Στο «Επαγγελματικό Ποδόσφαιρο» τα πράγματα δεν θα μπορούσαν να είναι διαφορετικά. Έτσι, όταν ο «γνήσιος Γαύρος» είχε την «παράγκα της Ε.Π.Ο.» να δουλεύει γι’ αυτόν η «Συμμαχία» των Σαββίδη, Αλαφούζου και Μελισσανίδη ήταν «μονόδρομος». Ομοίως, όταν ο Ιβάν θεώρησε εαυτόν ως ριγμένο δεν μπορούσε παρά να συμμαχήσει με τον Μαρινάκη. Θυμόμαστε πόσο τα ασπρόμαυρα «γιουσουφάκια» έσκουζαν όλη την περσυνή χρονιά για το πόσα πρόσφερε ο Ιβάν στην Κυβέρνηση του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. (για αυτούς η Κυβέρνηση είναι μονοκομματική) αλλά και για την «εξυγίανση» και πόσα πήρε σε αντάλλαγμα. Η απόσταση από το σημεί0ο αυτό μέχρι και την ανοιχτή παραδοχή των συναλλαγών εξαγοράς (που άλλωστε είναι έθιμο στην Ε.Π.Ο.) είναι ελάχιστη.
Σε σχέση με πέρυσι τα πράγματα έχουν βελτιωθεί για τον «Ιβάν τον επενδυτή» και την ομάδα του. Την ίδια στιγμή έχουν χειροτερέψει για τον «Διοικητικό Ηγέτη» και την Α.Ε.Κ. Όσο για τον «γνήσιο Γαύρο» του Μαρινάκη η κατάσταση είναι λίγο καλύτερη από πέρυσι όσο και αν θέλουν να «σκούζουν» όταν ακόμη και οι ξένοι διαιτητές τους σφυρίζουν όπως σφύριζαν την «χρυσή εικοσαετία» οι Έλληνες διαιτητές τους αντιπάλους τους.
Όπως είναι γνωστό από πέρυσι οι Σαββίδης και Μαρινάκης είχαν έρθει σε μια «συνεννόηση» η οποία επί της ουσίας είναι «συμμαχία» εναντίον του «Τίγρη». Όσο και να ήταν αυτό γνωστό μέχρι σήμερα δεν υπήρχαν απτές αποδείξεις για την ύπαρξη της. Μέχρι την στιγμή που ο «γνήσιος Γαύρος» πήγε κατηγορούμενος για τα επεισόδια στην Πάτρα του αγώνα Κυπέλλου με την Παναχαϊκή. Όπως ο «Γαύρος του Βορρά» που απλά δεν κατηγορείται για τέτοιου είδους συμβάντα, έτσι και ο τωρινός του σύμμαχος ενώ πήγαινε για «κρέμασμα» όχι μόνο το γλύτωσε, αλλά τιμωρήθηκε ελαφρά. Γιατί το χρηματικό πρόστιμο σε σχέση με την τιμωρία που οι ίδιοι ανέμεναν είναι «χάδι».
Το καλύτερο (και σημαντικότερο) δεν είναι αυτό. Το καλύτερο είναι η επίκληση από την μεριά της ομάδας του Λιμανιού (και η επί της ουσίας υιοθέτηση με βάση την απόφαση) του επιχειρήματος του «προβοκάτορα». Βέβαια, ο συγκεκριμένος ισχυρισμός έχει προβληθεί στο παρελθόν απ’ όλες τις ομάδες που βρέθηκαν στη θέση του κατηγορούμενου για επεισόδια. Ποτέ, όμως, δεν είχε γίνει αποδεκτός από τον Αθλητικό Δικαστή. Σε μια, μάλιστα, περίπτωση είχε αποδειχθεί εκ των υστέρων. Σ’ εκείνη την περίπτωση την είχε αδίκως «πληρώσει» ο Π.Α.Ο. όταν όπως αποδείχτηκε από τον «υπερκοριό της Ε.Υ.Π.» τα επεισόδια είχαν σχεδιαστεί και εκτελεστεί από προβοκάτορες (μαντέψτε για ποιόν δούλευαν). Επίσης ΔΕΝ πρέπει να ξεχνάμε μια περίεργη ιστορία πέρυσι λίγες αγωνιστικές πριν το τέλος του Πρωταθλήματος με καμιά 20αριά «περίεργους» (που ΔΕΝ μιλούσαν Ελληνικά) στο Ο.Α.Κ.Α.
Δεδομένου του αιφνιδιασμού του «γνήσιου Γαύρου» για την απόφαση (για την οποία ο «Ποδοσφαιρικός Εισαγγελέας» ΔΕΝ άσκησε έφεση) είναι λογικό να θεωρήσουμε ότι αυτή η απόφαση-χάδι δεν ελήφθη μόνο στα πλαίσια μιας «εξυπηρέτησης» προς έναν σύμμαχο. Ελήφθη με αφορμή τον συγκεκριμένο αγώνα (και αφού είχε προηγηθεί τιμωρία της Α.Ε.Κ. για τον ίδιο λόγο) προκειμένου να χρησιμοποιηθεί στο μέλλον ως δεδικασμένο για τον «Γαύρο του Βορρά».
Επειδή, όμως, ακόμη και στην παντοδυναμία του κάποιος πρέπει να τηρεί κάποια προσχήματα έπρεπε να βρεθεί μια νομική βάση για να βγει η συγκεκριμένη απόφαση. Προκειμένου να μη το ξεφτιλίσουν εντελώς κατέφυγαν στο μόνο που θα μπορούσαν: Τα επεισόδια ΔΕΝ τα είχε γράψει στην έκθεση του ο παρατηρητής, οπότε ΔΕΝ έγιναν. Όλα τα υπόλοιπα είναι απλά μπούρδες. Επιπλέον μετέτρεψαν την κατηγορία, κάτι που γίνεται συχνά αποφεύγοντας έτσι μια επώδυνη απόφαση (για περισσότερα βλέπε εδώ).
Κάποιος θα μπορούσε να πει πως υπάρχει διαφορά στο πως κρίνουν τις ίδιες υποθέσεις η Ε.Π.Ο. και η SUPER LEAGUE. Προφανώς και ισχύει. Το ζήτημα, όμως, είναι το «γιατί» να συμβαίνει κάτι τέτοιο. Η απάντηση είναι γιατί μόνον στην Ε.Π.Ο. μπορούσε μ’ ευκολία να γίνει μια τέτοιου είδους εκδούλευση που να εξυπηρετούσε και τους δύο Γαύρους. Άλλωστε σε τόσο κόπο και τόσα έξοδα μπήκε ο Ιβάν για να κερδίσει τον έλεγχο της. Επιπλέον ήταν αγώνας Κυπέλλου και όχι Πρωταθλήματος, κάτι που πολύ βόλεψε.
Μετά και την απόφαση για τα επεισόδια της Πάτρας ποια είναι η θέση της ομάδας του «Διοικητικού Ηγέτη»; Στην περίπτωση της Α.Ε.Κ. ισχύει αυτό που λέμε «Και κερατάς και δαρμένος». Ωστόσο, αυτή η απόφαση είναι από μια άποψη «δώρο» τόσο για την σκιώδη ιδιοκτησία της Π.Α.Ε. όσο και για τα κιτρινόμαυρα «γιουσουφάκια». Και οι μεν και οι δε είναι αυτοί που κατά περιόδους (μαζί με τους οπαδούς) καταφεύγουν στο σχήμα «Μόνοι μας και όλοι τους». Επιπλέον αυτή η απόφαση σε αντιδιαστολή μ’ εκείνη της Α.Ε.Κ. δίνει την ευκαιρία στον Μελισσανίδη να προσπαθήσει «να γυρίσει το παιχνίδι» και να ελέγξει τους οπαδούς και την συμπεριφορά τους. Άλλωστε, ο ίδιος ανήμερα της ονομαστικής του γιορτής είχε πει στους «ρεπόρτερ» της Α.Ε.Κ. ότι «απέτυχε» στο συγκεκριμένο ζήτημα. Οπότε γεννάται η απορία: Μπορεί να χρησιμοποιήσει αυτή την ευκαιρία για να τα καταφέρει ή απλά θ’ αποδεχτεί την ήττα του στο ζήτημα αυτό;
Υ.Γ. Το ερώτημα που μένει ν’ απαντηθεί από δω και πέρα είναι αν και πόσο έχει καταφέρει ο «γνήσιος Γαύρος» να ξαναβάλει το πόδι του στην Ε.Π.Ο. και να ελέγξει έστω και από «σπόντα» ένα τμήμα της «παράγκας».
21 Νοέμβρη 2018
παρατηρητήριο.
