Έχουν που λέτε αναλάβει τις τύχες των επαγγελματικών τμημάτων των σωματείων μας επιχειρηματίες οι οποίοι γνωρίζουν -υποτίθεται- τι πρέπει να γίνει έτσι ώστε αυτά να γίνουν οικονομικά ισχυρά («ν’ απογειωθούν», δηλαδή). Έλα, όμως, που παρ’ όλα αυτά οι «άτιμες» οι Π.Α.Ε. & οι Κ.Α.Ε. ΔΕΝ «απογειώνονται». Εκτός από τα έσοδα τους χρειάζεται και κάτι ακόμα, το οποίο πάντα έχει να κάνει με ακίνητα (real estate στα Ελληνικά). Για χάρη της ιδιοκτησίας ενός ακινήτου οι επιχειρηματίες μας έχουν κάνει πολλά. Άλλος συνεργάζεται με κορυφαίες εταιρείες του αντικειμένου και άλλος βάζει δικηγόρους να φτιάξουν τα χαρτιά όπως τον συμφέρουν αδιαφορώντας για νόμους και διατάξεις (οι οποίες, άλλωστε, είναι για την πλέμπα και τους «ηλίθιους»).
Από καιρό ακούμε ότι υπάρχει σχέδιο αξιοποίησης/εκμετάλλευσης του Ο.Α.Κ.Α., το οποίο προφανώς θέλει να «ξεφορτωθεί» έναντι χρημάτων το Κράτος. Το σχέδιο περιλαμβάνει την «μακροχρόνια ενοικίαση» (διάβαζε «πώληση») τόσο των αθλητικών εγκαταστάσεων (γήπεδα μπάσκετ και ποδοσφαίρου) όσο και την «αξιοποίηση» του μέχρι σήμερα «κενού» χώρου μεταξύ του σταθμού του ηλεκτρικού και των γηπέδων μπάσκετ και ποδοσφαίρου.
Σαν υποψήφιοι για την «αξιοποίηση/εκμετάλλευση» του «φιλέτου» του Ο.Α.Κ.Α. έχουν κατά καιρούς εμφανιστεί όσοι το χρησιμοποιούν ή το έχουν χρησιμοποιήσει κατά το παρελθόν. Έτσι άλλοτε εμφανίζεται η μπασκετική Α.Ε.Κ. η οποία και δεν έχει δική της έδρα (αφού η ποδοσφαιρική θα μετακομίσει στην Ν. Φιλαδέλφεια) και άλλοτε ο Π.Α.Ο. (ποδοσφαιρικός και μπασκετικός).
Στην πρώτη περίπτωση ο Μάκης Αγγελόπουλος ψάχνει γήπεδο μπάσκετ στο οποίο να νοιώθει «άνετα» η ομάδα και να μπορεί να το κάνει «έδρα». Για πρώτη επιλογή ακούστηκε το κλειστό της ποδηλασίας. Στη συνέχεια το κεντρικό γήπεδο τένις το οποίο μέχρι πρόσφατα εμφανιζόταν ως «τελειωμένη υπόθεση». Αν, όμως, δώσουμε βάση στα τελευταία δημοσιεύματα φαίνεται πως η μπασκετική Α.Ε.Κ. επανέρχεται στην «λύση» του ποδηλατοδρομίου (γιατί άραγε;).
Στην δεύτερη περίπτωση έχουμε τον μπασκετικό και ποδοσφαιρικό Π.Α.Ο. που θέλουν να κάνουν το Ο.Α.Κ.Α. έδρα τους. Έτσι κι αλλιώς ο μπασκετικός Π.Α.Ο. παίζει ήδη εκεί, ενώ ο ποδοσφαιρικός χρειάζεται ένα νέο μεγάλο γήπεδο που να μπορεί να καλύπτει τις ανάγκες του. Στο κάτω-κάτω το έχει χρησιμοποιήσει πολλές φορές μέχρι σήμερα. Επιπλέον κατά τα φαινόμενα τις τύχες (και) του ποδοσφαιρικού Π.Α.Ο. αναλαμβάνει ο Ιδιοκτήτης της Κ.Α.Ε. Δημήτρης Γιαννακόπουλος.
Μόνο που για να το κάνει χρειάζεται και την «βοήθεια» του Κράτους. Για παράδειγμα χρειάζεται την συναίνεση του στην «μακροχρόνια ενοικίαση» των δύο γηπέδων καθώς και του «κενού» χώρου ο οποίος προορίζεται για ‘εμπορική εκμετάλλευση». Επιπλέον, όμως, χρειάζεται και μια «φωτογραφική ρύθμιση» (με βάση τα όσα ισχύουν μέχρι σήμερα) η οποία θ’ αφορά την δυνατότητα υπαγωγής της Π.Α.Ε. στην ρύθμιση για τις 120 δόσεις. Αυτά, όμως, για μια κυβέρνηση που έχει αποδείξει ότι κάνει ότι είναι απαραίτητο για να βοηθήσει τους «επιχειρηματίες» δεν είναι σημαντικά εμπόδια. Κάθε άλλο μάλιστα, καθώς σιγά-σιγά μπαίνουμε σε προεκλογική περίοδο.
Ωστόσο, η παραπάνω λύση για τον ποδοσφαιρικό Π.Α.Ο. οδηγεί σε εγκατάλειψη το σχέδιο για το νέο γήπεδο στου Γουδή. Ένα σχέδιο με βάση το οποίο ο Π.Α.Ο. θα μετακόμιζε μέσα στα όρια του Δήμου Αθηναίων (στα όρια με τον Δήμο Παπάγου), οπότε και ο Δήμαρχος θα έδρεπε τις δάφνες για την εξεύρεση της λύσης στο γηπεδικό πρόβλημα της ομάδας.
Όπως έχουν τα πράγματα υπάρχουν τριών ειδών ζητήματα:
- Οι ανάγκες των συλλόγων (είτε μιλάμε για τα «επαγγελματικά» είτε για τα ερασιτεχνικά τμήματα).
- Οι ανάγκες του Ελληνικού Αθλητισμού.
- Η διπλή σχέση διαπλοκής μεταξύ Κράτους-επιχειρηματιών & συλλόγων-επιχειρηματιών.
Σχετικά με το πρώτο το ζητούμενο είναι όλοι οι σύλλογοι να έχουν αυτό που χρειάζονται για την συντήρηση και ανάπτυξη των τμημάτων που διαθέτουν. Αυτό σημαίνει ότι το βάρος/ενδιαφέρον ΔΕΝ πρέπει να πέφτει μόνο στα «επαγγελματικά» τμήματα γιατί η τέτοια αντιμετώπιση οδηγεί σε στρεβλώσεις.
Όσον αφορά το δεύτερο ζήτημα αυτό έχει να κάνει με την ύπαρξη των αναγκαίων χώρων διεθνών προδιαγραφών για όλα τα αθλήματα. Για παράδειγμα είναι όχι μόνο ΗΛΙΘΙΟ αλλά και ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟ να καταστρέφεται ένα κλειστό ποδηλατοδρόμιο επειδή απλώς εκεί είναι ευκολότερη και φθηνότερη(;) η μετατροπή του σε κλειστό μπάσκετ. Ή η καταστροφή(;) των Ολυμπιακών προδιαγραφών στίβου του Ο.Α.Κ.Α. αν αυτό μετατραπεί σε αμιγώς ποδοσφαιρικό γήπεδο. Βέβαια στην περίπτωση του ποδοσφαιρικού Ο.Α.Κ.Α. το «κακό» θα είναι σχετικά μικρό μιας και υπάρχουν και άλλα στάδια ανά την Ελλάδα τα οποία θα μπορούσαν να φιλοξενήσουν τον στίβο. Όμοια αν το Σ.Ε.Φ. μεταβληθεί σε αμιγώς μπασκετικό γήπεδο το «χτύπημα» για τον κλειστό στίβο θα είναι μεγάλο.
Για το τρίτο ζήτημα μπορούν να γραφτούν πολλά. Τα περισσότερα θα είναι για «λαϊκή κατανάλωση». Το μόνο που έχει νόημα να γραφτεί και να ειπωθεί είναι πως η διαπλοκή αυτή θα σταματήσει μόνον με αλλαγή του νομοθετικού πλαισίου («Αθλητικού Νόμου»). Αλλαγή η οποία από τη μιά πρέπει να καταργεί την απαγόρευση ιδιοκτησίας αθλητικών εγκαταστάσεων από τις Α.Α.Ε. και από την άλλη να τον επακριβή προσδιορισμό της σχέσης μεταξύ «επιχειρηματιών»-Α.Α.Ε.-αθλητικών εγκαταστάσεων. Γιατί όσο ισχύει το σημερινό νομικό πλαίσιο τόσο θα ευνοείται ο έλεγχος της ιδιοκτησίας των αθλητικών εγκαταστάσεων από τους επιχειρηματίες και η εκμετάλλευση τους για δικό τους όφελος.
Σε κάθε περίπτωση, όμως, όλη η συζήτηση που έχει εδώ και καιρό ξεκινήσει σχετικά με την αξιοποίηση/εκμετάλλευση του Ο.Α.Κ.Α. έχει και κομματικό ενδιαφέρον. Γιατί με τον τρόπο που γίνεται η συζήτηση και επειδή οτιδήποτε έχει να κάνει με την εμπλοκή «επιχειρηματιών» με τους συλλόγους είναι στην ουσία παζάρι με την εκάστοτε κυβέρνηση, γίνεται προσπάθεια από το σημερινό Κυβερνητικό έκτρωμα να φανεί στους φιλάθλους/οπαδούς/ψηφοφόρους ότι πασχίζει για το καλό και το μέλλον των συλλόγων τους. Τώρα το πόσοι θα «τσιμπήσουν» και θα τους (ξανά)ψηφίσουν ή θα τους ψηφίσουν για πρώτη φορά είναι άλλο ζήτημα. Όσο για τις αναγκαίες για τον «μαζικό» και «σχολικό» αθλητισμό εγκαταστάσεις, την λύση θα έβρισκε (όπως τόσο καιρό τώρα) ο νυν Γ.Γ.Α. Ευτυχώς γι’ αυτόν δεν θα χρειαστεί να το κάνει γιατί πολύ απλά δεν προλαβαίνει. Όλο το σκηνικό είναι στημένο προκειμένου οι αποφάσεις (άντε και κάποιες υπογραφές) να συμπέσουν με την έναρξη της προεκλογικής περιόδου.
Εν αναμονή των όποιων πιο συγκεκριμένων εξελίξεων σταματάμε για την ώρα εδώ. Το μόνο σίγουρο είναι ότι το εμπόριο ελπίδας και οράματος μόλις ξεκίνησε.
15 Μάρτη 2018
παρατηρητήριο.
