Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ – ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ. ΕΙΝΑΙ Ο ΙΒΑΝ ΣΑΒΒΙΔΗΣ Ο ΝΕΟΣ «ΚΟΣΚΩΤΑΣ»; Η ΑΓΟΡΑ ΤΗΣ Σ.Ε.Κ.Α.Π., ΤΟΥ Ο.Λ.Θ., Η ΠΕΡΙΕΡΓΗ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ «ΤΣΙΓΑΡΑΔΙΚΟΥ» ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ ΚΑΙ Η ΔΟΥΛΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΜΙΑΣ ΠΑΡΑΠΑΙΟΥΣΑΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ.

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ – ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ. ΕΙΝΑΙ Ο ΙΒΑΝ ΣΑΒΒΙΔΗΣ Ο ΝΕΟΣ «ΚΟΣΚΩΤΑΣ»; Η ΑΓΟΡΑ ΤΗΣ Σ.Ε.Κ.Α.Π., ΤΟΥ Ο.Λ.Θ., Η ΠΕΡΙΕΡΓΗ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ «ΤΣΙΓΑΡΑΔΙΚΟΥ» ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ ΚΑΙ Η ΔΟΥΛΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΜΙΑΣ ΠΑΡΑΠΑΙΟΥΣΑΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ.

Η κάθε πράξη μας έχει τουλάχιστον δύο διαστάσεις. Η μια είναι οικονομική (αφού όλες οι επιλογές μας ακόμη και αυτες που ΔΕΝ κάνουμε έχουν οικονομικές επιπτώσεις) και η άλλη είναι πολιτική (επειδή με κάθε πράξη μας επιδοκιμάζουμε ή αποδοκιμάζουμε -έστω και έμεσσα- μια πολιτική απόφαση). Η Οικονομία και η Πολιτική αλληλεπιδρούν σε καθημερινή βάση. Στην πράξη είναι δύσκολο να ξεχωρίσεις τελείως τη μια από την άλλη. Μέσω της μιας (όποια και αν διαλέξεις) επηρεάζεις την άλλη προωθώντας τα συμφέροντα σου αναλόγως της ισχύος που κατέχεις. Αυτό σχύει πολύ περισσότερο για τους «μεγάλους παίκτες» οι οποίοι δηλώνουν «επιχειρηματίες». Οι περισσότεροι απ’ αυτούς επιχειρούν να επηρεάζουν σε μόνιμη βάση τις πολιτικές αποφάσεις κατέχοντας Μ.Μ.Ε. μέσω των οποίων «εκβιάζουν» τους πολιτικούς και τα στελέχη της Δημόσιας Διοίκησης.

Είναι γνωστά σ’ όλους μας ονόματα εκδοτών και ιδιοκτητών τηλεοπτικών σταθμών, οι οποίοι μέσω των Μ.Μ.Ε. που κατείχαν επηρέαζαν (ή προσπαθούσαν) τις πολιτικές αποφάσεις. Κάποιες φορές η διαπλοκή των επιχειρηματιών με την πολιτική εξουσία ήταν ιδιαίτερα έντονη και φανερή. Πάντα σ’ αυτές τις περιπτώσεις η πολιτική ηγεσία εμφανίζεται ιδιαίτερα πρόθυμη να κάνει τα χατήρια των ισχυρών, ειδικά όταν θεωρεί ότι ΔΕΝ έχει ερείσματα στον χώρο του Τύπου (από τον οποίο και -πάντα- θεωρεί ότι βάλλεται αδίκως).

Μια από τις πλέον εμφατικές περιπτώσεις η οποία κλείνει 30 χρόνια από την εκδήλωση της είναι αυτή του Γ. Κοσκωτά. Παραμένοντας στα προφανή (γιατί η ανάλυση αυτής της περίπτωσης ξεφεύγει από τους σκοπούς του παρόντος κειμένου) υπενθυμίζουμε ότι ο Γ. Κοσκωτάς από υπάλληλος τςη Τράπεζας Κρήτης έγινε μέσω πολλαπλών πλαστογραφιών και απατών ιδιοκτήτης της. Η πλαστογραφία όσον αφορά τους τίτλους σπουδών του ήταν το λιγότερο απ’ όσα ακολούθησαν. Εκμεταλλευόμενος τις θέσεις που κατά καιρούς είχε κατάφερε να οικειοποιηθεί χρήματα της τράπεζας τα οποία χρησιμοποίησε είτε για ν’ αγοράσει τον ποδοσφαιρικό Ολυμπιακό είτε για να εξαγοράσει όποιον ήταν πρόθυμος να ξεπουληθεί. Στην πορεία μπήκε φουριόζος και στον χώρο του Τύπου προκαλώντας την αντίδραση των υπολοίπων εκδοτών.

Για να συνεχίσει, ωστόσο, να κάνει ατιμώρητα όσα έκανε στην Τράπεζα Κρήτης έπρεπε να έχει και την προστασία της κυβέρνησης από την οποία ζήτησε και πήρε μια ρύθμιση σχετικά με τον έλεγχο των τραπεζικών συναλλαγών (τα περίφημα extrait). Κάποιοι κάνοντας «πλάτες» ΔΕΝ ήλεγξαν εγκαίρως την Τράπεζα Κρήτης και σύμφωνα με το κατηγορητήριο του Ειδικού Δικαστηρίου έγινε ότι έγινε. Στην πράξη, όμως, από την στιγμνή που κανείς εντός της τραπέζης ΔΕΝ ήλεγξε τον Γ. Κοσκωτά επιτρέποντας του έτσι την ανέλιξη από υπάλληλο σε ιδιοκτήτη της ΤΙΠΟΤΑ εκ των υστέρων δεν μπορούσε να γίνει. Στο κάτω-κάτω αφού βρέθηκε (σχετικά εύκολα) στην θέση να ελέγχει πλήρως την Τράπεζα Κρήτης ο Κοσκωτάς δεν θα μπορούσε να μην «βουτήξει το δάχτυλο στο μέλι». Αυτό, όμως, είναι μια άλλη ιστορία και συγκεκριμένα μια ιστορία Εσωτερικού Ελέγχου. Αυτό που μας ενδιαφέρει στο παρόν κείμενο είναι οι ομοιότητες του Γιώργου Κοσκωτά με τον Ιβάν Σαββίδη.

Εκτός από την κατοχή Μ.Μ.Ε. και οι δυό τους δραστηριοποιήθηκαν και σ’ άλλους τομείς. Ο μεν Κοσκωτάς είχε -εκτός της Τράπεζας Κρήτης- αγοράσει εργοστάσια βάμβακος και αλουμινίου. Ο δε Σαββίδης εκτός της δραστηριότητας του στην Ρωσία κατέχει το «Μακεδονία Παλλάς» και την συνεταιριστική καπνοβιομηχανία Σ.Ε.Κ.Α.Π., την οποία και προσπάθησε χωρίς επιτυχία να καταστήσει και μέτοχο του Π.Α.Ο.Κ. (αλλά κόλλησε στην Ε.Ε.Α.). Τέλος μη ξεχνάμε ότι ο Κοσκωτάς αγόρασε τον ποδοσφαιρικό Ολυμπιακό, ενώ ο Σαββίδης τον ποδοσφαιρικό Π.Α.Ο.Κ.

Εκτός όμως από τις επιχειρηματικές επιλογές τους οι οποίες -παρά την χρονική απόσταση που τους χωρίζει- εμφανίζουν πολλά κοινά σημεία, και η συμπεριφορά τους έμοιαζε/μοιάζει πολύ. Τόσο ο Κοσκωτάς στο απόγειο της δύναμης του όσο και σήμερα ο Σαββίδης διακρίνονταν/διακρίνεται από αλαζονεία. Άλλωστε αν ΔΕΝ είσαι αλαζόνας δεν μπορείς να σταθείς ως ιδιοκτήτης ποδοσφαιρικής ομάδας, αφού πρέπει συνεχώς να επιδεικνύεις την δύναμη σου σε φίλους (τους οπαδούς της ομάδας) και εχθρούς.

Συνεπώς, αναμένουμε να υπάρχουν ομοιότητες στον τρόπο που και οι δυό τους χειρίστηκαν την κατάσταση όταν φάνηκαν τα πρώτα σύννεφα στον ορίζοντα. Αναμένουμε να έχουν χρησιμοποιήσει/χρησιμοποιούν και οι δύο τις εταιρείες και ειδικότερα τους εργαζόμενους σ’ αυτές είτε σαν «ασπίδα» είτε σαν «πολιορκητικό κριό».

Πράγματι, ο μεν Κοσκωτάς χρησιμοποίησε τον Ολυμπιακό και την ΓΡΑΜΜΗ Α.Ε., ο δε Σαββίδης χρησιμοποιεί και τον Π.Α.Ο.Κ. και την Σ.Ε.Κ.Α.Π. Ειδικά η τελευταία είναι και στην επικαιρότητα των ημερών για παραπάνω από έναν λόγους.

Χρησιμοποιείται (όπως και ο Π.Α.Ο.Κ. άλλωστε) προκειμένου ο Ιβάν Σαββίδης ως ιδιοκτήτης της να τύχει ευνοϊκής μεταχείρισης από την Κυβέρνηση (η οποία έτσι κι αλλιώς διάκειται προς αυτόν πολύ ευνοϊκά). Εκτός της πρόσφατης υπόθεσης για την οποία θα γίνει λόγος παρακάτω η Σ.Ε.Κ.Α.Π. χρησιμοποιήθηκε και ως όχημα για να μεταβιβαστεί σ’ αυτή πακέτο μετοχών του Π.Α.Ο.Κ., η οποία τελικά ΔΕΝ ευδοκίμησε (βλέπε εδώ).         

Ωστόσο, ποιά αξία έχει η ιδιοκτησία μιας εταιρείας αν δεν μπορείς να την χρησιμοποιήσεις ως «πολιορκητικό κριό» και τους εργαζόμενους της ως «ομήρους» αν παραστεί ανάγκη; Η ιστορία με το πρόστιμο των 38 εκ. Ευρώ μας έρχεται από την δεύτερη περίοδο διακυβέρνησης του Κώστα Καραμανλή (ανηψιού) όταν η εταιρεία ήταν ακόμα κρατική. Το 2013 πουλήθηκε στον Ιβάν και αργότερα την ίδια χρονιά επιβλήθηκε το πρόστιμο. Δεδομένου ότι η εταιρεία έχει συνέχεια το Δημόσιο αναμένει να πληρωθεί τα συγκεκριμένα λεφτά.

Από την άλλη καθώς η ίδια η εταιρεία έχει υπόσταση μέσω της Διοίκησης της ευθύνεται η ίδια για κάθε πράξη ή/και παράλλειψη της τελευταίας (αφού όλα γίνονται στ’ όνομα της και για λογαριασμό της). Άρα αυτό που ισχυρίζεται ο Σαββίδης (ότι, δηλαδή, ΔΕΝ ήταν εν γνώσει του η ιστορία αυτή) από νομικής άποψης ΔΕΝ ισχύει. Επιπλέον είναι παράλογο (και προβληματικό) να πιστέψουμε πως όταν παζάρευε την Σ.Ε.Κ.Α.Π. ΔΕΝ είχε κάνει την απαιτούμενη έρευνα που κάνει κάθε επιχειρηματίας σ’ αυτή την περίπτωση για να μάθει τι κουβαλά ως «προίκα» της η εταιρεία που παζαρεύει.

Συνεπώς υπάρχουν δύο περιπτώσεις:

  • Είτε τον έκανε (τον έλεγχο) και ήξερε για την εκκρεμότητα, αλλά ΔΕΝ τον ένοιαζε γιατί θεωρούσε ότι ΔΕΝ θα πλήρωνε το πρόστιμο (θα του το ‘σβηναν).
  • Είτε ΔΕΝ τον έκανε γιατί η αγορά της Σ.Ε.Κ.Α.Π. αφορούσε μικρό σχετικά ποσό για εκείνον και έτσι κι αλλιώς ήταν συνδεδεμένη με την γενικότερη εικόνα που αυτός επιθυμούσε να δημιουργήσει ως εκπρόσωπος των συμφερόντων της Ρωσίας στην Ελλάδα και την Βόρεια Ελλάδα ειδικότερα.

Όταν έγινε προφανές ότι το πρόστιμο θα πληρωθεί ούτως ή άλλως τότε ο Ιβάν «εξανάγκασε» την ευνοϊκά διακείμενη προς αυτόν κυβέρνηση να του το «χαρίσει». Την έβαλε να ψηφίσει μια τροπολογία την οποία η κυβερνητική πλειοψηφία υπερασπίστηκε με ηλίθια και ανάξια λόγου επιχειρήματα. Εξ’ αιτίας, όμως, της ασχετοσύνης των συντακτών της και επειδή η τροπολογία ΔΕΝ είχε αναδρομική ισχύ όλος ο κόπος και οι κόντρες στην Βουλή πήγαν χαμένα. Πλέον η εταιρεία (και παρά την μικρή αναστολή που πέτυχε) είναι υποχρεωμένη να το πληρώσει.

Ωστόσο, ο Ιβάν Σαββίδης (όπως και κάθε «επιχειρηματίας» που σέβεται τον εαυτό του ΔΕΝ θα ήταν αυτό που είναι αν ΔΕΝ τύγχανε δουλικής αντιμετώπισης από τα Μ.Μ.Ε. Τα Μ.Μ.Ε. τα οποία αμέσως μετά την επικύρωση από το Διοικητικό εφετείο Κομοτηνής του προστίμου των 38 εκ. μας πληροφόρησαν για «απόφαση σοκ τιυ Τελωνείου Ξάνθης». Από το πλήθος των Μ.Μ.Ε. που απλά αναπαρήγαγαν την είδηση επιλέξαμε ένα από τα λίγα (ίσως το μοναδικό;) που ΔΕΝ έμενε στις εντυπώσεις και έμπαινε στην ουσία (βλέπε εδώ). Μετά, λοιπόν, την επικύρωση του προστίμου το Τελωνείο Ξάνθης προασπιζόμενο το Δημόσιο Συμφέρον (όπως εννοείται ότι πρέπει να κάνει) ζήτησε από την Σ.Ε.Κ.Α.Π. νέα εγγυητική επιστολή καθώς αυτή που έχει στα χέραι της ύψους 4 εκ. Ευρώ έχει ήδη χρησιμοποιηθεί για άλλες συναλλαγές της εταιρείας σε τέτοιο βαθμό, ώστε μετά την επικύρωση του προστίμου να θεωρεί το τελωνείο Ξάνθης ότι ΔΕΝ είναι πλέον αρκετή.

Συνεπώς, αν η Σ.Ε.Κ.Α.Π. δεν μπορεί να πληρώσει (ή να εγγυηθεί την πληρωμή που είναι το ίδιο πράγμα) του Φόρου Καπνού για να μπορεί στη συνέχεια να διαθέσει τα προϊόντα της στην αγορά αυτό είναι θέμα της ίδιας και τελικά της ιδιοκτησίας της. Αν η εταιρεία έχει λόγω μειωμένου Τζίρου (Πωλήσεων) ανάγκη μεγαλύτερης ρευστότητας (χρηματοδότησης) για να συνεχίσει να λειτουργεί αυτό προφανώς το γνωρίζει τόσο η Διοίκηση όσο και η Ιδιοκτησία της. Άρα θα έπρεπε να έχουν ήδη λάβει τ’ απαραίτητα μέτρα («να έχουν κάνει τα κουμάντα τους»).

Αυτά προκύπτουτν με βάση την «κοινή» αλλά όχι την «επιχειρηματική» λογική, καθώς αν η εταιρεία χρηματοδοτείται επαρκώς για να λειτουργεί «κανονικά» (προκειμένου «συν τω χρόνω» να γίνει και πάλι αυτοδύναμη οικονομικά) τότε οι εργαζόμενοι «θα σηκώσουν κεφάλι» και θα ζητούν αυξήσεις. Επιπρόσθετα αν δεν νοιώθουν μονίμως το άγχος της απόλυσης και της ανεργίας ΔΕΝ θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως μέσο πίεσης αφ’ ενός στην Κοινωνία και αφ’ ετέρου στην Κυβέρνηση προκειμένου ο εκάστοτε ιδιοκτήτης να επιτύχει αυτό που επιδιώκει.

Πράγματι, αμέσως μετά τις δύο αυτές αποφάσεις η εταιρεία ενημέρωσε το κοινό πως το Δ.Σ. θα συνεδρίαζε στις 28 Δεκέμβρη για να προετοιμάσει την «αναγκαστική πτώχευση της εταιρείας» (βλέπε εδώ). Είναι αμφίβολο αν ο Ιβάν Σαββίδης θα το πάει μέχρι τέλους. Το πιθανότερο είναι -όπως άλλωστε έχει συμβεί πολλές φορές στο παρελθόν- πως όταν ακριβώς το μέλλον της Σ.Ε.Κ.Α.Π. θα διαγράφεται δυσοίωνο η Κυβέρνηση θα παρέμβει την τελευταία κυριολεκτικά στιγμή για να την «σώσει». Είναι αναμενόμενο ότι τα «πάθη» της Σ.Ε.Κ.Α.Π. θα διαρκέσουν μέχρι την προκύρηξη των πρόωρων εκλογών που θα γίνουν μέσα στο 2018 (όταν η παρούσα Κυβέρνηση θεωρήσει ότι έχει καλύτερες ελπίδες να χάσει με μικρή διαφορά). Γιατί το ζήτημα ΔΕΝ είναι η σωστή λειτουργία μιας σημαντικής εταιρείας (κάτι που είναι ευθύνη του εκάστοτε ιδιοκτήτη), αλλά η συναλλαγή μεταξύ πολιτικής εξουσίας και επιχειρηματία. Μια συναλλαγή από την οποία η πρώτη προσδοκά ψήφους και ο δεύτερος περισσότερα λεφτά.

Ήδη οι εργαζόμενοι βγήκαν (όπως αναμενόταν) να υπερασπιστούν τον ιδιοκτήτη και μέσω αυτού την Σ.Ε.Κ.Α.Π. και τις θέσεις εργασίας τους. Το ζήτημα είναι αν η Κυβέρνηση ΣΥ.ΡΙΖ.Α. – ΑΝ.ΕΛ. μπορεί ν’ αντέξει το κόστος (όχι μόνο το πολιτικό) μιας νέας ρύθμισης με την οποία θα «χαριστεί» το πρόστιμο.

Η Σ.Ε.Κ.Α.Π., όμως, ΔΕΝ είναι η μόνη υπόθεση για την οποία ο Ιβάν Σαββίδης είναι στην επικαιρότητα. Πρόσφατα ο Πρέσβης των Η.Π.Α. στην Ελλάδα άφησε σαφέστατες αιχμές (βλέπε εδώ) σχετικά με τον διαγωνισμό για την πώληση του Ο.Λ.Θ. Στην κοινοπραξία (συνεταιριμός εταιρειών καθεμιά από τις οποίες διατηρεί την αυτονομία της) συμμετέχει με ποσοστό 20% ο Ιβάν Σαββίδης (βλέπε εδώ). Οι δηλώσεις του Πρέσβη ττων Η.Π.Α. ΔΕΝΒ πρέπει να είναι άσχετες με μια άλλη είδηση η οποία αφορά παραβάσεις της τραπεζικής νομοθεσίας και των τραπεζικών πρακτικών από την Ρωσική τράπεζα που χορήγησε εγγυητική επιστολή στην κοινοπραξία (βλέπε εδώ).     

Μέχρι να ολοκληρωθούν οι σχετικοί έλεγχοι και να βγεί το όποιο πόρισμα είναι εύλογο να υπάρχουν αμφιβολίες για την φερεγγυότητα της κοινοπραξίας να εκπληρώσει τους όρους της σύμβασης πώλησης. Πάντως πρέπει να έχουμε υπ’ όψη μας ότι στην πλειοψηφία τους οι «επενδυτές» ΔΕΝ πραγματοποιούν τις επενδύσεις τους ούτε «τοις μετρητοίς», ούτε πολύ περισσότερο με δικά τους κεφάλαια. Για παράδειγμα το «επενδυτικό σχήμα» που αγόρασε τον Ο.Π.Α.Π. το έκανε με δάνειο για την εγγύηση του οποίου ενεχυρίασε τις μετοχές της εταιρείας. Το δάνειο θα εξοφλείται από τα κέρδη που θα πραγματοποιεί ο Ο.Π.Α.Π. και τα οποία προκειμένου να μην υπάρχουν επιπλοκές ΔΕΝ πρέπει να πέσουν κάτω από ένα ύψος.  

Τέλος, υπάρχει και η περίεργη υπόθεση -στην οποία εμπλέκεται έστω έμεσσα η Σ.Ε.Κ.Α.Π. και μέσω αυτής ο Ιβάν Σαββίδης ως ιδιοκτήτης- του φορτηγού πλοίου που έχει καθηλωθεί στην Κρήτη και το οποίο μετέφερε στ’ αμπάρια του τσιγάρα και της Σ.Ε.Κ.Α.Π. τα οποία είχαν φορτωθεί εκτός Ελλάδας (στο Μαυροβούνιο συγκεκριμένα) και για τα οποία ΔΕΝ είχαν πληρωθεί οι αναλογούντες φόροι (βλέπε εδώ). Εκτός από την ίδια την υπόθεση της λαθρεμπορίας υπάρχει και σε προσωπικό επίπεδο το δράμα του εγκλοβισμένου σ’ αυτό πληρώματος, το οποίο έχει αφεθεί στην μοίρα του να τα βγάλει πέρα όπως μπορεί χωρίς λεφτά. Δυστυχώς η συγκεκριμένη υπόθεση φαίνεται «βαλτωμένη» δίνοντας έτσι το δικαίωμα στον οποιονδήποτα να σκεφτεί και να υποστηρίξει οτιδήποτε. Μακάρι η έρευνα σύντομα να προχωρήσει προκειμένου έτσι ν’ αποδειχτεί ότι ΔΕΝ υπάρχει οποιαδήποτε προσπάθεια συγκάλυψης.

Βέβαια, η παρουσίαση και ερμηνεία των παραπάνω γεγονότων διαφέρει αναλόγως των προθέσεων του δημοσιογράφου/σχολιαστή. Κάποιος που εργολαβικά έχει αναλάβει την υπεράσπιση του Ιβάν Σαββίδη υπερτονίζει αυτά που θεωρεί θετικά όπως π.χ. το ύψος των πληρωμών σε φόρους των εταιρειών του στην Ρωσία (βλέπε εδώ). Επιπλέον θα ταύτιζε τον Σαββίδη με καθεμία από τις επιχειρήσεις του η οποία για κάποιο λόγο θα βρισκόταν «στο μάτι του κυκλώνα» δεχόμενη «επίθεση» από «σκοτεινά συμφέροντα». Αυτό, βέβαια, μόνον όταν και για όσο καιρό θα συνέφερε.

Όλα τα παραπάνω τυπικά αφορούν τον Ιβάν Σαββίδη. Ωστόσο, θα μπορούσαν να ισχύουν και για κάθε άλλη περίπτωση επιχειρηματία. Άλλωστε όπως βλέπουμε όλοι όσοι ασχολούνται με τον επαγγελματικό αθλητισμό κάνουν τις ίδιες πάνω-κάτω «επιχειρηματικές» κινήσεις/επιλογές. Όλα τα παραπάνω θα μπορούσαν, λοιπόν, να ισχύουν εξίσου για τον Βαγγέλη Μαρινάκη (ο οποίος σύντομα θα κληθεί να πληρώσει καμιά 45αριά εκ. για την πρώην Τράπεζα Κρήτης) όσο και για τον Δ. Μελισσανίδη. Άλλωστε και οι τρείς τους έχουν επιδείξει την ίδια αλαζονική συμπεριφορά πρός τους αναταγωνιστές τους και επί της ουσίας ΔΕΝ διαφέρουν πολύ. επιπλέον χρησιμοποιούν με τον ίδιο τρόπο είτε ως «ασπίδα», είτε ως «πολιορκητικό κριό» τις επιχειρήσεις που κατέχουν.

Στην πραγματικότητα όλα τα παραπάνω ΔΕΝ έχουν να κάνουν με την Ηθική. Έχουν να κάνουν με τον τρόπο που οι «επιχειρηματίες» αντιλαμβάνονται κατά πλειοψηφία (γιατί υπάρχουν και εξαιρέσεις) τον ρόλο τους στην Οικονομία και την Κοινωνία γενικότερα. Από μια άποψη η τέτοια τους συμπεριφορά είναιλ «τυπική» του Καπιταλισμού. Από μια άλλη ο Καπιταλισμός είναι τέτοιος που είναι εξ’ αιτίας της Οικονομικής και Κοινωνικής συμπεριφοράς της πλειοψηφίας των «επιχειρηματιών». Η δεύτερη άποψη είναι η «σωστή» καθώς αυτό που αποκαλείται «Καπιταλισμός» έχει στην πλέον πρόσφατη εκδοχή του ιστορία σχεδόν τεσσάρων αιώνων. Εκδηλώθηκε αρχικά στην Μεγάλη Βρετανία και μέχρι τον Β’ Π.Π. ως λειτουργία ταυτιζόταν με μιας διαφορετικής ποιότητας επιχειρηματιών απ’ αυτή που κατά πλειοψηφία επικρατεί σήμερα. Όχι, ότι τότε οι μεγάλες επιχειρήσεις ΔΕΝ επεδίωκαν μέσω του Κράτους την επέκταση της δραστηριότητας τους. Απλώς, τότε η επιχειρηματική επιτυχία ήταν πολύ περισσότερο σε σχέση με σήμερα προϊόν σκληρής και επίπονης προσπάθειας.

Κλείνοντας μ’ αφορμή τον Ιβάν Σαββίδη σας παραπέμπουμε σ’ αυτό το πολύ ενδιαφέρον άρθρο το οποίο δίνει μια εικόνα της «μετάβασης» της Ρωσικής Οικονομίας από το «Κομμουνισμό» στον «Καπιταλισμό». Αν μη τι άλλο εκτός από ιστορικό ενδιαφέρον μπορεί ν’ αποτελέσει πρώτης τάξεως ευκαιρία για σκέψη πάνω στην Οικονομία και προβληματισμό.

 

06 Γενάρη 2018
παρατηρητής 1.

    

Διαβάστηκε 142 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Χρονολόγιο ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ – ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ. ΕΙΝΑΙ Ο ΙΒΑΝ ΣΑΒΒΙΔΗΣ Ο ΝΕΟΣ «ΚΟΣΚΩΤΑΣ»; Η ΑΓΟΡΑ ΤΗΣ Σ.Ε.Κ.Α.Π., ΤΟΥ Ο.Λ.Θ., Η ΠΕΡΙΕΡΓΗ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ «ΤΣΙΓΑΡΑΔΙΚΟΥ» ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ ΚΑΙ Η ΔΟΥΛΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΜΙΑΣ ΠΑΡΑΠΑΙΟΥΣΑΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ.