Κάτι το κλίμα, κάτι η ραθυμία των κατοίκων της, κάτι το γεγονός πως μπορεί να βγάζεις το ψωμί σου στη Χώρα μας υπάρχουν πολλοί λόγοι να την αγαπήσεις. Και όταν αυτό συμβεί πρέπει να το (απο)δείξεις σε όλους. Έτσι για να χαρούν με τη χαρά σου. Μια τέτοια περίπτωση είναι αυτή του «ερυθρόλευκου» μπασκετμπολίστα Τόμας Γουόκαπ.
Ο Τόμας (Θωμάς μετά την Ελληνοποίηση του) παίζοντας για τον μπασκετικό «γνήσιο Γαύρο» αγάπησε τόσο τη Χώρα μας που ήθελε να πάρει και την υπηκοότητα (βλέπε εδώ). Σε κάθε τέτοια περίπτωση τα ελεγχόμενα από την ομάδα Μ.Μ.Ε. προσπαθούν με κάθε τρόπο να δικαιολογήσουν την Ελληνοποίηση. Το πρώτο επιχείρημα είναι πως έτσι έκαναν στο παρελθόν και οι «άλλοι». Το δεύτερο επιχείρημα είναι πως θα ωφεληθεί η Εθνική Ομάδα. Όχι, η δική τους ομάδα μόνο ξώφαλτσα ωφελείται ακόμη και αν με την Ελληνοποίηση αδειάζει μια θέση ξένου. Στο κάτω-κάτω ότι είναι καλό για εκείνη είναι και για την Ελλάδα. Σωστό;
Δυστυχώς, η απάντηση εξαρτάται από την οπτική καθενός μας. Ωστόσο, αυτό που μπορεί και πρέπει ν’ αξιολογηθεί είναι η σπουδή και η προθυμία στη συγκεκριμένη περίπτωση της Ε.Ο.Κ. να βάλει πλάτη για να βοηθήσει τους Αγγελόπουλους. Άλλωστε έχουν τόσο πολύ ματώσει οικονομικά για την ομάδα τους (βλέπε εδώ).
Δεδομένου, ότι καθένας κάνει όσα μπορεί να κάνει καλό θα ήταν η υπόθεση Ελληνοποίησης του Γουόκαπ να είναι η τελευταία στην οποία θα κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας. Δυστυχώς, οι αλλαγές εθνικοτήτων θα συνεχιστούν αμείωτες τα επόμενα χρόνια αλλά αυτό ίσως σε κάποιες περιπτώσεις ν’ αποτελεί και μια επιθυμητή για όλους λύση. Περισσότερα προσεχώς…
02 Μάη 2023
«πουθενάδες».
