Το «σκάνδαλο του Ο.Π.Ε.Κ.Ε.Π.Ε.» έχει στη βάση του την πολιτική βούληση ενός κόμματος να υποτάξει την «Κρατική Μηχανή» και το «Δημόσιο Ταμείο» στην υπηρεσία του. Προκειμένου να το πετύχει δεν σταματά πουθενά. Διαβάζοντας το ρεπορτάζ και τους διαλόγους από τις «νομίμως υποκλαπείσες συνομιλίες» (που θα έλεγε και ο Θωμαΐδης) προκύπτει μια ηθική σαπίλα που στη συγκεκριμένη περίπτωση έχει και πολιτική χροιά.
Ο Ο.Π.Ε.Κ.Ε.Π.Ε. ως οργανισμός έχει τη δική του διάρθρωση εντός της οποίας προβλέπεται και ο «Εσωτερικός Έλεγχος». Θα περίμενε κανείς πως όταν ο «Εσωτερικός Έλεγχος» παρουσιάζει στην Διοίκηση τ’ αποτελέσματα των ελέγχων του και μοιράζεται μαζί της τους ενδοιασμούς του για κάποιες «ύποπτες» πληρωμές πως η Κυβέρνηση θα ήταν ευχαριστημένη που λειτουργεί όπως πρέπει το σύστημα. Ειδικά, όταν ο διορισμένος από την Κυβέρνηση Πρόεδρος του Οργανισμού αναφέρει τα ευρήματα στον αρμόδιο Υπουργό αποδεικνύοντας του ότι δεν είναι διακοσμητικός. Στην περίπτωση του Ο.Π.Ε.Κ.Ε.Π.Ε. ο εν λόγω Πρόεδρος είναι κουμπάρος του (τότε) Υπουργού οπότε η χαρά και η ικανοποίηση του τελευταίου θα έπρεπε να είναι διπλές.
Ωστόσο, ο Πρόεδρος απολύθηκε από τον Οργανισμό για να βρεθεί στη συνέχεια ως Σύμβουλος του Πρωθυπουργού στο Μαξίμου και οι πληρωμές που είχαν «παγώσει» έγιναν κανονικά. Ο «Εσωτερικός Έλεγχος» παραμερίστηκε και η «δουλειά» συνεχίστηκε κανονικά, μέχρι που μια ευσυνείδητη υπάλληλος έκανε τη σχετική καταγγελία.
Αν το ζήτημα έμενε εκεί θα ήταν ένα τυπικό οικονομικό σκάνδαλο. Όμως, η πολιτική του αντιμετώπιση από την Κυβέρνηση δείχνει την διάθεση της να το «κουκουλώσει» ουσιαστικά όσον αφορά την πολιτική του διάσταση χωρίς να «κοκκινίζει» από (πολιτική) ντροπή. Η ξεδιαντροπιά αυτή είναι το πρόβλημα. Μια ξεδιαντροπιά που προκύπτει από το γεγονός πως δημοσκοπικά δεν προκύπτει απειλή για την πρωτιά της Ν.Δ.
Ωστόσο, μετά από 6 χρόνια στην Κυβέρνηση και μετά από μια σειρά σκανδάλων που έχουν δει το φως της δημοσιότητας κάθε τέτοια ξεδιάντροπη συμπεριφορά έχει και το (πολιτικό) κόστος της. Το κακό είναι πως δεν είναι εύκολο να καταλάβεις μετά από ποιο σημείο έχασες την (πολιτική) πρωτοβουλία και βρέθηκες ν’ ακολουθείς τις εξελίξεις. Βέβαια, το ταγκό χρειάζεται δύο. Για να υπάρξει το «σκάνδαλο του Ο.Π.Ε.Κ.Ε.Π.Ε.» χρειάζονταν και οι πρόθυμοι να κλέψουν το Κράτος πολίτες, οι οποίοι για να γλυτώσουν τις καταδίκες πρόθυμα θα επέστρεφαν τα κλεμμένα.
Τελικά το ζήτημα δεν είναι ούτε η επιστροφή των κλεμμένων, ούτε το πρόστιμο από την Ε.Ε. που θα πληρωθεί από τον Κρατικό Προϋπολογισμό. Το ζήτημα είναι η στενή κομματική λογική με την οποία το εκάστοτε κυβερνών κόμμα αντιμετωπίζει σαν τρόπαιο την «Κρατική Μηχανή» την οποία και υποτάσσει στην προσπάθεια του να παραμείνει όσο γίνεται περισσότερο στην Εξουσία. Από την άποψη των πολιτών-ψηφοφόρων το πρόβλημα εστιάζεται στην ευκολία με την οποία οι ψηφοφόροι (οι οποίοι βέβαια πρέπει να έχουν και τις κατάλληλες προσβάσεις) διαπλέκονται για να κλέψουν το Δημόσιο Ταμείο. Και δυστυχώς αυτό δεν φαίνεται ν’ αλλάζει.
05 Ιούλη 2025
«πουθενάδες».
