεις αποδεικνύεται πως η παρούσα Κυβέρνηση δεν ελέγχει τίποτα. Σε απάντηση των δηλώσεων του Ισραηλινού επιχειρηματία που πούλησε το PREDATOR πως μετά την πώληση του παύουν να έχουν τον έλεγχο του η Κυβέρνηση απαντά πως ο επιχειρηματίας είναι καταδικασμένος και πως με το δικαστικό βούλευμα στην υπόθεση εμπλέκονται μόνο ιδιώτες. Αυτό, ακριβώς, το δεύτερο σκέλος της κυβερνητικής απάντησης είναι το προβληματικό. Γιατί προκειμένου ν’ αποφύγουν κάθε πολιτική ευθύνη και συνακόλουθη λογοδοσία δέχονται πως με κατασκοπευτική εφαρμογή που θα έπρεπε να χρησιμοποιείται μόνο από την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών «παίζουν» και μη εξουσιοδοτημένοι ιδιώτες. Άρα, πόσο στεγανή είναι η Ε.Υ.Π. και πόσο έλεγχο ασκεί η Κυβέρνηση σ’ αυτή;
Ο τελευταίος τύπος δηλώσεων που θα μας απασχολήσει σήμερα αφορά το σύστημα PATRIOT το οποίο από καιρό έχει αποσταλεί στην Σαουδική Αραβία και πρόσφατα χρησιμοποιήθηκε για να καταρρίψει δύο Ιρανικούς πυραύλους. Όσο ήταν εκεί και δεν χρησιμοποιούνταν όλα καλά. Από τη στιγμή που τελικά χρησιμοποιήθηκε κάποιοι ζητάνε την επιστροφή του. Όχι για να μην χαλάμε τους πυραύλους που μπορεί να χρειαστούμε σε πόλεμο με την Τουρκία, αλλά για να μην «εμπλακούμε» στον πόλεμο του Ισραήλ και των Η.Π.Α. με το Ιράν.
Μα η Ελλάδα έχει εμπλακεί στον συγκεκριμένο πόλεμο από την στιγμή που έστειλε τους PATRIOT στην Σ. Αραβία προκειμένου να την προστατεύσει από τις επιθέσεις των Χούθι. Οι οποίοι Χούθι της Υεμένης είναι Σιίτες και υποστηρίζονται οικονομικά και στρατιωτικά από το Ιράν. Συνεπώς, η Ελλάδα είχε επιλέξει από τότε στρατόπεδο.
Ο πόλεμος που διεξάγει το Ιράν δεν είναι ούτε με τις Η.Π.Α. ούτε με την Δύση. Το Ιράν πολεμά το Ισραήλ και τους γείτονες του Σουνίτες Άραβες και ο πόλεμος του είναι υπαρξιακός. Τον πόλεμο είχαν παραγγείλει και προπληρώσει οι υπόλοιπες χώρες του Κόλπου (βλέπε εδώ). Γι’ αυτό και ο διάδοχος της Σ. Αραβίας ζητά από τον Τράμπ να συνεχίσει μέχρι την πτώση του καθεστώτος.
Το μόνο σίγουρο είναι πως ο Λαός του Ιράν και ειδικά οι νέοι είναι τα πραγματικά θύματα της σύγκρουσης. Όχι μόνο γιατί καταστρέφεται η χώρα τους, αλλά γιατί οι ίδιοι είναι περισσότερο προσανατολισμένοι στην Δύση εξαιτίας των ατομικών δικαιωμάτων που αυτή προσφέρει και γι’ αυτό θα μπορούσαν ευκολότερα να συμβιώσουν ειρηνικά με τους Σουνίτες γείτονες τους βάζοντας στην άκρη την θρησκευτική διαμάχη τους. Μια διαμάχη που υποδαυλίζει η σημερινή ηγεσία του Ιράν γιατί είναι το μόνο που ξέρουν να κάνουν και είναι ο μόνος τρόπος να παραμείνουν στη θέση τους.
28 Μάρτη 2026
«πουθενάδες».