Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

Ο ΦΑΝΑΤΙΣΜΟΣ ΩΣ ΜΕΣΟ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΗΣ ΣΕ ΜΙΑ ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΑΝΑΜΕΤΡΗΣΗ (ΑΓΩΝΑΣ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΗΣ Ή ΑΠΛΑ ΕΝΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙ;)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Ο ΦΑΝΑΤΙΣΜΟΣ ΩΣ ΜΕΣΟ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΗΣ ΣΕ ΜΙΑ ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΑΝΑΜΕΤΡΗΣΗ
(ΑΓΩΝΑΣ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΗΣ Ή ΑΠΛΑ ΕΝΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙ;)

Πόσες φορές όταν τα πράγματα πάνε να ξεφύγουν (ή έχουν ήδη ξεφύγει) σε μια αθλητική αναμέτρηση έχετε ακούσει ότι «είναι απλά ένα παιχνίδι»; Υποτίθεται ότι έτσι πέφτουν (ή πρέπει να πέσουν) οι τόνοι και ν’ αποφορτιστεί η ένταση. Κάπου εκεί όλο και κάποιος θ’ αναφερθεί στην επαγγελματοποίηση του αθλητισμού που τον χάλασε μεταβάλλοντας τον σε πεδίο αντιπαράθεσης οικονομικών συμφερόντων. Είναι όμως όντως έτσι; Δηλαδή, ο φανατισμός -κυρίως στις εξέδρες- είναι παιδί της εμπορευματοποίησης του αθλητισμού;

Προφανώς όχι. Μια τέτοια εξήγηση δεν θα ήταν ικανοποιητική γιατί αφήνει απέξω φαινόμενα βίας και φανατισμού που παρατηρούνταν στο παρελθόν σ’ όλες τις χώρες του κόσμου προτού γίνουν όλα marketing. Ο φανατισμός πηγάζει από την μεγάλη ως υπερβολική αγάπη προς την ομάδα. Η ομάδα, η οποία στα μάτια του οπαδού (και ειδικότερα του φανατικού) εμφανίζεται ως «εκδικητής» για λογαριασμό του ή όπως θα έλεγαν στις κονταρομαχίες τον Μεσαίωνα «πρόμαχος» (champion).

Αρχές Μάη, συγκεκριμένα στις 2 του μήνα παίχθηκε στο Σ.Ε.Φ. το πέμπτο παιχνίδι της προημιτελικής σειράς της Ευρωλίγκα μεταξύ της μπασκετικής ομάδας του Γαύρου και της Ανατολού Εφ Ές. Η μεγαλύτερη διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων είναι ότι η Ανατολού Εφ Ές δεν διαθέτει ποδοσφαιρικό τμήμα και οι οπαδοί της είναι «κυριλέ» σε σχέση με του Γαύρους. Συνεπώς το γήπεδο της είναι «τζαμί» σε σχέση με το Σ.Ε.Φ. Επιπλέον αυτό που κάνει τα πράγματα χειρότερα είναι το γεγονός ότι στην Ανατολού Εφ Ές ΔΕΝ υπάρχει πίεση από την ιδιοκτησία (για τους light οπαδούς δεν γίνεται λόγος) για την νίκη σ’ αντίθεση με τον Γαύρο.

Αν θα θέλαμε να δώσουμε μια αναλογία από το σχετικά πρόσφατο παρελθόν ο Γαύρος έπαιζε με το Μαρούσι της Τουρκίας, το οποίο τον έφτασε στο 5ο παιχνίδι (και 3ο στην έδρα του) προκειμένου να κερδίσει την πρόκριση στα ημιτελικά της Ευρωλίγκα.

  • Το ζήτημα είναι στα δύο αυτά παιχνίδια κέρδισαν αυτοί που χαίρονται το παιχνίδι παίζοντας χωρίς πίεση ή μήπως κέρδισαν αυτοί που είχαν μεγαλύτερη ανάγκη να κερδίσουν;
  • Κέρδισε η ομάδα της οποίας οι οπαδοί έχουν τις μεγαλύτερες απαιτήσεις ή αυτή της οποίας είναι περισσότερο άνετοι;
  • Τι είδους ομάδες έχει ανάγκη το επαγγελματικό ποδόσφαιρο και το μπάσκετ στην Ευρώπη (γιατί στις Η.Π.Α. είναι τελείως διαφορετικά τα πράγματα);
  • Επιπρόσθετα σε τι είδους ομάδες θα θέλαμε ν’ αγωνίζονται τα παιδιά μας;
  • Έχουν ομάδες σαν το Μαρούσι (που εξαφανίστηκε στη συνέχεια) και την Ανατολού Ες Ές που στερούνται φανατικών οπαδών μέλλον στον αθλητισμό και μάλιστα στον επαγγελματικό;
  • Ακόμα περισσότερο πόσο μεγάλη οπαδική βάση πρέπει να διαθέτει μια ομάδα προκειμένου να μην στηρίζεται αποκλειστικά στο πορτοφόλι του εκάστοτε ιδιοκτήτη της;

Οι απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα δεν είναι ούτε εύκολες ούτε μονοσήμαντες. Έτσι όπως εξελίσσεται η κατάσταση τα παραπάνω ερωτήματα θα τεθούν σε λίγο καιρό με πολύ μεγάλη σφοδρότητα και οι απαντήσεις θα ζητηθούν πιεστικά. Ήδη η μετεξέλιξη λιγότερο της Ευρωλίγκας και περισσότερο του C.L. (το UEFA έχει σκόπιμα αφεθεί απέξω για την ώρα προκειμένου να λειτουργεί σαν παρηγοριά για όσους δεν θα μπορούν να (συν)μετάσχουν στο C.L.) ευνοεί υπέρμετρα τις κορυφαίες ομάδες των πρωταθλημάτων των χωρών των «Καπιταλιστικών Μητροπόλεων» (όπου το χρήμα ρέει άφθονο) έναντι αυτών των «Καπιταλιστικών Περιφερειών». Για παράδειγμα μόνο σε μια «Καπιταλιστική Μητρόπολη» σαν την Γαλλία θα μπορούσε μια ομάδα χωρίς οπαδούς και (ουσιαστικά) έδρα σαν την Μονακό να φτάσει στον ημιτελικό του μπασκετικού C.L. και να χάσει στο τσάκ την συμμετοχή της στον τελικό. Η Μονακό πριν από 5 χρόνια φυτοζωούσε στην τελευταία κατηγορία της Γαλλίας. Θα μπορούσε κάτι ανάλογο να κάνει η Δόξα Λευκάδας για παράδειγμα σε μια 4ετία μέσα;

Ελπίζω να μην σας έπεσαν βαρειά τα παραπάνω ερωτήματα, όπως ελπίζω όσοι κάνουν κουμάντο στις ομάδες μας να τα έχουν σκεφτεί γιατί σε λίγο καιρό θα κληθούν να δώσουν τις απαντήσεις τους.

 

16 Μάη 2017
παρατηρητήριο.

Διαβάστηκε 941 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Χρονολόγιο Ο ΦΑΝΑΤΙΣΜΟΣ ΩΣ ΜΕΣΟ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΗΣ ΣΕ ΜΙΑ ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΑΝΑΜΕΤΡΗΣΗ (ΑΓΩΝΑΣ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΗΣ Ή ΑΠΛΑ ΕΝΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙ;)