Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:


ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΕΣ ΑΔΕΡΦΕ ΑΕΚΤΖΗ.

Η παρούσα ιστοσελίδα φιλοδοξεί να γίνει το σημείο αναφοράς για έγκυρη και έγκαιρη ΑΕΚτζήδικη ενημέρωση.Το παρατηρητήριο, όπως είναι ο ελληνικός τίτλος της ιστοσελίδας, μέσω των παρατηρητών του και των πηγών τους βρίσκεται παντού και γι’ αυτό μπορεί να παράσχει την εγκυρότερη πληροφόρηση για σειρά θεμάτων της ενιαίας Α.Ε.Κ.

Δεν εκπροσωπούμε τά συμφέροντα κανενός και γι’ αυτό και δεν αντιστρατευόμαστε κανέναν. Το μόνο που μας ενδιαφέρει είναι όλα από δω και πέρα να γίνονται σωστά για να μην ξαναπεράσουμε όσα περνάμε τώρα.

Στην Αρχική σελίδα, δηλαδή εδώ πού ήδη είσαι, θα βρίσκεις τίς τελευταίες αναρτήσεις μας.          

Στην κατηγορία Χρονολόγιο, θα βρίσκεις όλα τά κείμενα της ιστοσελίδας.            

Στην κατηγορία Τα Σχόλια Μας, θα βρίσκεις τά σύντομα και αιχμηρά σχόλια μας.         

Στην κατηγορία Κατηγοριοποίηση θα βρίσκεις όλα τα κείμενα της ιστοσελίδας μας συσχετισμένα ανά θεματική ενότητα.                                    

Στην κατηγορία Κείμενα Που Μας Αρέσουν, θα βρίσκεις αναδημοσιευμένα κείμενα μη παρατηρητών.           

Στην κατηγορία Χρήσιμα Αρχεία, θα βρίσκεις υλικό αρχείου από Δημόσιες Αρχές για όλα τά τμήματα της Α.Ε.Κ.

Στη κατηγορία Σύνδεσμοι–Επικοινωνία, θα βρίσκεις συνδέσμους όσων ΑΕΚτζήδικων ιστοσελίδων εμείς έχουμε υπόψη, κατηγοριοποιημένων με βάση τον βαθμό ανεξαρτησίας τους, αλλά και θα μπορείς να επικοινωνείς μαζί μας ή να εγγραφείς για να λαμβάνεις μήνυμα με τά νέα μας.    

Τέλος επιθυμούμε να ξεκαθαρίσουμε ότι όλα τά κείμενα των συνεργατών-παρατηρητών δημοσιεύονται με ψευδώνυμο (εκτός και αν κάποιος επιλέξει διαφορετικά), όχι επειδή φοβόμαστε αλλά επειδή επιθυμούμε να σκέφτεσαι πάνω σ’ αυτά και να τά κρίνεις με βάση το περιεχόμενο και όχι τον συγγραφέα.

3 Φλεβάρη 2014,
παρατηρητές.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ «ΕΞΥΠΗΡΕΤΙΚΟΥΣ» ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ
(ΚΑΙ ΤΟ «ΔΙΚΙΟ» ΤΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΩΝ ΙΔΙΟΚΤΗΤΩΝ ΟΜΑΔΩΝ)

Το έχω επαναλάβει πολλές φορές από αυτή την ιστοσελίδα πως οι ασπρόμαυροι οπαδικοί δημοσιογράφοι είναι (ή καλύτερα νομίζουν πως είναι) οι πιστότεροι και καλύτεροι θεματοφύλακες των συμφερόντων των ομάδων τους και άρα και των επιχειρηματιών ιδιοκτητών τους. από ένα σημείο και μετά τα συμφέροντα τόσο των ομάδων όσο και των ιδιοκτητών τους είναι αδιαχώριστα. Τους δίχρωμους «χατζηαβάτηδες» δεν τους νοιάζουν οι λεπτομέρειες. Τους νοιάζει η ουσία και ακόμη και τότε δεν θέλουν να πολυσκοτίζονται με νόμους και διατάξεις (τους οποίες επικαλούνται όταν φυσικά τους συμφέρει). Πάντως, για να βγάλουν την «υποχρέωση» και να μην «καρφώνονται» πιπιλίζουν πάντα την «καραμέλα» του σεβασμού της νομιμότητας.

Η ΓΙΟΥΒΕΝΤΟΥΣ ΚΑΙ Η ΕΞΑΠΑΤΗΣΗ ΤΟΥ FFP
(ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΙ ΤΙΜΩΡΙΑ)

Ο 19ος αιώνας ήταν από πολλές απόψεις ο αιώνας των ανακατατάξεων. Οι παλιές ισορροπίες ανατράπηκαν μια για πάντα και νέες δημιουργήθηκαν. Ένα πεδίο που από τη μια γνώρισε εκρηκτική ανάπτυξη και από την άλλη έχριζε εποπτείας και ελέγχου ήταν η οικονομία. Η πλεονεξία αυτών που διοικούσαν τις εταιρείες και οι οποίοι σιγά-σιγά είχαν αρχίσει να είναι διαφορετικοί από τους μετόχους τους ήταν ένα από τα πρώτα και σοβαρότερα προβλήματα που αντιμετώπισαν οι Η.Π.Α. Οι πρώτοι ρυθμιστικοί νόμοι σχετικά με την συνένωση εταιρειών (τράστ) έθεταν ήδη από τότε το ζήτημα της προάσπισης του «Δημοσίου Συμφέροντος». Από τότε μια σειρά νομοθετημάτων υποτίθεται ότι προασπίζονται το «Δημόσιο Συμφέρον». Ωστόσο, η νομική απορρύθμιση που κατά περιόδους παρατηρείται σε συνδυασμό με την δυνατότητα των μεγάλων εταιρειών μέσω των πολυπληθών νομικών επιτελείων τους να παρακάμπτουν τις νομικές πρόνοιες έχει οδηγήσει τις μεγάλες εταιρείες σε μια υπερβολική θέση ισχύος. Επί της ουσίας οι ανάγκες που δημιουργεί η οικονομική δραστηριότητα επιβάλλονται σε έννοιες όπως το «Δημόσιο Συμφέρον», το οποίο δύσκολα συμβιβάζεται με το «προσωπικό» ή το «εταιρικό».

ΟΤΑΝ ΟΠΑΔΟΙ ΚΑΙ «ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΔΕΣ» ΞΕΡΟΥΝ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΔΙΟΚΤΗΤΗ
(ΑΛΛΑ ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΕΙ)

Για να μείνει μια οποιουδήποτε τύπου εξουσία στην Εξουσία χρειάζεται στήριξη. Ωστόσο, αυτή η στήριξη δεν μπορεί να είναι μονόπλευρη (γιατί κάτι τέτοιο δεν θα ήταν έξυπνο). Αντίθετα πρέπει να φαίνεται πως όταν χρειάζεται αυτοί που τη στηρίζουν είναι σε θέση να της ασκήσουν και κριτική. Με τον τρόπο αυτό τόσο αυτοί όσο και οι αναγνώστες/ακροατές τους εκτονώνουν την ψυχολογική πίεση που τους δημιουργεί η αποτυχία της εξουσίας που υπηρετούν/υποστηρίζουν. Είναι τότε που μέσω των λόγων και τω κειμένων τους αποδεικνύεται πως όχι μόνο έχουν «διαβάσει» την κατάσταση, αλλά γνωρίζουν καλύτερα από τον Ιδιοκτήτη και την Διοίκηση τι πρέπει να γίνει.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ «ΕΠΙΣΗΜΗ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ»
(ΔΕΝ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΚΑΛΑ Η «ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΛΙΟΛΙΟΥ»)

Δεν υπάρχουν παρθενογενέσεις και όσα αξίζουν να ειπωθούν έχουν ήδη από καιρό ειπωθεί. Γνωρίζουμε επίσης ότι «Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός.». Η ρήση αυτή δεν είναι διόλου τυχαία μιας και σε κάθε «νέα αρχή» η δυναμική είναι πάντα μεγαλύτερη στο ξεκίνημα μια και στην πορεία κάμπτεται τόσο από τη κόπωση όσο και από τα εμπόδια που θα βρεθούν στο διάβα της. Από την άλλη τίποτα δεν «χτίζεται» με εντελώς «νέα» υλικά. Από την Αρχαιότητα ήδη εξ ανάγκης χρησιμοποιούσαν τόσο στο κτίσιμο όσο και στις επισκευές υλικά από παλαιότερα κτίσματα τα οποία και ανακύκλωναν. Με τον τρόπο αυτό ανακυκλώνονται και οι άνθρωποι όταν το ένα καθεστώς διαδέχεται το προηγούμενο.

ΤΙ ΕΚΑΝΑΝ ΟΙ «5 ΜΕΓΑΛΟΙ» ΤΗΝ ΕΝΔΕΚΑΤΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ
(4 ΝΙΚΕΣ - 1 ΗΤΤΑ)

Για άλλη μια αγωνιστική οι «5 Μεγάλοι» αγωνίστηκαν σε τέσσερα παιχνίδια αφού οι δύο ομάδες της Θεσσαλονίκης αγωνίστηκαν μεταξύ τους. Η νίκη και για τους 5 ήταν για διαφορετικούς λόγους απολύτως απαραίτητη δύο αγωνιστικές πριν το τέλος του Α’ Γύρου. Πρώτη αγωνίστηκε το βράδυ του Σαββάτου στα Γιάννινα η Α.Ε.Κ. για να πάρει στη συνέχεια τη σκυτάλη ο «γνήσιος Γαύρος» στο εντός έδρας παιχνίδι με τον Βόλο. Το βράδυ έκλειναν το πρόγραμμα της αγωνιστικής ο Π.Α.Ο. που υποδεχόταν τον Παναιτωλικό και το ντέρμπι της Θεσσαλονίκης στην Τούμπα. Με βάση το πρόγραμμα ο «γνήσιος Γαύρος» είχε βάσιμες ελπίδες ότι μπορούσε ν’ αυξήσει την διαφορά από τους διώκτες του.

Ο ΕΝ ΤΟΙΣ ΠΡΑΓΜΑΣΙ ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΚΑΙ «ΤΟ ΑΥΓΟ ΤΟΥ ΦΙΔΙΟΥ»
(
LIMIT UP ΧΤΥΠΑ Η ΑΝΟΗΣΙΑ ΤΩΝ «ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΩΝ»)

Το κακό είναι πως «τα γραπτά μένουν». Και αν μεν πρόκειται περί των πρωτοτύπων έχει καλώς καθώς είναι στην διάθεση και την κρίση καθενός μας. Τι γίνεται, όμως, όταν μένουν τα γραπτά των σχολιαστών; Αυτών που παραπέμποντας στα πρωτότυπα και με αφορμή αυτά βγάζουν χολή εναντίον που των που έκαναν (ή δεν έκαναν) είπαν (ή δεν είπαν), έγραψαν (ή απέφυγαν να γράψουν) κάτι «αξιοκατάκριτο»; Στην πλειονότητα τους τα Μέσα Μαζικής Εξημέρωσης δικάζουν σαν άλλοι «Δικαστές Ντρέντ» και βγάζουν αυτοστιγμή την απόφαση. ΔΕΝ τα ενδιαφέρει να είναι δίκαια, τώρα αν η κρίση τους σε πολλές περιπτώσεις ταυτίζεται με την Δικαιοσύνη αυτή είναι μια ευτυχής σύμπτωση και τίποτα παραπάνω.

 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική