Το Σάββατο 12 Ιούλη η Π.Α.Ε. Α.Ε.Κ. αποφάσισε να τιμήσει τον Δημήτρη Χατζηχρήστο δίνοντας τ’ όνομα του στη θύρα 40 (βλέπε εδώ). Οι θύρες της «Αγιά Σοφιάς» έχουν πάρει ονόματα πόλεων της Μικράς Ασίας. Οι θύρες 38 & 40 είναι αυτές έξω από τις οποίες ο Δημήτρης είχε φωτογραφηθεί με τα δυό του εγγόνια. Με την ονοματοδοσία αυτή η Π.Α.Ε. «έβγαλε την υποχρέωση» δείχνοντας ότι τον τιμά.
Σε κάθε περίπτωση η ουσιαστική τιμή είναι να τιμούμε στην πράξη όσα πρέσβευε ο Δημήτρης. Για όσους είχαν την τύχη να τον ζήσουν από κοντά ο Δημήτρης ήταν πάντα υπέρμαχος της ενότητας, ακόμη και αν αυτή φαινόταν αδύνατη. Γιατί η ενότητα μπορεί μεν να προσδίδει ισχύ αλλά πέρα και πάνω απ’ όλα είναι ένας ψυχικός δεσμός. Επίσης, προκειμένου να διαρκέσει πρέπει όλες οι πλευρές να έρθουν πιο κοντά συμβιβάζοντας τα «θέλω» τους. Γιατί, αν υποχωρήσει μόνο η μια η ενότητα δεν θα διαρκέσει.
Όσοι έζησαν τον Δημήτρη ειδικά την 3ετία που ήταν Πρόεδρος της «Μάνας Α.Ε.Κ.» ξέρουν πως κριτήριο του ήταν το καλό για το Σωματείο. Ήθελε να προσφέρει σε μια περίοδο που κανείς δεν έβγαινε μπροστά, ακόμη κι αν θα έπρεπε αυτός ν’ αποχωρήσει. Δεν τον ενδιέφεραν τ’ αξιώματα. Ήθελε να μπορεί να λέει τη γνώμη του χωρίς δεσμεύσεις. Αν, όπως πολλοί άλλοι, περιοριζόταν στον ρόλο του «χρήσιμου ηλίθιου» θα μπορούσε να είναι ακόμη Πρόεδρος της Ερασιτεχνικής. Κατάφερε, τουλάχιστον, να παραμείνει σταθερός στα «πιστεύω» του.
Η απότιση φόρου τιμής στη μνήμη του από την Π.Α.Ε. αφορά τον Δημήτρη Χατζηχρήστο όπως αυτή θέλει να τον εκλάβει και όχι όπως τον θυμόμαστε όσοι τον έχουμε ζήσει. Άλλωστε, οι ιδέες του δεν μπορούν να τιμηθούν με την ονοματοδοσία μιας θύρας. Οι ιδέες τιμώνται με πράξεις▪ πράξεις που καθοδηγούνται απ’ αυτές και τις τιμούν. Μένει να δούμε αν στο μέλλον η Π.Α.Ε. τιμήσει το πνεύμα του Δημήτρη με πράξεις και πρωτοβουλίες της. Μέχρι τότε μόνο η θύρα 40 θα μας τον θυμίζει.
23 Ιούλη 2025
«πουθενάδες».
