Ο ΜΑΡΙΟΣ ΤΟΥΣ ΤΑΡΑΖΕΙ ΣΤΗΝ ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑ
(ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ ΕΦΕΣΕΩΝ ΤΗΣ Ε.Π.Ο.)
Ήταν(;) «γνήσιος Γαύρος» και μας ήρθε με μετεγγραφή. Είναι φίλος του Μελισανίδη (δεν το λες και προσόν). Δεν έχει εμπειρία από τον χώρο του ποδοσφαίρου, αλλά έχει μια συγκεκριμένη και σταθερή (τουλάχιστον για την ώρα) θεώρηση για το πως θα έπρεπε να λειτουργεί. Με τη στάση του απέναντι στο παρασκήνιο που ελέγχουν οι δύο Γαύροι υπηρετεί δύο στόχους: από τη μια υπερασπίζεται τα καλώς εννοούμενα συμφέροντα της Π.Α.Ε. και από την άλλη «ξεπλένει» το Γαύρικο παρελθόν του. Ωστόσο, ακόμα και οι δηλώσεις έχουν το τίμημα τους. Όπου «τίμημα» η ποινή του Αθλητικού Δικαστή.
Την τελευταία φορά που ο Αθλητικός Δικαστής ασχολήθηκε με τον Μάριο ήταν για τις δηλώσεις του μετά τη λήξη του εντός έδρας ντέρμπι με τον «γνήσιο Γαύρο». Για τις δηλώσεις του σχετικά με την διαιτησία του αγώνα τιμωρήθηκε με χρηματικό πρόστιμο ύψους 20.000 Ευρώ. Αντί ο Μάριος να κάτσει καλά και να πληρώσει το πρόστιμο (το οποίο δεν συνοδευόταν από οποιονδήποτε περιορισμό) άσκησε κατά της ποινής έφεση στην Επιτροπή Εφέσεων της Ε.Π.Ο.
Χθες στο www.sdna.gr διαβάσαμε κείμενο του Κυριάκου Θωμαΐδη (βλέπε εδώ) σχετικά με την απόφαση της Επιτροπής Εφέσεων η οποία αθώωσε τον Μάριο. Το σκεπτικό της απόφασης είναι ενδεικτικό της δικανικής σκέψης των Δικαστών, η οποία είναι εντελώς διαφορετική απ’ αυτή του Αθλητικού Δικαστή. Η διαφορά στη συγκεκριμένη περίπτωση έγκειται στο γεγονός ότι οι Δικαστές της Επιτροπής Εφέσεων της Ε.Π.Ο. είναι Τακτικοί Δικαστές. Για τη συγκεκριμένη περίπτωση δεν απαιτούνταν οι Δικαστές να έχουν γνώση του Αθλητικού Δικαίου. Γι’ αυτό και η διαφορετική από τον Αθλητικό Δικαστή απόφαση τους είναι ιδιαιτέρως σημαντική αφού θέτει προηγούμενο για το μέλλον.
Πρωτόδικα ο Αθλητικός Δικαστής αποφάνθηκε πως: «προκαλεί αναιτίως αίσθημα απαξίωσης και αποστροφής προς το Ελληνικό Ποδόσφαιρο, μειώνει την αξιοπιστία του και δυναμιτίζει τις σχέσεις των οπαδών των δύο ομάδων.».
Οι Εφέτες διαφώνησαν με τον Αθλητικό Δικαστή και έκριναν ότι σκοπός του Άρθρου του Πειθαρχικού Κώδικα δεν είναι η φίμωση της ελευθερίας του λόγου. Έκριναν πως η δήλωση του Μάριου περιλαμβάνει αμφισβήτηση και δεν έχει δόλιο ή ταραχοποιό σκοπό. Πρόκειται, λοιπόν, για αξιολογικές κρίσεις που δεν απαξιώνουν τους θεσμούς, αλλά τους προστατεύουν. Τέλος, ο Μάριος μίλησε με στοιχεία και αφού ο αγώνας είχε λήξει οπότε δεν υπήρχε κίνδυνος να δυναμιτιστεί το κλίμα του.
Στο τέλος της ημέρας το σκεπτικό της αθώωσης του Μάριου αποκαθιστά σε κάποιο βαθμό την ελευθερία του λόγου στο Ελληνικό Ποδόσφαιρο με την προϋπόθεση ότι δεν ξεπερνιούνται κάποια όριο καθωσπρεπισμού. Εκτός, βέβαια της ελευθερίας του λόγου υπάρχει και το δικαίωμα της κρίσης των κρινόντων (δικαστών) οι οποίοι ως τέτοιοι δεν (πρέπει να) είναι για κανένα λόγο στο απυρόβλητο.
01 Απρίλη 2026
«πουθενάδες».
