Aetofolia

ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΑΤΟΥ ΤΗΣ Α.Ε.Κ. ΕΙΝΑΙ Ο ΜΑΡΙΟΣ
(ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΟΥ ΣΕΒΕΤΑΙ ΤΗΝ Α.Ε.Κ.)

Σε κάθε εταιρεία δύο είναι οι σημαντικότερες παράμετροι που προσδιορίζουν την επιτυχία ή την αποτυχία της. Η μια είναι η αποδοχή τόσο της ίδιας όσο και των προϊόντων/υπηρεσιών της από τους καταναλωτές και η δεύτερη αφορά την εικόνα προς τα έξω του ιδιοκτήτη της. Στις Α.Α.Ε. ο ιδιοκτήτης είναι αυτός που δίνει τον τόνο και όχι η ίδια η ομάδα με τ’ αποτελέσματα της. Στην περίπτωση της Α.Ε.Κ. η ιδιοκτησιακή αλλαγή ήταν από πολλές απόψεις μια ευχάριστη έκπληξη. Είχαμε πολύ καιρό να δούμε Ιδιοκτήτη-Πρόεδρο του Δ.Σ. της Π.Α.Ε. να πηγαίνει σε εκτός έδρας αγώνες. Είχαμε καιρό να δούμε (και ν’ ακούσουμε) έναν Ιδιοκτήτη να κάνει δηλώσεις (και με τις πράξεις του να τις εννοεί) που να σέβονται (αλλά και να συνάδουν με) την Ιστορία και τις Αξίες της Α.Ε.Κ.

Προσωπικά, στην αρχή δεν είχα και την καλύτερη γνώμη για τον Μάριο. Λίγο όσα είχα ακούσει και διαβάσει για τον τρόπο που διηύθυνε την εταιρεία του, λίγο η υποψία ότι δεν είναι πραγματικός ιδιοκτήτης (τέτοιες «πονηρές» σκέψεις κάνεις για όποιον συναλλάσσεται με τον Μελισανίδη) είχα μια προκατάληψη την οποία πια δεν έχω. Γιατί ο Μάριος απέδειξε πως από άποψη φιλοσοφίας σχετικά με το ποδόσφαιρο είναι περισσότερο συμβατός με την Α.Ε.Κ. από τον προκάτοχο του.

Δεν είναι μόνο οι δηλώσεις του, είναι πολύ περισσότερο το γεγονός πως επιθυμεί στην πράξη (και όχι στα λόγια όπως ο προκάτοχος του) να μετατρέψει την Α.Ε.Κ. σε μια σύγχρονη Ευρωπαϊκή ομάδα μέσω της πρόσληψης του Ριμπάλτα. Ο τρόπος με τον οποίο επιχειρεί να σπάσει το κατεστημένο στις Ε.Π.Σ. χρηματοδοτώντας την λειτουργία τους σε συνδυασμό με την πρόσληψη του Γιαννάκη Παπαδόπουλου από τον «γνήσιο Γαύρο» δείχνει έναν άνθρωπο που δεν του αρέσει το «παρασκήνιο».