Ο εορτασμός της Πρωτομαγιάς 2023 στην Αβάνα.
Η Κούβα δεν ήταν σε θέση να επιλέξει η ίδια το οικονομικό της μέλλον και την θέση της στον παγκόσμιο οικονομικό χάρτη. Ήταν πολύ μικρή από κάθε άποψη για να το κάνει και ανίκανη από άποψη πρώτων υλών για να πάρει διαφορετικό μονοπάτι απ’ αυτό που της είχαν χαράξει οι Ισπανοί αποικιοκράτες. Η Κούβα έπρεπε να ζήσει μόνο από την ζάχαρη και την παροχή «υπηρεσιών». Μέχρι την κατάληψη της Εξουσίας από τον Κάστρο οι «υπηρεσίες» περιορίζονταν στα κλαμπ και τα καζίνο τα οποία προσέφεραν «αποδράσεις» στους Αμερικανούς.
Μετά την κατάρρευση της Σ. Ένωσης η οποία ήταν και ο μεγαλύτερος οικονομικός της εταίρος η Κούβα άνοιξε τις πύλες της στους τουρίστες. Το 1996 ο Τουρισμός ξεπέρασε σε εισόδημα τις εξαγωγές ζάχαρης. Όμως, τα έσοδα από τον Τουρισμό όσα κι αν είναι σε καμιά περίπτωση ΔΕΝ μπορούν να λύσουν τα διαρθρωτικά προβλήματα και τις ελλείψεις καμίας οικονομίας ειδικά όταν αυτή βρίσκεται υπό πίεση εξαιτίας σε βάρος της οικονομικών κυρώσεων.
Ο εορτασμός της φετινής Πρωτομαγιάς στην Αβάνα έγινε με καθυστέρηση και ήταν πιο υποτονικός σε σχέση με τον περσυνό (βλέπε εδώ). Ο λόγος ήταν η έλλειψη καυσίμων. Ωστόσο, η έλλειψη καυσίμων είναι σύμπτωμα της χειρότερης οικονομικής κρίσης που μαστίζει την Κούβα εδώ και 30 χρόνια. Δεδομένου ότι η Κούβα ΔΕΝ είναι αυτάρκης (καμία δεν είναι άλλωστε) το μέλλον της είναι αβέβαιο. Αν δεν χαλαρώσουν οι Η.Π.Α. τις κυρώσεις το μόνο που απομένει να μάθουμε είναι πόσο καιρό θα της πάρει μέχρι να «παραδοθεί». Ακόμη και να βρισκόταν κάποιος (π.χ. Κίνα) να την βγάλει από τη δύσκολη θέση δεν θα το έκανε χωρίς όφελος. Και δυστυχώς για την Κούβα δεν διαθέτει ούτε πετρέλαιο, ούτε πολύ περισσότερο «σπάνιες γαίες» που χρησιμοποιούνται στα ηλεκτρονικά.
Όταν Βαρκελώνη και Άμστερνταμ θέλουν να επιλέγουν τους τουρίστες.
Είναι βαρύ το φορτίο που συνεπάγεται η επιτυχία. Όπως σημείωσα και στον πρόλογο τα καταστήματα δεν επιλέγουν τους πελάτες τους. Όποιος είναι σε θέση να πληρώσει τις τιμές των προϊόντων/υπηρεσιών τους μπορεί να περάσει το κατώφλι τους. Η Οικονομία μετρά τις επιπτώσεις των αποφάσεων που παίρνουμε κάθε μέρα. Μετρά την κατανάλωση μας (όπως και την αποχή απ’ αυτή). Βγάζει τον μέσο όρο κατανάλωσης ανά επισκέπτη/τουρίστα μιας πόλης. Προφανώς, η επισκεψιμότητα είναι ανάλογη της φήμης της πόλης.
Από τη στιγμή που όλοι οι επισκέπτες μιας πόλης δεν έχουν την ίδια οικονομική δυνατότητα δεν είναι ΟΛΟΙ οι τουρίστες επιθυμητοί. Όσο η τουριστική κίνηση είναι σχετικά μικρή οι επιχειρηματίες της πόλης δεν κάνουν διακρίσεις. Όταν μαζεύονται πολλοί τότε οι επιχειρηματίες θέλουν να παραμείνουν μόνον αυτοί που ξοδεύουν. Τα πράγματα, όμως, χειροτερεύουν όταν η πόλη είναι διάσημη και για λόγους που τραβούν τους τουρίστες μικρής ηλικίας και χαμηλού εισοδήματος.
Αυτή είναι η περίπτωση της πρωτεύουσας της Καταλονίας και εκείνης της Ολλανδίας. Σύμφωνα με αυτό το δημοσίευμα και οι δύο πόλεις επιθυμούν να ελέγξουν το είδος των επισκεπτών/τουριστών τους.
Στην περίπτωση της Βαρκελώνης αιτία είναι οι φυσικοί πόροι που καταναλώνουν οι επισκέπτες των κρουαζιερόπλοιων οι οποίοι την επισκέπτονται για λίγες μόνο ώρες και ξοδεύουν αναλογικά ελάχιστα. Για τους ντόπιους είναι σαν τις ακρίδες που τρώνε τα έτοιμα για θερισμό σπαρτά.
Στην περίπτωση της Ολλανδικής Πρωτεύουσας τα πράγματα είναι πιο απλά. Η φήμη της για τη νυχτερινή ζωή της έλκει τουρίστες ηλικίας 18-35 στην πόλη για «ξεσάλωμα». Προφανώς, οι τουρίστες αυτοί είναι χαμηλού εισοδήματος και στην περίπτωση των Βρετανών (εκεί απ’ όπου ξεκινά και η εκστρατεία της αποθάρρυνσης) είναι και τουρίστες με «Δελτία Κοινωνικού Τουρισμού». Στα πλαίσια της αποθάρρυνσης των τουριστών που πάνε για «ξεσάλωμα» σκέφτηκαν την αυστηροποίηση των ποινών για όσους προκαλούν προβλήματα σε 140 Ευρώ πρόστιμο (αλήθεια πως θα τα εισπράττουν;) και χειροπέδες (φοβάμαι ότι θα πρέπει να χτίσουν νέες φυλακές).
Η Οικονομική Θεωρία έχει να προτείνει μια λύση γι’ αυτή την περίπτωση. Ωστόσο, η υιοθέτηση της δεν θα αρέσει και σε πολλούς ντόπιους ειδικά τους καταστηματάρχες (μιας και κάθε πλευρά βλέπει τα δικά της υπέρ και κατά). Η προτεινόμενη λύση είναι η αύξηση των φόρων στον τρόπο διασκέδασης των «ανεπιθύμητων» τουριστών η οποία και θ’ αυξήσει την τιμή των ποτών, των ναρκωτικών αλλά και των αντίστοιχων υπηρεσιών. Η λογική πίσω από την επιβολή ενός έμμεσου φόρου είναι πως έτσι το προϊόν ή/και η υπηρεσία στην οποία επιβάλλεται θα χρησιμοποιείται μόνον απ’ αυτούς που το έχουν πραγματικά ανάγκη και στον βαθμό που το έχουν πραγματικά ανάγκη. Για όλους τους υπόλοιπους η χρήση τους λόγω της αυξημένης τιμής τους αποθαρρύνεται. Αντίστοιχη αύξηση των τελών ελλιμενισμού των κρουαζιερόπλοιων θ’ αύξανε το κόστος της κρουαζιέρας και είτε η αυξημένη τιμή του εισιτηρίου θα μείωνε τους επισκέπτες (μειώνοντας τις πωλήσεις εισιτηρίων), είτε θ’ αποθάρρυνε τα κρουαζιερόπλοια να πιάνουν λιμάνι στην Βαρκελώνη.
Δεδομένων των παρενεργειών στα τοπικά συμφέροντα η αύξηση των αντίστοιχων έμμεσων φόρων δεν είναι η λύση που θα επιλεγεί. Από το δημοσίευμα προκύπτει πως ήδη οι Ολλανδοί επέλεξαν την πολιτική του εκφοβισμού. Το μόνο που απομένει είναι να δούμε πόσο αποτελεσματική θα είναι απέναντι στους ξεροκέφαλους και μπεκρήδες Βρετανούς.
03 Ιούνη 2023
«πουθενάς 1».
