Υποτίθεται ότι το «πρόγραμμα» θα είναι σε θέση να γράψει το «ρεπορτάζ» του αγώνα και για τις δυο ομάδες. Ο Χαραλαμπόπουλος μιλά για «μαϊμού αθλητικογράφους» εννοώντας προφανώς ότι αυτοί είναι ηλεκτρονικοί και δεν έχουν «σάρκα και οστά». Κατά τη γνώμη μας αυτό δεν είναι το μόνο κριτήριο. Θα μπορούσε να είναι το ίδιο «μαϊμού» οποιοσδήποτε αποφοιτά από «σχολές δημοσιογραφίας» και δεν έχει ούτε την ευρυμάθεια, ούτε την αντίληψη για να γράψει συγκροτημένα. Το γεγονός ότι η μαζική παραγωγή «αθλητικογράφων» από «σχολές δημοσιογραφίας» με τον τρόπο που έχει γίνει (και συνεχίζει να γίνεται) έχει υποβαθμίσει την ποιότητα, δίνει την ευκαιρία σ’ όσους το επιθυμούν να βρούν πρόθυμους «αθλητικογράφους»(φερέφωνα) να «τα γράφουν όπως τους τα λένε».
Θεωρούμε ότι ο Χαραλαμπόπουλος άφησε τον συλλογισμό στη μέση. Το κακό δεν είναι η ύπαρξη (και λειτουργία) του «προγράμματος», το οποίο με τη σειρά του θα οδηγήσει σε «πλαστά» (μη ανθρώπινης γραφής) κείμενα. Το κακό είναι ότι στη Χώρα μας (δεν είμαι σε θέση να μιλήσω για το εξωτερικό) παράγονται ήδη κείμενα από ανθρώπους τα οποία μοιάζουν μ’ αυτά του υπολογιστή. Όπως πάντα η Χώρα μας προηγείται των εξελίξεων, αποδεικνύοντας πως το εκπαιδευτικό της σύστημα είναι τόσο προωθημένο που καθιστά την μεγάλη πλειοψηφία των αποφοίτων του ανίκανους να σκεφτούν αναλυτικά και διεισδυτικά μ’ αποτέλεσμα να παράγουν κείμενα ισάξια αυτών του «προγράμματος». Το μόνο κακό είναι ότι αυτοί χρειάζονται κάθε τόσο τάϊσμα και ύπνο (ενίοτε δε και σεξ ακόμα και με την μορφή της αυτοϊκανοποίησης) ενώ το «πρόγραμμα» είναι αρκετά οικονομικότερο. Αυτό αποδεικνύει ότι το κόστος με το οποίο κάνουμε τα πράγματα στην Ελλάδα αποτελεί και την «Αχίλλειο πτέρνα» του «Ελληνικού τρόπου».
Υ.Γ. Αν όλοι οι υπάρχοντες «αθλητικογράφοι μαϊμού» αντικαθίσταντο από το «πρόγραμμα» οι επιπτώσεις στον κοινωνικό και οικονομικό ιστό θα ήταν αμελητέες. Εκτός από τους συγγενείς τους δεν θα έλειπαν σε κανέναν. Άσε που με τα λεφτά που παίρνουν ίσα-ίσα τα κουτσοβολεύουν και αντικειμενικά δυσκολεύονται να κάνουν και οικογένεια. Το γεγονός όμως ότι «ζούν και ψευτοζούν» κάθε άλλο παρά τους αποτρέπει από το να «γλύφουν» κάθε ισχυρό προσπαθώντας να γίνουν οι «τσάτσοι» και οι «σπιούνοι» του. Ίσα-ίσα η οικονομική τους κατάσταση λειτουργεί σαν διεγερτικό σπρώχνοντας τους προ τα κεί. Έτσι κι’ αλλιώς δεν έχουν πλέον περηφάνεια (η οποία δεν γεμίζει την κοιλιά) την οποία κάποιοι απ’ αυτούς (και από εμάς) νομίζουν ότι βρίσκουν ψηφίζοντας μια στο τόσο «ΌΧΙ».
13 Ιούλη 2015
παρατηρητής 1.
