Η οργάνωση και λειτουργία του χώρου της διαιτησίας είναι από τη μια κεφαλαιώδους σημασίας και από την άλλη απόδειξη του τι βολεύει τον εκάστοτε κυρίαρχο της Ε.Π.Ο. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πως αυτό που βολεύει μέχρι τώρα τους ελέγχοντες την Ε.Π.Ο. είναι το πελατειακό σύστημα που υποτάσσει τους διαιτητές στις Ενώσεις και τελικά στην ομάδα που ελέγχει την Ομοσπονδία. Ως λύση έχει προταθεί η «επαγγελματική διαιτησία». Μια λύση που πλέον όντας εκτός νυμφώνος υποστηρίζει η ομάδα του Λιμανιού.
Το ωραίο της υπόθεσης είναι πως τη λύση αυτή την υποστηρίζει μόνο η εκάστοτε αντιπολίτευση της Ε.Π.Ο. και όχι η παράταξη που την ελέγχει. Αυτό ακριβώς λόγω της αλλαγής που μεθοδεύτηκε το 2017. Εκείνοι που ήταν τότε αντιπολίτευση σήμερα σφυρίζουν αδιάφορα και το αντίστροφο. Αυτή η αντιστροφή ρόλων είναι που δείχνει την υποκριτικότητα όσων ευκαιριακά και μόνο υποστηρίζουν την δημιουργία της «επαγγελματικής διαιτησίας». Την υποστηρίζουν (όσοι και όταν το κάνουν) επειδή η δημιουργία της προφανώς θα στηριχτεί σε διαφορετικό από το υπάρχον μοντέλο, το οποίο και θα προσπαθήσουν να ελέγξουν.
Ωστόσο, η επιτυχία ή η αποτυχία της «επαγγελματικής διαιτησίας» εξαρτάται απολύτως από το ποιον και τα προσόντα των ανθρώπων που θα τη στήσουν και θα τη λειτουργήσουν. Οπότε, αυτοί που σήμερα δεν την υποστηρίζουν αν βρουν (ή νομίζουν ότι βρήκαν) τρόπο να την ελέγξουν αύριο θα μεταβληθούν στους πιο ένθερμους υποστηρικτές της.
Ανεξάρτητα από τα παραπάνω και σε πείσμα τους αυτό που μπορεί να ειπωθεί με σιγουριά είναι πως στη συγκεκριμένη περίπτωση βρίσκει απόλυτη εφαρμογή η παροιμία: «Εκεί που είσαι ήμουνα και εκεί που είμαι θα ‘ρθεις.».
22 Δεκέμβρη 2021
«πουθενάδες».
