Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

ΕΥΤΥΧΩΣ ΠΟΥ Ο ΑΛΙΑΤΑΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΔΙΚΙΟ (Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΗΣ Κ.Α.Ε. Α.Ε.Κ.)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

ΕΥΤΥΧΩΣ ΠΟΥ Ο ΑΛΙΑΤΑΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΔΙΚΙΟ
(Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΗΣ Κ.Α.Ε. Α.Ε.Κ.)

Το χρονικό σημείο στο οποίο έχουν φτάσει οι αγωνιστικές υποχρεώσεις της ομάδας μπάσκετ είναι το «σωστό» για να γίνει ένας πρώτος απολογισμός. Καθώς απομένουν τέσσερα παιχνίδια στο CHAMPIONS LEAGUE για να ολοκληρωθεί η παρουσία της στους ομίλους και δύο απανωτά παιχνίδια με τον Άρη (το ένα για τα ημιτελικά του Κυπέλλου) τώρα είναι η ώρα για έναν ψύχραιμο απολογισμό. Ψύχραιμο γιατί όπως και τις προηγούμενες χρονιές μετά την επάνοδο της στην Α1 τα παιχνίδια με τον Άρη είναι οριακά.

Και πώς να μην είναι άραγε. Αφού η διαφορά από Π.Α.Ο. και Γαύρο είναι τέτοια που πολύ δύσκολα μειώνεται. Έτσι απομένει η «πρώτη θέση» του πρωταθλήματος στο οποίο μετέχουν οι υπόλοιπες 12 ομάδες. Για την θέση αυτή παραδοσιακά ερίζουν η Α.Ε.Κ., ο Άρης και ο Π.Α.Ο.Κ. Αυτή τη στιγμή η διαφορά μας από τον Π.Α.Ο.Κ. (όπως και με τον Κολοσσό που μας νίκησε πρόσφατα) είναι στις 2 νίκες (σε περίπτωση ισοβαθμίας και μέχρι να γίνουν και τα δύο μεταξύ μας παιχνίδια η Α.Ε.Κ. θα υπερτερεί του Π.Α.Ο.Κ. και θα μειονεκτεί του Άρη). Από τον Άρη όμως είναι στη μία νίκη. Είναι λοιπόν προφανές γιατί ο επικείμενος αγώνας με τον Άρη είναι ιδιαίτερα σημαντικός, αφού μια νίκη θα δώσει αυτοπεποίθηση στην ομάδα την ίδια στιγμή που μια ήττα (και μάλιστα εντός έδρας όπως πέρισυ) θα την χαντάκωνε περισσότερο ψυχολογικά παρά βαθμολογικά.

Όχι τίποτα άλλο αλλά στην περίπτωση που η ομάδα ηττηθεί από τον Άρη (είτε στο Πρωτάθλημα, είτε στον ημιτελικό του Κυπέλλου) θα ενεργοποιηθούν οι αυτόκλητοι προστάτες του εκάστοτε ιδιοκτήτη και θ’ αρχίσουν να γράφουν τις παπαριές τους προκειμένου να μην μπορεί ν’ αρθρωθεί καμία κριτική. Ήδη είχαμε ένα πρώτο κρούσμα. Το περισπούδαστο κείμενο με τίτλο «Αρκεί να συνεχίσει να ξοδεύει… δυσανάλογα με τον κόσμο που πάει στο γήπεδο» και υπογραφή «Κετσέ» είναι ένα κλασικό κείμενο γλυψίματος (συγγνώμη αποθέωσης) του εκάστοτε ιδιοκτήτη «επενδυτή». Είναι δε τέτοιας ποιότητας που πολλές γυναίκες θα πλήρωναν γι’ αυτό (και πολλοί άντρες θα ‘βρισκαν την ησυχία τους σχετικά με τα προκαταρκτικά).

Σχετικά με την επιχειρηματολογία δεν χρειάζεται να γραφτεί οτιδήποτε. Ωστόσο πρέπει να σημειωθεί η μεγάλη στιγμή προς το τέλος του κειμένου όταν ο αρχιερέας της κυβίστησης δυσανασχετεί με όσους τις προηγούμενες μέρες «υπερασπίζονταν» τον Αγγελόπουλο. Φτάνει πια! Αφήστε αυτή την δουλειά στους «επαγγελματίες» του είδους. Κλείνοντας όμως την παρέκβαση με τον «Κετσέ» να σημειώσουμε ότι ο κόσμος πάει στο γήπεδο (πληρώνοντας εισιτήριο) εκτιμώντας αυτό που βλέπει σε σχέση με τα λεφτά που του κοστίζει (μαζί με την μετάβαση και τα λοιπά). Συνεπώς σε όρους αγοράς κάτι δεν γίνεται σωστά στο μπάσκετ της Α.Ε.Κ. (όπως και στο ποδόσφαιρο αντίστοιχα). Το τι ας το ψάξει λίγο χωρίς να εξαιρεί τον ίδιο και το συνάφι του για το «σανό» που ταΐζουν κάθε Φθινόπωρο τους ΑΕΚτζήδες και αν χρειάζεται «βοήθεια» ας ρωτήσει και το φιλαράκι του τον Αλεξίου που διοικεί την Κ.Α.Ε. Κάτι παραπάνω θα ξέρει εκείνος.

Το «παρήγορο» της υπόθεσης είναι ότι ο Αλιατάς και οι υπόλοιποι περίεργοι (ειδικά οι μπασκετικοί συντάκτες) που γράφουν για τη σημασία των μπάτζετ έχουν διαψευστεί. Γιατί αν δεν είχαν διαψευστεί δεν θα είχε νόημα ούτε για την Α.Ε.Κ., ούτε για τον Άρη ούτε για τον Π.Α.Ο.Κ. να συμμετέχει στο Πρωτάθλημα. Όχι, γιατί οι Αφοί Αγγελόπουλοι της «Χαλυβουργικής» και ο Γιαννακόπουλος της «Βιανέξ» έχουν (για την ώρα) περισσότερα λεφτά από τον δικό μας Αγγελόπουλο˙ αλλά γιατί η συμμετοχή με τους όρους που γίνεται σήμερα (και για τα προσεχή χρόνια) είναι απλή νομιμοποίηση μιας προδιαγεγραμμένης διαδικασίας (όποιος και αν πάρει τελικά το Πρωτάθλημα). Η κατάσταση που έχει διαμορφώσει ο Μπερτομέου και το συνάφι του οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε στραγγαλισμό τον ανταγωνισμό στον Π.Α.Ο. & τον Γαύρο.

Αλλά αυτά όταν τα λένε και τα γράφουν κάποιοι «πουθενάδες» και ο «κακός» Βασιλακόπουλος είναι ανυπόστατα (σαν την Διοίκηση της Ερασιτεχνικής). Έτσι το μόνο που μπορεί να ελπίζει μια ομάδα με τ’ όνομα και την Ιστορία της Α.Ε.Κ. είναι να τριγυρνά γύρω από το τραπέζι που κάθονται τα «κλειστά» συμβόλαια της EUROLEAGUE μπας και ο Μπερτομέου της ρίξει το κόκκαλο μιας πρόσκλησης (wild card). Κατά τ’ άλλα όλοι τα έβαλαν με τον «εκβιασμό» της FIBA για να δηλώσουμε συμμετοχή στο CHAMPIONS LEAGUE (με το οποίο αναίσχυντα ερωτοτροπούσαμε για μήνες) χωρίς να θέλουν να δουν με τι προσόντα (μπάτζετ/προϋπολογισμό το λένε) θα συμμετείχε η Α.Ε.Κ. στην Ευρωλίγκα. Στο κάτω-κάτω αν ήταν σίγουρο ότι θα συμμετείχε θα ήταν ευκολότερο για τους Αλεξίου και Αγγελόπουλο να βρουν «συμπαίκτες», έτσι ώστε να χτιστεί μια «μεγάλη και δυνατή Α.Ε.Κ.».

Τώρα, μετά από 10 παιχνίδια στο «ευκολότερο» (σε σχέση με πέρισυ) CHAMPIONS LEAGUE και με 4 ακόμη ν’ απομένουν (εκ των οποίων τα 2 εκτός έδρας με Σάσαρι & Παρτιζάν να είναι δυνατά) έχει απολογισμό 6 νίκες και 4 ήττες σηματοδοτώντας το «ταβάνι» και της φετινής μπασκετικής Α.Ε.Κ. Πέρισυ η ομάδα αποκλείστηκε στον τελευταίο αγώνα επιτυγχάνοντας 5 νίκες σε 10 παιχνίδια (σε όμιλο των 6), ενώ φέτος η πρόκριση είναι κυρίως στα δικά της χέρια.

Φέτος ακόμα και να κερδίσει όλα τα υπόλοιπα παιχνίδια τερματίζοντας με 10 νίκες και 4 ήττες (περνώντας στον επόμενο γύρο), ωστόσο δεν θα έχει καταφέρει πολλά παραπάνω. Κι αυτό γιατί σ’ όλα τα μέχρι τώρα ντέρμπι τα έχασε όλα. Και η μεν ήττα είναι πάντα μέσα στο πρόγραμμα (εκτός και αν έχεις πάντα την εύνοια των διοργανωτών) αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση κάθε τέτοια ήττα καταστρέφει την προσπάθεια των «επαγγελματιών» των ΑΕΚτζήδικων Μ.Μ.Ε. να μας πείσουν ότι η Α.Ε.Κ. «αλλάζει επίπεδο» και πως σε λίγο καιρό θα χτυπά το Πρωτάθλημα (αλλά και διάκριση σ’ επίπεδο Ευρωλίγκας). Αρκεί οι αγνώμονες οι ΑΕΚτζήδες να πηγαίνουν στο γήπεδο για να δείξουν στους Αλεξίου και Αγγελόπουλο πόσο τους στηρίζουν. Τώρα όμως που το σκέφτομαι το γεγονός ότι δεν πάνε μήπως σημαίνει ότι κάποιοι πρέπει να ξεκουβαλήσουν;

Τα ίδια ισχύουν τόσο για το Πρωτάθλημα όσο και για τον τελικό του Κυπέλλου (αν περάσει τον Άρη). Το γεγονός ότι μερικές φορές η διαφορά μπορεί να είναι σχετικά μικρή ή η νίκη για τον αντίπαλο να έρχεται στο τέλος (παιχνίδι με τον Π.Α.Ο.) απλά συσκοτίζει το θέμα. Το θέμα είναι ότι η Α.Ε.Κ. αντικαθιστά δυσκολότερα από τους Π.Α.Ο. & Γαύρο τους παίκτες της όταν αυτοί τραυματίζονται. Άρα στο τέλος είναι λιγότερο αξιόμαχη από αυτούς. Γι’ αυτό και όταν χάνεις (ακόμα και στον πόντο) δυό φορές από τους «αιώνιους» δεν έχει καμία σημασία η διαφορά. Βέβαια για να μη παραμυθιαζόμαστε επειδή η Ύφεση έχει χτυπήσει και τα «βαριά πορτοφόλια» (Αγγελόπουλος-Γιαννακόπουλο) και οι «αιώνιοι» αντιμετωπίζουν ακριβώς το ίδιο πρόβλημα με τον ανταγωνισμό τους στην Ευρωλίγκα.  

  • Οπότε που καταλήγουμε μετά από τα παραπάνω;
  • Τι μπορεί να ελπίζει ο ΑΕΚτζής που θέλει παντού και πάντα να βλέπει τα τμήματα της Α.Ε.Κ. να κερδίζουν και να πρωταγωνιστούν στα Πρωταθλήματα που συμμετέχουν;

Απάντηση στο πρώτο δεν υπάρχει, γιατί εξαρτάται από την σκοπιά του καθενός μας.

Στο δεύτερο όμως υπάρχει και έχει μάλιστα δύο σκέλη:

α) Για τα μεν επαγγελματικά τμήματα να υπάρξει κάποια ιδιαιτέρως ευνοϊκή συγκυρία.

β) Για τα δε ερασιτεχνικά να χτιστεί το γήπεδο και από τον πακτωλό των εσόδων που θα έχει η

Για να «τιμήσω» δε ακόμη μια φορά τον Παναγιώτη Αλιατά για τον διεισδυτικό αλλά και λιτό του λόγο σας παραπέμπω στο πλέον πρόσφατο κείμενο του στο οποίο αποδεικνύει και στον πλέον καχύποπτο η προσπάθεια των επαγγελματιών δημοσιογράφων να μας/σας πουλήσουν «φύκια για μεταξωτές κορδέλες» (βλέπε εδώ).

Ευτυχώς που δεν παίζουν μπάσκετ/ποδόσφαιρο τα μπάτζετ. Φανταστείτε τι θα γινόταν αν έπαιζαν…

 

02 Γενάρη 2016
παρατηρητήριο.

Διαβάστηκε 2341 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Χρονολόγιο ΕΥΤΥΧΩΣ ΠΟΥ Ο ΑΛΙΑΤΑΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΔΙΚΙΟ (Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΗΣ Κ.Α.Ε. Α.Ε.Κ.)