Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

ΕΧΕΙ Η Α.Ε.Κ. ΑΝΑΓΚΗ ΤΟΝ ΜΕΛΙΣΣΑΝΙΔΗ; (ΚΑΙ ΑΝ «ΝΑΙ» ΠΟΙΟΝ ΑΠ’ ΟΛΟΥΣ;)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

ΕΧΕΙ Η Α.Ε.Κ. ΑΝΑΓΚΗ ΤΟΝ ΜΕΛΙΣΣΑΝΙΔΗ;
(ΚΑΙ ΑΝ «ΝΑΙ» ΠΟΙΟΝ ΑΠ’ ΟΛΟΥΣ;)

Πολλές φορές η αλήθεια που ψάχνουμε βρίσκεται στα λόγια των «μεγάλων αντρών» τρείς από τους οποίους θα επικαλεστώ σήμερα. Θα τους επικαλεστώ με «σειρά αρχαιότητας» τόσο μεταφορικά όσο και κυριολεκτικά. Ξεκινώ με τον Ηράκλειτο ο οποίος είχε πει πως «δεν μπορείς να διαβείς τον ίδιο ποταμό δυό φορές» εννοώντας ότι τα πράγματα μεταβάλλονται συνεχώς και πως τίποτα δεν παραμένει σταθερό (το ίδιο). Ο Α. Παπανδρέου το απλοποίησε λέγοντας πως «το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω», το οποίο μπορεί να ερμηνευτεί και ως «μη μένεις κολλημένος σ’ όσα έχουν συμβεί». Ο τελευταίος της λίστας που θα επικαλεστώ είναι ο Δ. Χατζηχρήστος.

Ναι, αυτός ο ίδιος που κάποιοι ήθελαν να ξεφορτωθούν (και το κατάφεραν) γιατί είχε άποψη και πιθανότατα θα την εξέφραζε. Αυτός που όταν τους βολεύει τον βάζουν «στο τσουβάλι με τις γάτες» (μαζί με τους λοιπούς «εσωτερικούς εχθρούς») και το ρίχνουν στη θάλασσα της παραπληροφόρησης και του ψεύδους αποδεικνύοντας πως τα διδάγματα της Μακρονήσου δεν πήγαν στον βρόντο. Αυτός λοιπόν ο «μεγάλος άντρας» λέει συχνά-πυκνά σ’ όποιον ενδιαφέρεται να τον ακούσει ότι «Ο Μελισσανίδης (όπως έχουν τα πράγματα) είναι η μόνη λύση για την Α.Ε.Κ.».

Πιθανόν να συμφωνείτε μαζί και οι περισσότεροι απ’ όσους διαβάζετε αυτό το κείμενο, όπως και η μεγάλη πλειοψηφία όσων τρώνε σε καθημερινή βάση το σανό του ΑΕΚ365 και των υπολοίπων (πλήν συγκεκριμένων) οπαδικών μέσων. Στο κάτω-κάτω αν είχατε να διαλέξετε μεταξύ Μελισσανίδη, Αδαμίδη, Δημητρέλου και μίκυ-μάο (που λέει και ο Αρχιερέας του ψεύδους και της κωλοτούμπας) ο «Τίγρης» θα έβγαινε πρώτος και με διαφορά.

Παρ’ όλα αυτά η παράθεση των Ηράκλειτου και Παπανδρέου και ο συνδυασμός τους με τον Χατζηχρήστο δεν έγινε στην τύχη. Κρύβει κάποια σκοπιμότητα. Έστω ότι ο Χατζηχρήστος έχει δίκιο και πως «ο Μελισσανίδης στην παρούσα φάση (γιατί αργότερα μπορεί να μην είναι) είναι η μόνη λύση για την Α.Ε.Κ.». τι στην ευχή σημαίνει αυτό; Πως μεταφράζεται το παραπάνω απόφθεγμα;

Για να σε βοηθήσω αδερφέ ΑΕΚτζή να στο κάνω ψιλά. Ποιόν Μελισσανίδη έχει ανάγκη η Α.Ε.Κ.; Θυμάσαι ότι ο Ηράκλειτος μας δίδαξε πως τίποτα δεν μένει σταθερό, δηλαδή αναλλοίωτο. Τώρα καταλαβαίνεις που το πάω. Εφόσον αυτό ισχύει για όλους και για όλα, ισχύει κατ’ ανάγκη και για τον «Τίγρη». Οπότε η ερώτηση μου συμπληρώνεται σε:

Ποιόν Μελισσανίδη έχει ανάγκη η Α.Ε.Κ.;:

  • Αυτόν του 1992-1995.
  • Αυτόν του 1999.
  • Τον σημερινό.

Ο «πρώτος Μελισσανίδης» πήρε μαζί με το συνεταιράκι του τίτλους μέχρι που για να «καθαρίσει» από τις κατηγορίες για λαθρεμπόριο πούλησε την Α.Ε.Κ. στον Τροχανά και συναίνεσε στην μετακίνηση Μπάγεβιτς στον Γαύρο. Ο Μελισσανίδης αυτής της περιόδου είχε την φήμη του αυτοδημιούργητου, του οξύθυμου, του μπουκαδόρου στ’ αποδυτήρια των διαιτητών, του «μάγκα» γενικά. Δηλαδή του ανθρώπου που έπρεπε να έχει μια ομάδα για να μην την «στήνουν».

Ο Μελισσανίδης του 1999 (ο «δεύτερος Μελισσανίδης») «καθόταν στην αύρα» του θρύλου που είχε ήδη δημιουργήσει. Ωστόσο εξαιτίας της σύντομης δεύτερης θητείας του δεν πρόλαβε ούτε να την επιβεβαιώσει ούτε να την διαψεύσει.

Ο Μελισσανίδης του σήμερα (ο «τρίτος Μελισσανίδης») προφανώς δεν θα μπορούσε σε καμία περίπτωση να είναι ο ίδιος με τον «πρώτο». Ωστόσο αυτό δεν εμπόδισε τα «γιουσουφάκια» που έψαχναν καινούριο «πασά» (αλλά και όσους από τους οπαδούς ήθελαν να παραμυθιάζονται) να «επενδύσουν» στον «πρώτο Μελισσανίδη».

Αυτόν που μέχρι να φύγει από την Α.Ε.Κ. δεν είχε επιχειρηματικά «απογειωθεί» (η ίδρυση της AEGEAN έγινε μετά την πώληση της Α.Ε.Κ. στον Τροχανά). Οπότε οι κουτοπόνηροι σκέφτηκαν πως αν ο Μελισσανίδης ήταν «Τίγρης» τότε που ακόμα δεν είχε γίνει μεγάλος και τρανός, ότι τώρα που έχει λεφτά «ν’ αγοράσει και την Μπάρτσα άμα θέλει» θα είναι ο ιδανικός για την θέση αν όχι του ιδιοκτήτη, τουλάχιστον του γενικού κουμανταδόρου.

Η εξέλιξη των πραγμάτων, ειδικά φέτος στην δεύτερη χρονιά της επανόδου κάθε άλλο παρά τους δικαίωσε. Η ομάδα ως ομάδα είναι για τα δεδομένα της Α.Ε.Κ. ανύπαρκτη. Διοικητικά -και πάλι για τα δεδομένα της Α.Ε.Κ.- δεν τα πάει καθόλου καλά. Τίποτα δεν θυμίζει κάτι από τις ομάδες του ένδοξου παρελθόντος της. Άσε που για να τον υπερασπιστούν τα «γιουσουφάκια» χρησιμοποίησαν τα «διαιτητικά λάθη» τα οποία για την περίσταση θεώρησαν σκόπιμα μειώνοντας έτσι περισσότερο τον Μελισσανίδη μετατρέποντας τον από «Τίγρη» σε «γατούλη». Τουλάχιστον αν υπάρχουν κάποιοι που να βρίσκονται κοντά στον «Διοικητικό Ηγέτη» ας τους τραβήξουν τ’ αυτί γιατί στην επιλογή παικτών και προπονητών μπορεί να λαθέψεις, αλλά στο ζήτημα της διαιτησίας ή έχεις την δύναμη να επιβάλλεις την ισονομία ή δεν την έχεις. Τόσο απλά.  

Το χειρότερο όμως τόσο για τους οπαδούς που περίμεναν κάτι διαφορετικό όσο και για τους υπερασπιστές του «Τίγρη» (επαγγελματίες και αυτόκλητους-ερασιτέχενες) είναι ότι ελάχιστες από τις επιλογές (αν και κάποιες εκ των υστέρων δικαιώθηκαν) δεν δίνουν την αίσθηση ότι ο Μελισσανίδης κινείται για να ξανακάνει την Α.Ε.Κ. μεγάλη και πρωταγωνίστρια. Ακόμη και αν κανείς θεωρήσει ότι οι μεταγραφές των παικτών ενέχουν μικρό ή μεγάλο ρίσκο, ακόμη και τότε, δεν δικαιολογείται να ψωνίζεις «προπονητές από το καλάθι». Έστω να δεχθώ ότι από συγκυρίες κάποιος άξιος προπονητής μπορεί να είναι άνεργος τον Οκτώβρη και παίρνοντας τον «να κάνεις την τύχη σου» (περίπτωση Πογέτ). Όταν όμως κάποιος απολύεται τον Οκτώβρη για ποιόν λόγο να τον προσλάβεις; Μόνο και μόνο επειδή κράταγε το ίσιο στον Μουρίνιο;      

Έτσι τελικά καταλήγουμε στο ερώτημα που έθεσα με τον τίτλο:

Έχει η Α.Ε.Κ. ανάγκη τον Μελισσανίδη;

Όποιος απαντήσει «ΝΑΙ» πρέπει στη συνέχεια να προσδιορίσει ποιόν από τους τρείς Μελισσανίδηδες έχει ανάγκη η Α.Ε.Κ. Μετά θα πρέπει να εξετάσει αν ο σημερινός (αυτός που έχουμε) είναι ο Μελισσανίδης που χρειάζεται η ομάδα και στην περίπτωση που δεν είναι αν μπορεί να γίνει.

Όποιος απαντήσει «ΟΧΙ» δεν είναι κατ’ ανάγκη λάθος. Το πολύ-πολύ να έχει διαφορετική θεώρηση (άποψη), η οποία μάλιστα ενδέχεται να είναι και πιο προωθημένη απ’ αυτή που έχουν όσοι επέλεξαν το «ΝΑΙ». Μπορεί για παράδειγμα να σκέφτεται ήδη την επόμενη μέρα. Τη μέρα που ο Μελισσανίδης ηθελημένα ή όχι θ’ αποχωρήσει από το διοικητικό-ιδιοκτησιακό παρασκήνιο. Τι θα γίνει τότε; Θα μεταβιβαστεί και η Α.Ε.Κ. όπως η υπόλοιπη περιουσία του από πατέρα σε γιό; Τι θα σημάνει κάτι τέτοιο; Έχει ο διάδοχος Μελισσανίδης τα φόντα ν’ αναλάβει στη θέση του πατέρα του;

Σίγουρα κάποιοι διαβάζοντας τα παραπάνω θα προτιμήσετε να ξορκίσετε το κακό (ή έτσι θα νομίζετε) αποφεύγοντας ν’ απαντήσετε. Ακόμα κι έτσι όμως το πρόβλημα θα παραμένει και κάποια στιγμή θ’ απαιτήσει εκβιαστικά τη λύση του. Και όπως ο Γόρδιος Δεσμός λύνεται μόνο αν τον κόψεις (η πιο απλή λύση) έτσι και το διοικητικό πρόβλημα της Α.Ε.Κ. έχει μόνο μια λύση την εφαρμογή της οποίας (μεταξύ άλλων) διεκδικούμε από την πρώτη μέρα που βγήκαμε στο internet.

Την δημιουργία ενός συστήματος διοίκησης το οποίο θα εξασφαλίζει τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα με τις λιγότερες αναταράξεις και κινδύνους στις μεταβατικές περιόδους. Ενός συστήματος που δεν θα βασίζεται σε κανέναν ξεχωριστά γιατί θα υποστηρίζεται απ’ όλους μας.

Όσο δε αφορά στις λεπτομέρειες του δεν θα χρειαστεί πολλή σκέψη ή ψάξιμο καθώς το ζήτημα αυτό το έχει από καιρό λυθεί από την διεθνή επιχειρηματική κοινότητα, ενώ έστω και τμηματικά το εφαρμόζει και η AEGEAN (μαμά και κόρη). Συνεπώς κάθε άρνηση πάνω στο ζήτημα αυτό είναι προσχηματική και εκ του πονηρού.

Το σύστημα αυτό το είχε υπαινιχθεί και ο ίδιος ο Μελισσανίδης όταν στην αρχή της δεύτερης επανόδου του (τρίτης θητείας του) μιλούσε για μια Α.Ε.Κ. που δεν θα είναι δική του, καθώς θ’ ανήκει σ’ όλους μας. Αν το εννοούσε ή όχι δεν το γνωρίζω στα σίγουρα. Γνωρίζω όμως πως αν δεν θέλουμε σύντομα η Α.Ε.Κ. ν’ αντιμετωπίσει διοικητική αστάθεια είναι η μόνη λύση.

Υ.Γ. Τα κατ’ επάγγελμα «γιουσουφάκια» αλλά και όλοι οι υπόλοιποι «αυτόκλητοι» (μη επαγγελματίες) υπερασπιστές του Μελισσανίδη καλά θα κάνουν από δω και πέρα να σταματήσουν τις συγκρίσεις με Αδαμίδη, Δημητρέλο και λοιπούς γιατί στην ουσία κάνουν κακό στον «Αρχηγό» τους. Επειδή μερικοί μπορεί να μην το κατάλαβαν όταν το έγραψα παραπάνω το επαναλαμβάνω ξεχωριστά εδώ:

Το μέτρο σύγκρισης του καθενός μας καθορίζεται από το με ποιους συγκρίνεται. Γιατί μπορούν να συγκριθούν μεταξύ τους μόνον όσοι έχουν κάτι κοινό. Μόνον όσοι κρίνονται από αυτόν που κάνει την σύγκριση ως λιγότερο ή περισσότερο ισάξιοι.

Όπως λέει και το διαφημιστικό σλόγκαν: «Η αξία του ηττημένου δίνει δόξα στον νικητή».  

 

12 Νοέμβρη 2016
παρατηρητής 1.

Διαβάστηκε 2691 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Χρονολόγιο ΕΧΕΙ Η Α.Ε.Κ. ΑΝΑΓΚΗ ΤΟΝ ΜΕΛΙΣΣΑΝΙΔΗ; (ΚΑΙ ΑΝ «ΝΑΙ» ΠΟΙΟΝ ΑΠ’ ΟΛΟΥΣ;)