Σήμερα γίναμε μάρτυρες της εφαρμογής ενός ακόμη καθαρά λαϊκίστικου μέτρου (το οποίο υποτίθεται ότι τιμωρεί τις ομάδες) της νέας κυβέρνησης. Αναφερόμαστε φυσικά στην τέλεση των αγώνων της Α’ Εθνικής χωρίς φιλάθλους ή όπως λέμε «κεκλισμένων των θυρών». Το συγκεκριμένο «μέτρο» έρχεται αμέσως μετά την αναβολή των αγώνων για μια εβδομάδα και είναι προφανές ότι όχι μόνο δεν λύνει το πρόβλημα της βίας, αλλά ίσα-ίσα δημιουργεί τις προϋποθέσεις για την αναζωπύρωση της. Μοναδικός στόχος του «μέτρου» της τέλεσης των αγώνων της Α’ Εθνικής χωρίς κόσμο ήταν οι «νοικοκυραίοι» οι οποίοι «σοκαρισμένοι» από τα επεισόδια στον αγώνα Π.Α.Ο.-Γαύρου είδαν επιτέλους την κυβέρνηση να «παίρνει μέτρα».
Βέβαια υπάρχει και η άλλη άποψη αυτή που ισχυρίζεται πως η κυβέρνηση με τέτοιου είδους ενέργειες «παίρνει τα μέτρα» του επαγγελματικού ποδοσφαίρου, το οποίο στη συνέχεια θ’ αντικαταστήσει με το «Ποδόσφαιρο» που υπάρχει μόνο στον κόσμο των ιδεών του Πλάτωνα και στην φαντασία των ΣΥ.ΡΙΖ.Αίων. Ωστόσο υπάρχει και ένα πιο σημαντικό ακόμη ζήτημα το οποίο έχει να κάνει με τον τρόπο της λειτουργίας της δημοκρατίας. Το ζήτημα αυτό είναι κατά πόσον έχει δικαίωμα μια «υπό προθεσμία» κυβέρνηση να λαμβάνει τέτοιου είδους αποφάσεις.
Εξηγούμαστε για να μην παρεξηγούμαστε. Η μακροημέρευση μιάς εκλεγμένης κυβέρνησης εξαρτάται τουλάχιστον από τρείς παράγοντες:
- Την κυβερνητική συνοχή,
- Τα εσωτερικά και εξωτερικά μέτωπα,
- Την δυνατότητα (αν δεν έχει γεμάτα ταμεία) να βρίσκει «φθηνό χρήμα».
Και οι τρείς αυτοί παράγοντες είναι για την κυβέρνηση ΣΥ.ΡΙΖ.Α.-ΑΝ.ΕΛ. ιδιαιτέρως αρνητικοί αυτή την περίοδο. Το χειρότερο είναι ότι οι τρείς αυτοί παράγοντες συνδυάζονται μεταξύ τους παράγοντας ένα ιδιατέρως ανησυχητικό και ασταθές μείγμα το οποίο ανά πάσα στιγμή μπορεί ν’ ανατρέψει την κυβέρνηση. Μια κυβέρνηση που ο χρονικός της ορίζοντας μετριέται βδομάδα την βδομάδα και η οποία «σήμερα είναι και αύριο δεν είναι» δεν μπορεί και δεν πρέπει να λαμβάνει μονομερώς (από μόνη της) μέτρα όπως η απαγόρευση στους φιλάθλους να παρακολουθήσουν τους αγώνες της ομάδας τους.
Βέβαια θα μπορούσε ν’ αντιτείνει κάποιος πως η κυβέρνηση είναι σχεδόν έτοιμη να φέρει στην Βουλή δέσμη μέτρων σχετικά με το σύνολο του χώρου. Προσεχώς θα φέρει Σχέδιο Νόμου με το οποίο θα ρυθμίζονται τα ζητήματα της Αθλητικής Δικαιοσύνης, της λειτουργίας της Ε.Π.Ο. και της «καταπολέμησης της βίας». Μπορεί και να το κάνει (και σχεδόν σίγουρα θα το κάνει αν προλάβει) αλλά για όσο καιρό δεν αντιμετωπίζει τον τρόπο λειτουργίας των Π.Α.Ε. & Κ.Α.Ε. μέσω της αλλαγής όλου του ρυθμιστικού τους πλαισίου, δεν θα έχει κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα (εκτός ίσως της επιβολής κάποιων «βαριών ποινών»). Αν η κυβέρνηση δεν κατανοήσει ότι οι ιδιοκτήτες των ομάδων είναι οι ίδιοι οι επιχειρηματίες που νέμονται και ιδιοποιούνται το προϊόν της Χώρας (όπως άλλωστε το έχουμε γράψει τόσες φορές) δεν θα καταφέρει τίποτα παραπάνω από «μια τρύπα στο νερό». Εκτός και αν το έχει συνειδητοποιήσει «από την ανάποδη» και έχει επιλέξει να συναλλαχθεί μαζί τους. Αυτό όμως θα φανεί (σχετικά) σύντομα και τότε θα ξέρουμε τι μπορούμε να περιμένουμε από αυτήν.
09 Μάρτη 2015.
παρατηρητήριο.
