Από την πεπατημένη αυτή δεν θα μπορούσε να ξεφύγει η ομάδα του Πειραιά μόλις έμαθε την απόφαση της Αθλητικής Δικαστού της SUPER LEAGUE (στην οποία προεδρεύει ο Βαγγέλας). Με βάση την απόφαση οι «ερυθρόλευκοι» κρίνονται ως υπεύθυνοι για την διακοπή του αγώνα χάνουν τον αγώνα στα χαρτιά με 3-0 και τους αφαιρείται 1β. Επιπλέον θα παίξουν 2 αγώνες σε άδειες εξέδρες (σίγουρα με τον «Γαύρο του Βορρά») και θα πληρώσουν και 38.000 Ευρώ (βλέπε εδώ).
Το σκεπτικό της απόφασης θα δημοσιευτεί σήμερα Δευτέρα 30 Οκτώβρη. Ωστόσο, δεν χρειάζεται να το διαβάσει κανείς για να καταλάβει γιατί η Δικαστής κατέληξε στην απόφαση αυτή. Στην πραγματικότητα ότι και να της σέρνουν τα «ερυθρόλευκα πιστόλια» (διάβαζε «δημοσιογράφοι») δεν είχε άλλη επιλογή μετά την «συμπληρωματική έκθεση» του Ιταλού διαιτητή. Ο οποίος Ιταλός διαιτητής υπέβαλε την «συμπληρωματική έκθεση» του όταν επέστρεψε στην πατρίδα του, μακριά από το bulling που δεχόταν και από τις δύο πλευρές για να πάρει θέση υπέρ τους. Προφανώς και δεν ένιωθε καλά να μην πάρει θέση. Άλλωστε μόνον αυτός γνωρίζει αν πήρε χαμπάρι τι έγινε και τι άποψη είχε σχηματίσει από την αρχή.
Από κει και πέρα το τσίρκο με τον γιατρό του αγώνα που εμφορείται από «Παναθηναϊκά» αισθήματα και η επιλογή ιδιωτικού νοσοκομείου για την εξέταση του Χουάνκαρ είναι δύο από τα κερασάκια της τούρτας. Αφήνοντας στην άκρη τον γιατρό (ο οποίος θα ήταν αξιόπιστος αν ήταν «ερυθρόλευκων» αισθημάτων;) έχει μεγαλύτερη αξία να σχολιάσουμε το δεύτερο κερασάκι.
Δεν ξέρω αν ο Κανονισμός είναι σωστός ή όχι. Αυτό που ξέρω είναι πως αυτόν έχουμε για την ώρα. Ωστόσο, είτε παραμείνει ο ίδιος ως προς τις ποινές είτε αλλάξει πρέπει να τροποποιηθεί ως προς την επιλογή του νοσοκομείου στο οποίο θα πηγαίνει για εξετάσεις όποιος τραυματίζεται σε αγώνα. Όπως στις περιπτώσεις βιασμού και ξυλοδαρμού και προκειμένου να ασκηθεί δίωξη απαιτείται ιατροδικαστική έκθεση έτσι και στη συγκεκριμένη περίπτωση ο Παναθηναϊκός έπρεπε να υποχρεώνεται από τον Κανονισμό να πάει τον Χουάνκαρ σε δημόσιο νοσοκομείο. Έτσι για να μην υπάρχουν σκιές.
Από κει και πέρα ευτυχώς που η Αθλητική Δικαστής δεν άκουσε τους Σπυρόπουλο και Σταθόπουλο (ρεπόρτερ του «γνήσιου Γαύρου») που ζητούσαν τη συνέχιση του αγώνα. Γιατί, αν το έκανε θα έδινε ακόμη μια ευκαιρία στον επόμενο κάφρο εκτός του ν’ ασκήσει ψυχολογική βία με τη ρίψη της κροτίδας να πετύχει κιόλας κάποιον παίκτη προκαλώντας του πραγματική ζημιά και όχι μόνο μια «ρήξη λαβυρίνθου». Το γεγονός ότι στους Ευρωπαϊκούς αγώνες δεν κάνουν τέτοιες χαζομάρες δεν είναι τυχαίο. Ξέρουν πως η UEFA δεν αστειεύεται και επιπλέον δεν σηκώνει bulling, ενώ στην Ελλάδα μπορούν να φερθούν όπως ξέρουν▪ τους παίρνει -άλλωστε- μέχρι τώρα.
Σίγουρα είναι άσχημο και άδικο για τους ποδοσφαιριστές να καθορίζεται το αποτέλεσμα ενός αγώνα από τον Αθλητικό Δικαστή. Ακόμα όμως πιο άσχημο και άδικο είναι στ’ όνομα της Ποδοσφαιρικής Δικαιοσύνης να κάνουμε σαν να μη συνέβη τίποτα μέχρι τη στιγμή που θα έχουμε κάποιο σοβαρό τραυματισμό ή/και θάνατο. Η συγκεκριμένη απόφαση πρέπει να παραμείνει και στον β’ βαθμό προκειμένου να λειτουργήσει ως παράδειγμα για αντίστοιχες συμπεριφορές στο μέλλον. Επιπλέον για να είναι σεβαστή πρέπει να συνοδευτεί από μια σειρά ποινών σε βάρος όσων μετά την έκδοση της «βγάζουν στη σέντρα» την Αθλητική Δικαστή και τον γιατρό του αγώνα. Ποινές Δρακόντειες για να λειτουργήσουν ως παραδειγματισμός. Όσον, δε, αφορά τα Μ.Μ.Ε. σ’ αυτά πρέπει να επιβληθούν οι ανώτερες ποινές που προβλέπονται από τον «Νόμο Κοντονή» (βλέπε εδώ).
Τίποτα λιγότερο, γιατί σε κάθε άλλη περίπτωση αντί «να σφίξουν οι κώλοι» θα μετράμε αντίστροφα μέχρι τη στιγμή που κάποιος θα τραυματιστεί σοβαρά ή/και θα πεθάνει εξαιτίας μιας κροτίδας ή μιας φωτοβολίδας ευθείας βολής.
30 Οκτώβρη 2023
«πουθενάδες».
