Συμφωνούμε πως αυτή η αλλαγή θα είναι δύσκολο να επιτευχθεί με πολύ διαφορετικά μέσα από εκείνα που χρησιμοποίησε ο Σωκράτης στις εκλογές της 16ης Νοέμβρη 1997 στην Αλεξανδρούπολη. Ίσως και να συμφωνούσαμε (όχι χωρίς δυσκολία) ότι σε κάποιο βαθμό είναι αναγκαία η χρησιμοποίηση όσων έχουν ακόμα άκρες στον χώρο, ακόμα και αν έχουν κακή υπόληψη.
Αυτό όμως το οποίο δεν μπορούμε (και δεν πρόκειται) να συμμεριστούμε είναι η έκπληξη κάποιων με όσα μηχανεύεται η τωρινή ηγεσία της Ε.Π.Ο. εν’ όψει των εκλογών του Οκτώβρη. Η έκπληξη που προκαλούν σε κάποιους δοκιμασμένες από το παρελθόν πρακτικές, τέτοιες που θα προκαλούσε έκπληξη η μη χρησιμοποίηση τους.
Όσο περνά ο χρόνος και φτάνουμε στις εκλογές του Οκτώβρη οτιδήποτε προκαλεί «έκπληξη», όπως η αποκάλυψη των μαγειρεμάτων που επίκεινται σχετικά με τον ορισμό των διαιτητών για την νέα χρονιά (βλέπε εδώ), περισσότερο θα μοιάζει με δικαιολογία παρά με αποκάλυψη και περιγραφή μιας συγκεκριμένης κατάστασης. Ειδικά όταν μετά τη συνάντηση της Αντιπολίτευσης της Ε.Π.Ο. στο «Μακεδονία Παλλάς» κάποιοι θυμήθηκαν τον Ανδρέα Παπανδρέου και την ρήση του «Το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω»* προεξοφλώντας έτσι την αλλαγή της Διοίκησης τον Οκτώβρη.
Πρέπει να είναι προφανές σ’ όλους τους εμπλεκόμενους με την αλλαγή Διοίκησης της Ε.Π.Ο. ότι η προσπάθεια τους κινδυνεύει ν’ αποτύχει και μάλιστα από νωρίς. Η προσπάθεια αλλαγής του καθεστώτος του Ελληνικού Ποδοσφαίρου είναι «καταδικασμένη» να γίνει μέσω του ίδιου εκλογικού συστήματος που το ανέδειξε και μέσω των ίδιων πάνω-κάτω ανθρώπων οι οποίοι ανακυκλώνονται για χρόνια στις τοπικές ενώσεις (Ε.Π.Σ.). Επίσης πρέπει να είναι προφανές σ’ όλους του «αντιπολιτευόμενους» (αλλά και όσους τους υποστηρίζουν) ότι «αυτή η στάνη αυτό το τυρί βγάζει», δηλαδή ότι όσο οι δομές της Ε.Π.Ο. (η οργάνωση του Ελληνικού Ποδοσφαίρου) παραμένουν αμετάβλητες οι παράγοντες σε τοπικό αλλά και κεντρικό επίπεδο δεν θα είναι πολύ διαφορετικοί από τους σημερινούς.
Ο κίνδυνος από τα παραπάνω είναι επίσης προφανής και έγκειται στο ότι είναι πολύ ευκολότερο λίγο καιρό μετά τις εκλογές το νέο Δ.Σ. της Ε.Π.Ο. να μπεί στην λογική της συναλλαγής με κάποιον από τους ισχυρούς, παρά να παραμείνει ουδέτερο (αν υποθέσουμε ότι κάτι τέτοιο είναι έστω και θεωρητικά πιθανό). Για να καταλάβει κανείς για τι μιλάμε είναι σαν να υποστηρίζει κάποιος σήμερα ότι το Κράτος σαν δομή/μηχανισμός είναι πράγματι ουδέτερο (όπως προστάζει η θεωρία) έναντι των ομάδων συμφερόντων και των Κοινωνικών Τάξεων.
Είναι προφανές πως κανείς δεν παίζει για να χάσει. Έτσι και όσοι διοργανώνουν εκλογές επιθυμούν να τις κερδίσουν. Γι’ αυτό και είναι διατεθειμένοι να κάνουν ότι απαιτείται προκειμένου να τα καταφέρουν. Για να καταλάβετε για πόση και τι είδους δύναμη μιλάμε θ’ αναφέρουμε ένα στατιστικό από τις Βουλευτικές Εκλογές. Όταν ακόμη υπήρχε Βασιλιάς (ο οποίος και διόριζε τους Πρωθυπουργούς όποτε γούσταρε) μόνον 2 φορές είχε χάσει τις εκλογές η Κυβέρνηση που τις είχε διοργανώσει, ακόμη και αν είχε διοριστεί λίγες μέρες πριν. Προφανώς οι επιτυχίες αυτές δεν οφείλονταν μόνο στις προεκλογικές τους υποσχέσεις αλλά κυρίως στα ρουσφέτια που έκαναν. Σε κάθε περίπτωση (ακόμα και τις 2 φορές που απέτυχαν να κερδίσουν) οι Κυβερνήσεις που διοργάνωσαν τις εκλογές θεωρούσαν «υποχρέωση» τους να κάνουν οτιδήποτε χρειαζόταν για να τις κερδίσουν. Θα ήταν έκπληξη αν η παρούσα Διοίκηση της Ε.Π.Ο. δεν έκανε το ίδιο. Στο κάτω-κάτω η απερχόμενη Διοίκηση δίνει μάχη επιβίωσης. Και με τους διαιτητές θα κάνει παζάρι και με εκκρεμότητες που έχουν οι Ε.Π.Σ. θα πιέσει και τα μέσα που θα της παράσχουν όσοι έχουν συμφέρον από την παραμονή της (ακόμα και με άλλη σύνθεση) θα χρησιμοποιήσει λίγο πριν το τέλος.
Στις εκλογές της Ε.Π.Ο. επεμβαίνουν όμως και δύο αντικειμενικοί παράγοντες. Ο ένας είναι η αριθμητική.
Γνωρίζουμε ότι οι τοπικές ποδοσφαιρικές ενώσεις (Ε.Π.Ο.) είναι 2 περισσότερες από τους νομούς της Χώρας (55). Στην συνάντηση με την νυν Διοίκηση της Ε.Π.Ο. την μέρα του φετινού τελικού Κυπέλλου Ελλάδας παραβρέθηκαν 37 από τις 53 ενώσεις (βλέπε εδώ). Έλα όμως που 3 μέρες πριν κάποιοι διαβεβαίωναν ότι τουλάχιστον 30 ενώσεις «μαυρίζουν» τον Γκιρτζίκη, ενώ στο «Μακεδονία Παλλάς» παραβρέθηκαν 35. Κάνοντας την πρόσθεση το σύνολο βγαίνει 72 όταν όλες είναι 55!
Σενάριο 1ο: Έστω ότι οι αντιπολιτευόμενοι τον Γκιρτζίκη έχουν μαζί τους 30 ενώσεις. Άρα απομένουν 25 προσκείμενες στη νυν Διοίκησης της Ε.Π.Ο. Για να κερδηθούν οι εκλογές χρειάζονται τουλάχιστον 28. Στην περίπτωση αυτή το θέμα είναι αν οι 30 αυτές ενώσεις είναι «μπετόν αρμέ» (όπως βεβαιώνουν κάποιοι), δηλαδή αν δεν υπάρχει περίπτωση ν’ αλλάξουν στρατόπεδο.
Σενάριο 2ο: Έστω ότι και οι δυο έχουν από την πλευρά τους δίκιο για τον αριθμό των Ε.Π.Σ. που τους υποστηρίζουν. Αυτό πολύ απλά σημαίνει ότι κάποιες Ε.Π.Σ. φλερτάρουν και με τις δυό πλευρές. Στην περίπτωση αυτή οι αντιπολιτευόμενοι τον Γκιρτζίκη έχουν φτάσει την «οροφή» τους (το μέγιστο) με τις «τουλάχιστον 30 ενώσεις» (υπολογίζουν το πολύ 35). Αυτό συμβαίνει γιατί αν μέχρι τώρα έχουν ταχθεί μαζί τους 30 ενώσεις αυτό σημαίνει ότι όλες οι υπόλοιπες είτε είναι «συστημικές» μέχρι το κόκκαλο, είτε παζαρεύουν με την νυν Διοίκηση και έχουν βάσιμες πιθανότητες επιτυχίας μαζί της. Κρίσιμη παράμετρος είναι ο προσδιορισμός του αριθμού των ενώσεων που παίζουν σε δύο ταμπλό. Υπενθυμίζουμε ότι το όριο για την νίκη είναι οι 28 ενώσεις.
Ο δεύτερος αντικειμενικός παράγοντας είναι η αναμενόμενη και μη εκδηλωθείσα ακόμη αντίδραση της νυν Διοίκησης της Ε.Π.Ο. και αυτού που την υποστηρίζει και έχει συμφέρον από την παραμονή της. Έτσι κι αλλιώς ως Διοίκηση έχει στα χέρια της πολλά όπλα, τα οποία στοιχηματίζουμε ότι θα χρησιμοποιήσει πλήρως. Μένει να δούμε αν τα όπλα αυτά θα φέρουν αποτέλεσμα.
Είναι χρήσιμο (και απαραίτητο) να επιβεβαιώνεται από καιρού εις καιρόν η συνοχή ενός συνασπισμού (συμμαχίας). Ένας σχετικά καλός (αλλά όχι ασφαλής) τρόπος είναι οι διάφορες ψηφοφορίες. Είναι καλός γιατί αποτελεί ότι πιο κοντινό στην αναφορά που παίρνουμε στον στρατό και στο απουσιολόγιο του σχολείου, αλλά δεν είναι ασφαλής γιατί όλες οι ψηφοφορίες δεν είναι της ίδιας βαρύτητας. Από την άποψη αυτή το αποτέλεσμα των δύο ψηφοφοριών της Απολογιστικής Γ.Σ. της Ε.Π.Ο. μπορεί να σημαίνει πολλά, μπορεί όμως και τίποτα. Κάποιες ενώσεις θα επιχειρήσουν μέσω της ψήφου τους στις 2 αυτές ψηφοφορίες να περάσουν το μήνυμα στην απερχόμενη Διοίκηση. Στο κάτω-κάτω αν αυτές οι ψηφοφορίες είναι σίγουρο πρόκριμα του εκλογικού αποτελέσματος, τότε ο Κουκοδήμος δεν έχει καμία τύχη στις εκλογές του Σ.Ε.Γ.Α.Σ. (βλέπε εδώ).
Κοντολογίς, η αλλαγή Διοίκησης της Ε.Π.Ο. έχει πολύ (και επίπονο) δρόμο ακόμα. Μένει να δούμε αν επιβεβαιωθεί η εκτίμηση του Γκαγκάτση ο οποίος υπολόγιζε μέχρι πριν από λίγο καιρό σε 15-20 τις Ε.Π.Σ. που τάσσονται με την αντιπολίτευση της Ε.Π.Ο., γιατί αν επιβεβαιωθεί αυτό θα σημάνει την μακροημέρευση του σημερινού συστήματος διοίκησης του Ελληνικού Ποδοσφαίρου.
-------------------------------------------------------------------------------------------
*Η αρχική ελαφρώς διαφορετική διατύπωση ανήκει στον Ηράκλειτο ο οποίος βεβαίωνε ότι «Δεν μπορείς να μπείς στο ίδιο ποτάμι δυό φορές».
10 Ιούνη 2016
παρατηρητήριο.