Ειδικότερα:
Στο άρθρο 1 παρ. 2 προβλέπεται η επιβολή προστίμων από 10.000 ως 1 εκ. Ευρώ σε περιπτώσεις τέλεσης επεισοδίων ή παρότρυνσης σε πρόκληση επεισοδίων κ.λπ. Επίσης προβλέπεται και η ανάκληση της αθλητικής αναγνώρισης Σωματείων, Τ.Α.Α. και Α.Α.Ε. Τέλος προβλέπεται πως η συνεργασία με τις Αρχές (κάποιοι το λένε ρουφιανιλίκι) βοηθά στην μείωση των ποινών.
Στο ίδιο άρθρο παρ. 3 δίνεται η δυνατότητα στον Απόλυτο Μονάρχη να διακόπτει τα Πρωταθλήματα και ν’ απαγορεύει τη συμμετοχή των Ελληνικών ομάδων σε Διεθνείς Διοργανώσεις. Επίσης μπορεί ν’ απαγορεύει και την διάθεση εισιτηρίων. Φυσικά προβλέπονται και τ’ αντίστοιχα πρόστιμα από 25.000 ως 25 εκ. Ευρώ.
Η παρ. 4 προβλέπει πρόστιμα από 1.000 ως 100.000 Ευρώ σε όσους ρητά ή σιωπηρά δεν συνεργάζονται με τις Αρχές (δεν παρέχουν ζητηθέντα στοιχεία).
Η παρ. 5 προβλέπει ποινές και για τον Αθλητικό Τύπο ο οποίος παροτρύνει, υποκινεί ή ενθαρρύνει πράξεις βίας κ.λπ. Τα πρόστιμα κυμαίνονται από 5.000 ως 500.000 Ευρώ.
Οι παρ. 6 & 7 προβλέπουν τα της είσπραξης. Τα πρόστιμα των παρ. 2-5 κατατίθενται σε λογαριασμό του Υπουργείου και διατίθενται για τον Ερασιτεχνικό Αθλητισμό και την Αθλητική Παιδεία. Για την είσπραξη τους χρησιμοποιούνται οι διατάξεις του Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων, ενώ είναι δυνατή και η κατάπτωση της εγγυητικής επιστολής των Α.Α.Ε. Τέλος και προκειμένου να υπηρετηθεί ο σκοπός της είσπραξης χρημάτων (μέσω της επιβολής υψηλών προστίμων) η παρ. 7 προβλέπει την καταβολή του 50% προκειμένου ν’ ασκηθεί προσφυγή εναντίον της επιβολής του προστίμου από τον Υφυπουργό.
Το άρθρο 2 ασχολείται με τις προϋποθέσεις που θα πρέπει να πληρούνται για να δίνεται άδεια για την χρήση αθλητικών εγκαταστάσεων για αγώνες, όπως επίσης και για την εγκατάσταση και λειτουργία των τουρνικέ. Κάθε εγκατάσταση προκειμένου να χρησιμοποιείται για την τέλεση αγώνων θα πρέπει να έχει πάρει άδεια από την Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών της Γ.Γ.Α.
Το άρθρο 3 ασχολείται με την νόμιμη λειτουργία (η οποία θα πρέπει ν’ αποδεικνύεται από πιστοποιητικό της Γ.Γ.Α.) των συνδέσμων οπαδών/φιλάθλων των ομάδων ή των «λεσχών», όπως επίσης και με την διάθεση εισιτηρίων σ’ αυτούς.
Το άρθρο 4 προσθέτει διατάξεις στο άρθρο 41 ΣΤ του κωδικοποιημένου Ν. 2725/1999 οι οποίες αυστηροποιούν το νομοθετικό πλαίσιο.
Το άρθρο 5 προβλέπει ότι εντός 5μήνου από την ψήφιση του νόμου όλα τα πειθαρχικά και δικαιοδοτικά ποδοσφαιρικά όργανα θ’ αποτελούνται από τακτικούς δικαστές.
Το άρθρο 6 προβλέπει την δυνατότητα του Υφυπουργού να λαμβάνει γνώση των «Πόθεν Έσχες» που υποβάλλουν διαιτητές και παρατηρητές διαιτησίας στην Ε.Ε.Α.
Το άρθρο 7 ασχολείται με τα ύποπτα για στήσιμο παιχνίδια. Προβλέπει την υποχρέωση της Ε.Π.Ο. να διαβιβάζει στην Ε.Ε.Α. και στον Υφυπουργό Αθλητισμού τις εκθέσεις που λαμβάνει σχετικά με ύποπτα παιχνίδια. Επίσης προβλέπει την δυνατότητα η Ε.Ε.Α. ν’ αφαιρεί αγώνες από τους πίνακες στοιχηματισμού όλων των εταιρειών, όπως επίσης την δυνατότητα ο Υφυπουργός με απόφαση του ν’ αναβάλει ή να μεταθέτει ύποπτους αγώνες για τους οποίους υπάρχουν σχετικές πληροφορίες.
Το άρθρο 8 τροποποιείται το άρθρο 41Α το οποίο αφορά την λειτουργία της Δ.Ε.Α.Β.
Το άρθρο 10 προβλέπει την χορήγηση πιστοποιητικού μη οφειλής ή διακανονισμού των οφειλών των Τ.Α.Α. ή Α.Α.Ε. στους ιδιοκτήτες των αθλητικών εγκαταστάσεων, ως προϋπόθεση της συμμετοχής τους στα Πρωταθλήματα.
Από όλα τα παραπάνω αξίζει να σταθούμε μόνο σε τρία σημεία και αυτά χατιρικώς, καθώς το Σχέδιο Νόμου είναι προχειροφτιαγμένο και θ’ αποδειχθεί στην πράξη και αναποτελεσματικό. Πάνω απ’ όλα όμως είναι αποκαλυπτικό της νοοτροπίας που επικρατεί αυτή τη στιγμή το Υφυπουργείο Αθλητισμού και η οποία θα είναι κατά τη γνώμη μας το μεγαλύτερο εμπόδιο στην ουσιαστική αντιμετώπιση των προβλημάτων του Επαγγελματικού Αθλητισμού τουλάχιστον για όσο χρονικό διάστημα παραμείνει στην εξουσία η παρούσα κυβέρνηση.
Το πρώτο σημείο είναι η προστιμολαγνεία η οποία αποδεικνύει είτε την έλλειψη βούλησης της κυβέρνησης να χτυπήσει το πρόβλημα της βίας στην ρίζα του είτε στην διαπίστωση της αδυναμίας της να το αντιμετωπίσει. Το αποτέλεσμα και στις δύο περιπτώσεις είναι το ίδιο και το αυτό. Δεν θα προχωρήσουμε σε επιμέρους κριτική ή σχολιασμό των ρυθμίσεων αφού ανάλογα με την οπτική του καθενός μας ποικίλλει και ο χαρακτηρισμός τους.
Το δεύτερο σημείο είναι πως ο εκάστοτε Υφυπουργός Αθλητισμού μεταβάλλεται πλέον σ’ ένα πολυεργαλείο για την αντιμετώπιση της βίας. Κάτι σαν την BICτην εταιρεία που παράγει ξυραφάκια, αναπτήρες και στυλό και έτσι απλουστεύει την ζωή μας όπως έλεγε και το διαφημιστικό της σλόγκαν. Ο Υφυπουργός μπορεί να κάνει τα πάντα ενώ αυτοί που διοργανώνουν τα Πρωταθλήματα είναι στο έλεος του. Το πιο τραγελαφικό της κατάστασης είναι πώς ο εκάστοτε Κοντονής μπορεί ν’ αποκλείσει τις ομάδες μας από την Ευρώπη την στιγμή που τα Πρωταθλήματα δεν διοργανώνονται από το Κράτος και ο Υφυπουργός Αθλητισμού δεν έχει καμία ουσιαστική σχέση μ’ αυτά. Είναι σαν ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης ν’ απαγορεύσει την λειτουργία των θεάτρων επειδή έξω από ένα (ή και μέσα σ’ αυτό) πλακώθηκαν κάποιοι θεατές. Τα Πρωταθλήματα διοργανώνονται από τις ομάδες που συμμετέχουν και μόνον αυτές δικαιούνται να πάρουν μια τέτοια απόφαση. Ο ρόλος του Κράτους και άρα και του Υφυπουργού Αθλητισμού είναι ο έλεγχος των Σωματείων και Α.Α.Ε. μέσα στα πλαίσια που ορίζει η εκάστοτε Αθλητική Νομοθεσία και η αστυνόμευση των προσερχομένων και των αθλητικών γεγονότων. Κανένας άλλος και τίποτα περισσότερο από αυτό.
Το τρίτο σημείο είναι ότι το Κράτος μεταθέτει την ευθύνη της ανεπάρκειας του στις ομάδες. Με το άρθρο 2 προβλέπεται πως δεν θα παίρνει άδεια συμμετοχής μια ομάδα αν η έδρα της δεν έχει αδειοδοτηθεί από την Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών της Γ.Γ.Α.! Δεδομένου ότι όλες οι εγκαταστάσεις (πλήν της Α.Ε.Λ. ARENA, του γηπέδου της Ξάνθης και του «Καραϊσκάκη») είναι κρατικές, το νέο Σχέδιο Νόμου τιμωρεί τις ομάδες που τις νοικιάζουν ως έδρες και όχι τον ιδιοκτήτη (Κράτος) ο οποίος και ευθύνεται για την αδειοδότηση ή μη της αθλητικής εγκατάστασης σύμφωνα με τις απαιτήσεις της Νομοθεσίας που το ίδιο θέτει για τον εαυτό του. Προφανώς το Κράτος είναι υπεύθυνο για την βελτίωση και επισκευή των αθλητικών εγκαταστάσεων έτσι ώστε να πληρούνται όλοι οι όροι για την αδειοδότηση τους.
Πιστεύουμε πως αυτά είναι αρκετά για την ώρα και επιφυλασσόμαστε να επανέλθουμε όταν κατατεθεί το ευρύτερο Σχέδιο Νόμου με το οποίο ελπίζουμε ν’ αντιμετωπίζονται τα ζητήματα της σωστής και διαφανούς λειτουργίας, αλλά και του κοινωνικού ελέγχου των Σωματείων και Α.Α.Ε. έτσι ώστε ν’ αντιμετωπιστούν σε μεγάλο βαθμό οι παθογένειες του Ελληνικού Επαγγελματικού Αθλητισμού.
14 Απρίλη 2015
παρατηρητήριο.
