Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

Ο ΕΚΑΤΟΣΤΟΣ ΠΙΘΗΚΟΣ ΚΑΙ Η ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ ΦΥΤΩΝ (Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Ο ΕΚΑΤΟΣΤΟΣ ΠΙΘΗΚΟΣ ΚΑΙ Η ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ ΦΥΤΩΝ
(Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ)

Οι πιο ενδιαφέρουσες ανακαλύψεις που αφορούν τις ανθρώπινες κοινωνίες και τις κοινωνικές σχέσεις προέρχονται από την παρατήρηση των ζώων στο φυσικό τους περιβάλλον. Τα συμπεράσματα από τις παρατηρήσεις αυτές αποδεικνύουν ότι αν και φορά ρούχα ο άνθρωπος δεν έχει αλλάξει ουσιαστικά από τότε που ζούσε στην «άγρια φύση». Οι κοινωνικές σχέσεις αποδεικνύεται πως είναι «κληρονομιά» της διαβίωσης σε αγέλες και όχι της μόνιμης εγκατάστασης στις πόλεις.

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα ανθρωπολογικά/κοινωνικά φαινόμενα σχετίζεται με τον τρόπο που αλλάζουν οι κοινωνικές συμπεριφορές και συνήθειες. Για παράδειγμα πως αντικαθίσταται μια ήδη καθιερωμένη συμπεριφορά από μια άλλη;

Την απάντηση στο ερώτημα αυτό δίνουν δύο (από πολλές σχετικές) απολύτως επιβεβαιωμένες παρατηρήσεις. Η μια έχει τίτλο: «Ο εκατοστός πίθηκος» και η δεύτερη αν και στερείται κάποιου τίτλου, αφορά ωστόσο την επικοινωνία μεταξύ των φυτών (του ίδιου προφανώς είδους). Και στις δύο αυτές περιπτώσεις σημασία έχουν οι κοινωνικές/ανθρωπολογικές προεκτάσεις των παρατηρήσεων.

Περίπτωση 1η: «Ο εκατοστός πίθηκος».

Μια αγέλη πιθήκων (προφανώς άνω των 100 ατόμων) ήταν εγκατεστημένη κοντά σ’ ένα ποτάμι. Συνήθιζαν να γευματίζουν με γλυκοπατάτες, τις οποίες αφού ξέθαβαν κατανάλωναν όλοι μαζί δίπλα στο ποτάμι χωρίς καμία άλλη επεξεργασία. Μια μέρα μια γλυκοπατάτα έπεσε κατά λάθος από τα χέρια ενός πιθήκου στο νερό, ο οποίος αφού την μάζεψε την έφαγε επιτόπου. Από εκείνη την στιγμή και μετά ο πίθηκος μας ξέπλενε σκόπιμα την γλυκοπατάτα του στο ποτάμι πριν την φάει.

Τις επόμενες μέρες και άλλοι πίθηκοι ακολούθησαν το παράδειγμα του πλένοντας τις δικές τους γλυκοπατάτες. Όταν -οι πίθηκοι που έπλεναν το φαγητό τους πριν το φάνε- έφτασαν τους 100 η συνήθεια τους καθιερώθηκε τόσο εντός της αγέλης, όσο και σε μια γειτονική της οποίας η περιοχή εξάπλωσης απείχε πολλά χιλιόμετρα ενώ τα μέλη της δεν επικοινωνούσαν με τους πιθήκους που εισήγαγαν το πλύσιμο της γλυκοπατάτας.

Περίπτωση 2η: Η επικοινωνία των φυτών του ίδιου είδους.

Είναι αποδεδειγμένο ότι όλοι οι ζωντανοί οργανισμοί ανταγωνίζονται μεταξύ τους για την βελτίωση της θέσης τους στο οικοσύστημα. Ο ανταγωνισμός είναι σε δύο επίπεδα. Το πρώτο επίπεδο αφορά τ’ άτομα του ίδιου είδους και σχετίζεται με το πιο θα είναι το ισχυρότερο μεταξύ τους προκειμένου όχι μόνο να επιβιώσει άμεσα, αλλά και να μεταβιβάσει τα γονίδια του στις επόμενες γενιές.

Το δεύτερο επίπεδο του ανταγωνισμού αφορά στον ανταγωνισμό μεταξύ ειδών, τα οποία προφανώς βρίσκονται σε σχέση αλληλεξάρτησης. Για παράδειγμα οι κάμπιες χρειάζονται τα φύλλα των δέντρων για τροφή τους, προκειμένου να λάβουν την τελική τους μορφή. Την ίδια στιγμή τα δέντρα προσπαθούν ν’ αμυνθούν ξοδεύοντας ενέργεια προκειμένου ν’ απαλλαγούν από τις κάμπιες. Εφ’ όσον συνεχίζουν να υφίστανται είτε τα δέντρα που χρησιμοποιούν οι κάμπιες για τροφή, είτε οι ίδιες οι κάμπιες συμπεραίνουμε ότι ο εξελικτικός αυτός αγώνας δεν έχει ακόμη κριθεί.

Παρατηρήθηκε πως τα δέντρα είναι σε θέση να επικοινωνούν με άλλα του ίδιου είδους ακόμη και αν τα χωρίζουν πολλά χιλιόμετρα. Για την ακρίβεια παρατηρήθηκε πως όταν τα δέντρα ενός είδους ανέπτυξαν μια επιτυχημένη άμυνα στις κάμπιες που τους επιτίθεντο, την ίδια άμυνα ανέπτυξαν ταυτόχρονα και δέντρα που βρίσκονταν σ’ άλλο σημείο τα οποία δεν είχαν ακόμη δεχτεί επίθεση από τις κάμπιες.

Συμπέρασμα.

Από τα παραπάνω (και όχι μόνο) είναι προφανές ότι μεταξύ ατόμων του ίδιου είδους υπάρχει επικοινωνία ανεξαρτήτως της απόστασης που τα χωρίζει. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να μην ισχύει αυτό και για τον άνθρωπο, καθώς έχει φτιαχτεί από το ίδιο υλικό με την υπόλοιπη πλάση και από την ίδια αιτία.

Η σημασία των συμπερασμάτων από τις δύο παραπάνω περιπτώσεις (καθώς και από άλλες παρόμοιες) για την κοινωνική μας οργάνωση πρέπει να είναι και αυτή προφανής:

  • Από τη στιγμή που 100 από εμάς (πολίτες, οπαδοί κ.α.) επιλέξουν να «μιμηθούν» μια νέα συνήθεια δίνοντας της μια ευκαιρία να παράξει αποτελέσματα, η συνήθεια αυτή καθιερώνεται χωρίς αντίσταση και ταυτόχρονα εξαπλώνεται και στις γύρω κοινωνικές ομάδες μέχρι να επικρατήσει πλήρως.
  • Προφανώς αυτό συμβαίνει επειδή ακόμη και όταν δεν το συνειδητοποιούν όλα τ’ άτομα ενός είδους επικοινωνούν μεταξύ τους μεταβιβάζοντας σκέψεις και συναισθήματα το ένα στο άλλο. Με τον τρόπο αυτόν συγκροτούν ένα αόρατο (αλλά παρ’ όλα αυτά υπαρκτό) δίκτυο μέσω του οποίου επικοινωνούν και αλληλοεπηρεάζονται.

Καλό θα ήταν να σκεφτούμε για λίγο τα παραπάνω, ειδικά όταν όσα μας έχουν τάξει έχουν αποτύχει και διαψευστεί. Ίσως αν την επόμενη φορά 100 από εμάς επιθυμήσουμε το ίδιο πράγμα τα πράγματα να γίνουν καλύτερα. Άλλωστε όπως είπε και ένας διάσημος Ινδός (οι οποίοι διαθέτουν μεγάλη σοφία από την Αρχαιότητα): «Γίνε εσύ η αλλαγή που θέλεις να γίνει στον κόσμο».

Το πρώτο βήμα για να γίνει αυτή (η αλλαγή) πραγματικότητα είναι η αμφισβήτηση, η οποία στον χώρο της Α.Ε.Κ. εκδηλώθηκε έστω και καθυστερημένα.

 

14 Γενάρη 2017
παρατηρητήριο.

Διαβάστηκε 2003 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Χρονολόγιο Ο ΕΚΑΤΟΣΤΟΣ ΠΙΘΗΚΟΣ ΚΑΙ Η ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ ΦΥΤΩΝ (Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ)